Bence... Banuca... yani GURUca...

"Mustafa" üzerine...

2008-11-02T14:32:00.002+02:00

Mehmet Tezkan

Yazara ulaşmak için : mtezkan@gazetevatan.com

Atatürk ve Marmara Denizi’ne benzeyen havuzu

Mustafa belgeseli kıyasıya tartışılıyor.. Eleştirenler üç noktanın altını çiziyorlar..

Diyorlar ki

Atatürk içki düşkünü gösteriliyor..

Diktatör gibi tanıtılıyor..

Yalnız adam sıfatı yapıştırılarak aslında halktan kopuk olduğu mesajı veriliyor..

Kimileri de ne var bunda diyor!

Bence de..

Öyle olması veya öyle gösterilmesi bu ülkeye yaptıklarını küçültür mü? Ona duyduğumuz minneti azaltır mı? Kurduğu cumhuriyeti değersizleştirir mi?

Devrimlerinin gücünü, etkisini azaltır mı?

Hayır!

Bugün kendimizi çağdaş, Batılı bir toplum olarak adlandırıyorsak bu Atatürk sayesindedir..

Ama içkiyi seven bir kişiliği olduğunun altının çizilmesi yanlış..

Niye ki..

Neyi gizleyeceğiz, neyi inkâr edeceğiz ki.. Evet içkiyi seviyordu, zevk adamıydı..

Bakın kılık kıyafetine.. Bir de çevresindekilere bakın.. 1900’lerde böyle giyinen bir adam zevk sahibidir..

Farklıdır..

İçki sofrası kurmak, dostlarıyla o sofrada buluşmak, sohbet etmek, müzik dinlemek, şarkı söylemek, dans etmek zevkleri arasındadır..

Her akşam içki sofrasına oturup bir büyük rakı içermiş.. Memleket meselelerini de bu sofrada konuşurmuş..

Eee, ne yapalım yani!.. Gizleyelim mi? Bu harf devrimini mi zedeler, TBMM’nin varlığını mı?

***

Atatürk, Ankara’da Orman Çiftliği’nin içinde bir köşk yaptırmış.. Köşk dediysem iki katlı minicik bir ev.. 1930’larda Almanlar tam karşısına daha büyüğünü inşa etmişler.. Bu iki bina da bugün MİT’e ait.. Küçük olan müze gibi korunuyor.. MİT diğerinde yabancı konuklarını ağırlıyor..

Atatürk’ün yaptırdığı bina kişiliğinin aynası.. İki kişinin anca oturacağı balkonun önüne küçük bir havuz yaptırmış..

Havuz, kare veya dikdörtgen değil..

Marmara Denizi şeklinde..

Marmara Denizi’nin kopyası..

İstanbul’u özlediği zaman köşke gelir, balkonda oturur, Marmara Denizi’ne benzeyen havuza bakarak içkisini yudumlarmış!

Farklı bir adamdı..

Farklı olmasa yoktan yeni bir devlet inşa edebilir miydi?

***

Kimileri de diktatördü diyor!

Diktatör kötü bir kelime, gelin tek adamdı diyelim.. Dediği dedikti..

Meclis’te cumhuriyet rejimi görüşülürken çatlak sesler çıkınca, bu uğurda çok kelleler kesilir demedi mi?

Böyle demese cumhuriyet kurulabilir miydi?

Hilafete son verilir miydi?

***

Diyorlar ki demokrasiyi getirmedi.. 1920’lerden söz ediyoruz.. Nüfusunun sadece yüzde 10’u şehirlerde yaşıyordu.. Okuma yazma bilmeyenlerin oranı yüzde 90’ların üzerindeydi..

Ne demokrasisi!

Demokrasi açlık, yoksulluk, cahillik üzerine inşa edilemez.. İyiyi, kötüyü, doğruyu, yanlışı ayırabilmesi için toplumun belli bir gelir ve kültür seviyesinde olması lazım..

Demokrasi başka türlü yürümez!

***

Gelelim yalnız adam meselesine..

Yaşadığı toplumdan, çevresinden, arkadaşlarından 50 yıl ileride olan beyin nasıl yalnız olmaz ki.. Kalabalıkların içinde bile yalnız olur..

Şeker bayramı niyetine...

2008-10-03T18:10:00.004+03:00

'Bazı şehirlerimizde, meselâ Erzurum'da, çay içilirken şeker çaya karıştırılmıyor, kıtlama yapılıyor. Bunun çıkışı ise çok ilginç… Eskiden meselâ İran'da çaya tatlandırıcı olarak hurma ve üzüm katılıyordu. İngilizler İran'a şeker satmaya kalktıklarında bunu başaramadılar. Sonra İranlı Mollalarla irtibat kurdular. (İranlı Mollaları bizim Diyanet İşleri Başkanlığı gibi düşünelim.) İngilizler Mollaların vereceği fetva karşılığında kazancın % 10'nu teklif ettiler. Nitekim bir Cuma Namazı'nda (İran'da Cuma Namazları o bölgenin en büyük camisinde ve çok kalabalık olarak kılınıyor) Cuma Hutbesi'nde Mollalar şu vaazı verdi: 'Siz Allah'ın nimeti olan hurma ve üzümü nasıl olur da çaya katarsınız! Bundan böyle çaya şeker katacaksınız!' Bu vaazdan sonra İranlılar çaya şeker katmaya başladılar.

İşler yoluna girince İngilizler Mollalara verdiği % 10 payı satışların iyi gitmediği gerekçesiyle vermemeye başladı. Bunun üzerine Mollalar ikinci bir fetva verdi Cuma Hutbesi'nde: 'Gâvur icadı şekeri çaya katmak caiz değildir!...' Bu fetva üzerine İranlılar evlerindeki şekerleri sokaklara döktü… İngiliz firmaları bunun üzerine baktılar olacağı yok, Mollalarla yeniden masaya oturdu. Fakat Mollalar bu sefer % 20 pay istedi. İngilizler çaresiz kabul etti. Mollalar Cuma Hutbesi'nde bu sefer şöyle fetva verdi: 'Biz size çaya şeker katmayın dedik ama sokaklara dökün de demedik, şekeri sokağa dökmeyeceksiniz, şekeri çaya batıracak ve böylece gâvur icadı şekere boy abdesti aldıracak ve öyle içeceksiniz!! !'

Teşekkürler Seval ve Cankız Abla'lar :)

Cümleten "bol şekerli" bayramlar... tadı damağınızda kalsın ;)

İlan

2008-09-09T21:58:00.002+03:00

Yaş 35

2008-09-05T02:43:00.002+03:00

OTUZBEŞ YAŞ ŞİİRİ

Yaş otuz beş! yolun yarısı eder.
Dante gibi ortasındayız ömrün.
Delikanlı çağımızdaki cevher,
Yalvarmak, yakarmak nafile bugün,
Gözünün yaşına bakmadan gider.

Şakaklarıma kar mı yağdı ne var?
Benim mi Allahım bu çizgili yüz?
Ya gözler altındaki mor halkalar?
Neden böyle düşman görünürsünüz,
Yıllar yılı dost bildiğim aynalar?

Zamanla nasıl değişiyor insan!
Hangi resmime baksam ben değilim.
Nerde o günler, o şevk, o heyecan?
Bu güler yüzlü adam ben değilim;
Yalandır kaygısız olduğum yalan.

Hayal meyal şeylerden ilk aşkımız;
Hatırası bile yabancı gelir.
Hayata beraber başladığımız,
Dostlarla da yollar ayrıldı bir bir;
Gittikçe artıyor yalnızlığımız.

Gökyüzünün başka rengi de varmış!
Geç farkettim taşın sert olduğunu.
Su insanı boğar, ateş yakarmış!
Her doğan günün bir dert olduğunu,
İnsan bu yaşa gelince anlarmış.

Ayva sarı nar kırmızı sonbahar!
Her yıl biraz daha benimsediğim.
Ne dönüp duruyor havada kuşlar?
Nerden çıktı bu cenaze? ölen kim?
Bu kaçıncı bahçe gördüm tarumar?

Neylersin ölüm herkesin başında.
Uyudun uyanamadın olacak.
Kimbilir nerde, nasıl, kaç yaşında?
Bir namazlık saltanatın olacak,
Taht misali o musalla taşında.

CAHİT SITKI TARANCI

Hayır, kabul etmiyorum, 35 benim İzmir yaşım!! Hatta 4 Eylül, TAM 35 (Allah buçukları göstertmesin :P) bilmiyorum belki bir kaç sene çakılır kalırım bu yaşta :P

Yolu yarılamak ne, doğrudürüst başlamadım bile Cahit Amca :(((

Kandil kutlamacıları, dün neredeydiniz?

2008-08-31T16:52:00.003+03:00

Son yıllarda her kandilde, hem de hiç tanımadığımız kişilerden şiirli, güzel sözlü kandil tebrikleri almak hayatımızın bir parçası oldu...
Her kandilde, cep telefonlarımız susmuyor, e-mail adreslerimiz bu tebriklerle dolup taşıyor...
Eskiden bu tür adetler yoktu, sadece yakın eş, dost, akraba birbirinin kandilini kutlardı.
Şimdi ise tanıyan-tanımayan herkes kandilleşiyor.
Asla rahatsız değilim insanların mutluluklarını paylaşmasından sadece sevinç duyarım.
Ama...
Kandillerde susmayan telefonumdan dün bir tane bile “kutlama” mesajı gelmemesine...
Bir Allah’ın kulunun bile internet aracılığıyla bayramımı kutlamamasına üzüldüm.
Dini günlerimizin coşkusunu paylaşmak güzel de...
Neden ulusal bayramlarda da sevincimizi, mutluluğumuzu, coşkumuzu paylaşmıyoruz?
Yoksa sevinmiyor, mutlu olmuyor, coşkulanmıyor muyuz?
Eğer yanıtınız “Evet”se, onbinlerce şehide saygısızlık etmiş olmuyor muyuz?

Mustafa Mutlu mmutlu@gazetevatan.com 31.08.2008

Kendi adıma, geçen kandili 1 mesajla kurtardım, 30 Ağustos içinse facebook üzerinden 2 mesaj aldım.

Kardayım ;)

Da kandilde bana niye şiirli manili mesaj atarlar onu anlamadım. O kadar mı yaşlandım??? :((((

G//B

ŞERBETLE Mİ YİYECEKSİN LÜFERİ ?

2008-08-30T12:45:00.002+03:00

Dönülmez akşamın ufkundayız azizim

İçki yasaklanabilir.
Açık söyleyeyim, bence mahsuru yok.
Ama rakı asla...

Çünkü takunyalılar öyle zanneder ama, aslında 'içki' değildir rakı.

Yurt sevgisidir örneğin.
İki tek attın mı 'n'olacak bu memleketin hali?' diye endişelenmezsin aksi olsa...
Tıp bazen çaresizdir, o ilaçtır.
Gurbete bile iyi gelir.

Kontörsüz muhabbettir.
Büst gibi oturan adamın bile çenesini açar, gülümsetir. Kahkahadır.
Hatıraları kaydeden hard disk'tir.

Botoks'tur bir nevi.
En kaknemi bile bir başka görünür gözüne.
Çirkin kadın yoktur, az rakı vardır... İçilir, güzelleşilir.

Herkesin gençlik hatası olabilir. Bira içersin.
Sonradan para kazanıp tenise başlayınca, şarap içmeyi matah zannedersin.
Amerika'da TIR şoförlerinin içtiği viskinin dublesine Etiler'de TIR parası ödersin, ayrı...
Ama kürkçü dükkânıdır.
Döner dolaşır, gelirsin...

Orhan Gencebay'dır.
Entel barlarda, sosyete kulüplerinde dinlemeye utanırsın... Ama hepimiz
biliriz ki, ezbere bilirsin... İstediğin kadar ağız burun kıvır, altın plağı hep o alır...
Tatlıses'tir. Realite'dir.

Çocuktur, ağlarsın. Hele beyaz 'p'eynir ile 'k'avun olursa sağında solunda.
Örgüttür.PRK...

Ama bölücü değil, birleştirici... Türk'ü de içer, Kürt'ü de, Laz'ı da... Sor
bak, Ermeni'si de, Rum'u da, Yahudi'si de...

AB'cidir.
Çünkü Rum öyle bir meze yapar ki, helali hoş olsun, Kıbrıs'ı veresin gelir...

Madem yasaklayacaksın rakıyı...
Neden balık avlıyorsun o zaman?
Şerbetle mi yiyeceksin lüferi?
Ne anlamı var deniz börülcesinin, rokanın, radikanın, cibezin... İnek miyiz biz?
Yoksa Şakşuka'yı şarkı mı zannediyorsun sen?

Yanlış şiir okuyorsun, hapse giriyorsun...
Oku bak ne diyor dünya güzeli Orhan Veli:

Şiir yazıyorum
Şiir yazıp eskiler alıyorum
Eskiler verip musikiler alıyorum
Bir de rakı şişesinde balık olsam...

Yılmaz

3 Çocuk- Tayyip

2008-05-22T21:32:00.003+03:00

Tepkim geç olsun, güç olmasın :P

Öğretmen

2008-05-12T23:35:00.002+03:00

Öğretmenlik mesleğine adım attım ya... atıp tuutyorum artık :P
Bana gelen bir mail... Teşekkürler Ayten Hocam :)

YATA YATA PARA KAZANAN ÖĞRETMENLER

BAK SONUNA KADAR OKUNACAK TAMAM MI? YOK ÖYLE HEMEN PES ETMEK...

BİZ ÖĞRETMENLERE NE GÜZEL İŞİNİZ VAR BOL TATİLİNİZ VAR, YATA
YATA PARA KAZANIYORSUNUZ DİYENLER HAKLI. AŞAĞIDA ÖĞRETMENLERİN YAPTIKLARI İŞLERİ OKUYUNCA ÖĞRETMENLİĞİN GAYET BASİT BİR MESLEK OLDUĞUNU SİZ DE GÖRECEKSİNİZ.

1- Toplantılara katılınılacak

2- Yıllık plan yapılacak

3- Günlük plan yapılacak

4- OGYE çalışmasına katılınılacak

5- TKY çalışmalarında bulunulacak

6- Nöbet tutulacak

7- Sınıflar düzenlenip panolar hazırlanacak

8- Toplantılar hafta sonları veya ders saatleri dışında yapılacak

9- Kurumların açtığı sınavlara ucuz iş gücü olarak gidilecek,

10- Seçimlerde zorunlu olarak sandık başkanı olunacak

11- Envai çeşit tören kutlama vb. programa katılınılacak.

12- Her hafta tüm öğrenciler için ve tüm derslerde değerlendirme formları doldurulacak.

13- Kişisel dosyalar her dönem sonunda doldurulacak.

14- Öğrenci tanıma fişleri doldurulacak.

15- Portfolyo dosyalarına hiçbir çalışma getirmeyen öğrencilere çalışmalarını getirmeleri için yalvarılacak.

16- Öğretmenliği öğretmenlerden iyi bilen velilere dert anlatılacak.

17- Sosyal kulüp çalışmaları ve toplantıları yapılacak.

18- Rehberlik çalışmaları, anketleri yapılacak ve raporları tutulacak

19- Ders işlemek yerine internetteki ve kitaplardaki bilgileri bize okuyarak 'bak okuyan toplumuz' imajı veren insanların zorunlu seminerlerine katılınılacak

20- Pansiyonda nöbet esnasında öğrencilerin yemek etüt, uyku, banyo, hastalık, can sıkıntısı, aileden ayrılık sendromu, koğuş ve oda düzeni durumlarına bire-bir müdahil olunacak.

21- Sınırsız sorumluluk, öğrenci takılıp düştüğünde polise ifade verilecek. Hiçbir dayanağı olmaksızın dayakçı öğretmen olmakla suçlanılacak.

22- Öğrencilere çalışma kâğıdı hazırlanacak

23- Öğrencilere yarın ne gibi etkinlikler yaptırabilirim diye düşünülecek

24- Velilerle görüşülecek

25- Teneffüslerde çocukların şikâyetleri dinlenecek

26- Panolara asılan şeyler belli aralıklarla dosyalanacak

27- Her hafta rehberlik ve sosyal etkinlikler dersi için tutanak tutulacak

28- Toplum hizmeti için zaman yaratılacak

29- 40 dk içinde yüz kere öğretmenim diyen bücürlere efendim denilecek

30- Kavga edenler ayırt edilecek, kafası gözü yarılanlara pansuman yapılacak,

31- Değerlendirme testleri hazırlanacak

32- Değerlendirme testleri evde değerlendirilecek,

33- Üstüne saldıran veliler ikna edilecek,

34- Bilgi yarışmalarına öğrenci hazırlanacak,,.

35- Öğrencilerin evlerine gidilip hal hatırı sorulacak,

36- Saha çalışması yapıp okula gelmeyen öğrencileri toplayacak ve okula getirecek,,.

37- Temizlik, spor, fotokopi, demirbaş, sabun, tuvalet kâğıdı için para toplanılacak,

38- Taşımalı öğrencileri sabah servisten inerken sayıp kontrol edilecek,

39- Öğle yemeğinde listeden çağırıp sıraya koyulacak,

40- Okul çıkışı öğrenciler servislerine bindirilecek.

41- Belirli Gün ve Haftalarla ilgili program hazırlanacak,

42- Öğrencilere katılım için yalvarılacak,

43- Belirli günler ile ilgili pano hazırlanacak,

44- Panolar için yazı ve şiirler, bulunacak ya da kontrol edilecek.

45- Veliler okulda bilgilendirilip, eğitilecek
46-Kanuni hak olan sevk ve izin istenirken mahcup, hafif ve ince bir sesle rica
edilecek ve sevk dersin olmadığı bir zamana denk getirilecek, hasta hasta derslere girilecek, bazı yerlerde muayene saati sevke yazdırılacak (diğer çalışanlara da mesai dışında mı sevk alın deniliyor acaba).

47- Veli toplantıları yapılacak.

48- Okul aile birliği toplantılarına katılınılacak velilerin kahırları dinlenecek.

49- Her dönem ve gerektiğinde zümre toplantıları yapılıp tutanak hazırlanacak.

50- Yeni müfredat konusunda veliler bilgilendirilecek.

51- Gözlem dosyaları tutulacak

52- Etkinlik yaptırılacak(yapmayanlara bir şey yapılmayacak)

53- Sınıf başkanı, kitaplık görevlisi, temizlik başkanı seçilip görevlerini yapıp yapmadıkları günlük olarak takip edilecek

54- Hizmetlilere ya da idareye bildirilen temizlik, tamirat ve görüşler bu kişiler tarafından dikkate alınmayacak.

55- Gelen giden evrak defteri doldurulacak

56- Laboratuar düzenlenecek, temizlenecek

57- Müdür ve müdür yardımcılarının yapmak istemedikleri görevler yapılacak

58- Çocukların elbise, saç, tırnak temizliği ile ilgilenilecek.

59- Deneyler, gözlemler, etkinlikler için hazırlık yapılacak.

60- Beslenme saatinde beslenme yaptırılacak.

61- Başarısızlığın sebebi araştırılacak.

62- Mahallede kavga edenlerin aileleri okulda dinlenecek.

63- Müdür Beye hesap verilecek.

65- Dersi boş olan, derslerine branş öğretmenleri giren (özellikle sınıf öğretmenleri) öğretmenler, ''İşlerim var şu boş sınıfa derse giriver'' diyen idarecilerin derslerine girilecek.

66- Birilerine ek ders ücreti verebilmek için açılan seminer, hizmet içi eğitim vb. şeylere gerçekten ihtiyacı olup olmadığını bilmeden, sormadan zorunlu olarak ders saatleri dışında katılmak zorunda kalınacak.

67- Sorumluluğu çok yüksek olan nöbetçilikler yapılacak.

68- Son zamanlarda artık iyice raydan çıkan eğitim sisteminde öğretmenlikten
çok dadılık yapılacak.

69- Müdür ve müdür yardımcılarının imalı ve iğneli sözlerine kulak asılmayacak, duymazlıktan gelinecek.

70- Spor parası toplanacak.

71- Yakacak ve ihtiyaçlar için aidat toplanacak hatta vermeleri için yalvarılacak

72- Onur Kurulu ve disiplin kurulu toplantılarına katılınılacak

73- Nöbet günü ve diğer günler öğrencilerin kılık kıyafet kontrolü yapılacak

74- Nöbet defterine gelmeyen öğretmen yazılacak ve sınıf defteri imzalanacak.

75- Zaman zaman öğrenci çantalarına arama yapılacak

76- Okula getirilmesi yasak olan eşyalar için tutanak tutulacak ve bu eşyalar ailelerine teslim edilecek.

77- Aidat toplanacak hatta vermeleri için yalvarılacak

78- Nöbetlerde mıntıka temizliği yaptırılacak.

79- Ünitelendirilmiş Yıllık Plan Yapılan Açıklamalar

80- İş Günü Takvimi

81- Ünite Süre Çizelgesi

82- Yıllık Çalışma Programı

83- Haftalık Ders Programı

84- Ünite Çalışma Dosyası

85- Sınıf Ders Defteri

86- Deney defteri Raporu

87- Gezi Planı

88- Öğrenci Kişisel Dosyası

89- Öğretmen Not Defteri

90- Kitaplık ve Defteri

91- Çevre İncelemesi

92- Tebliğler Dergisi Fihristi

93- Sınıf Demirbaş Listesi

94- Ders Dışı Etkinlik Dosyası

95- Yazılı Kâğıt ve Cevapları

96- Ödev Listesi- Ödevler

97- Dershane Araçları

98- Koordinasyon Kurulu Kararları. Cümle Listesi. Metin Defteri. Metinler.Kontrol Tablosu

99-BİR DE BİZ ÖĞRETMENLER ÇOK YORULUYORUZ DERİZ. ŞUNCACIK İŞ YAPMAKLA HİÇ İNSAN YORULUR MU?

Unutulan bir iki ufacıcık iş daha kalmış branş öğretmenleriyle ilgili hepsi bu kadarcık:)))))))

DOĞRU ERKEK DOĞRU KADIN....

2008-04-29T03:11:00.000+03:00

-anonim-

Birkaç yıl önce bir uçak yolculuğu sırasında yanımdaki koltukta oturan bir adamın alyansını sağ elinin işaret parmağına taktığını fark ettim. O anda yorum yapmaktan kendimi alamadım.
'Bayım alyansınızı yanlış elinize takmışsınız dedim '
Adam bunun üzerine bana dönerek ;
'yanlış kadınla evlendim de ondan' diye karşılık verdi.

·'Peki ya bu adam doğru adam mıydı? Yani adamın yanlış kadını doğru adamla mı evliydi. Her şeye rağmen 'doğru adam' ve 'doğru kadın'
olmanın bir yolu olduğunu düşünüyorum. 'Yanlış seçilmiş bir insana doğru insanmış gibi davranırsanız sonuçta doğru insanla evlenmiş olursunuz.... Doğru seçilmiş bir insanla evlendiğiniz halde yanlış davranıyorsanız kesinlikle yanlış bir evlilik yapmışsınızdır. Doğru insan olmak doğru insanla evlenmekten çok daha önemlidir. Kısacası evlenmek için doğrumu yoksa yanlış eş mi seçtiğiniz asıl olarak size bağlıdır.

Çok yıllar önce Hawai adaları ndan ohao da insanlar alışık olmadıkları bir olaya tanıklık ederler. Ohao da müstakbel bir koca bir aileye kızlarıyla evlenebilmek için belli sayıda inek vermek zorundadır. Ama kız bir eşte bulunabilecek bütün özellikleri ve güzelliğiyle alışılmadık bir örnekse dört inek verildiği de olmuştur. Yıllar önce adanın en ücra köşelerinden birinde doğruluğu kanıtlanmamış da olsa çok çekici ve iyi huylu bir kadının astronomik fiyat sayılan beş inek karşılığında gelin gittiği doğrultusunda belli belirsiz bir rivayet de dolaşmaktadır.

Ada da iki kızı olan bir adam yaşamaktadır. Büyük olanı bizim toplumumuzdaki deyişle 'kabul görmeyen' tipte baştan şansı olmayan bir tiptir. Neredeyse bir cüce kadar kısadır. Babası ona üç inek fiyat biçmiştir. İki inekli bir teklife de severek kabul edecektir. Hatta iyi pazarlık yapan biri çıkarsa tek ineğe 'fit' olmaya razıdır. Aslında pazarlık çok ağırlaşırsa yaşlı baba ömür boyu kızını besleme yükünden kurtulacağını düşünerek hiç inek almadan bile verecektir. Küçük kız kardeşte ise durum farklıdır. Baba muhteşem bir güzellik ve cazibenin iyi huyla birleşmesinin örneği olan küçük kızdan çok kolay kurtulacağını bilmekte ve geleceğinden hiçbir endişe duymamaktadır.
Adanın en zengini olan Lingo bu evin kapısına geldiğinde herkes onu küçük kızı isteyeceğini düşünür. Oysa o herkesin tahmininin dışında bir şey yapar. Yaşlı adamı sevince boğarak büyük kıza talip olur. İhtiyar sevincinden neredeyse havaya uçmaktadır. Hem çok zengin hem de eli açık insan olarak tanındığı için en azından standart fiyatın karşılığı olarak üç ineği ödeyeceğini düşünür. Sonra biraz hayal kurarak cömertliği ve zenginliğiyle belki dört inek vereceği de aklına gelir. Derken adam hayal sınırlarını zorlar. Ve belki de beş inek bile verebileceğini düşünür.

Lingo kızı istemeye gelirken yanında 12 tane inekle gelince babanın nasıl duygular beslediğini tahmin edersiniz. Yaşlı baba neredeyse kalpten gitmek üzeredir. Lingo fikrini değiştirmeden ölmeden veya kendini toparlamadan kabile reisine hazırlıklar yapması için haber vermeye koşar. O günlerde normal balayı bir yıl sürerdi ama 12 ineklik gelin aldıysanız herhalde üç ineklik balayı ile yetinmezsiniz. Böylece gelin ve damat iki yıllık balayı niyetiyle bilinmeyen yerlere gitmek
üzere yola çıkarlar.

Damatla gelinin dönmesinin beklendiği gün onları görür görmez haber vermek üzere köyün dışına bir gözcü gönderilir. Gün doğduktan az sonra
gözcünün sesi duyulur. Doğal olarak gelenler gelinle damat mı diye merak ederler. Gözcü öyle tahmin ettiğini ama emin olamadığını söyler. Adam Lingo'yu hemen tanımış fakat kızdan emin olamamıştır. Kız aşina gelmiştir. Ama yaklaşan kadın çok güzel zarif ve kendinden emin birisidir. Çift iyice yaklaştığında hiç kimsenin tereddüt'ü kalmaz. Kızın güzelliği cazibesi ve çekiciliği en eleştiric i gözlerde bile reddedilmeyecek ölçüdedir. Yakından bakanlar. Lingo'nun 12 inek karşılığında iyi alışveriş yaptığını düşünürler.

İşin püf noktasını şöyle özetlesek: 'Lingo 12 inek ödedi, kız 12 ineklik bir kadın haline geldi.'
Bu hep böyle olmaktadır. Eşinize-sevgilinize verdiğiniz değer, ona kazandırdığınız değerdir. Aslında 'doğru adam' doğru kadını inşa eder.
Doğru kadında doğru adamı...

"Mumcu Suikastı'ndan 'Ergenekon Çetesi'ne" buyuran yazar...

2008-03-23T13:15:00.005+02:00

Az önceki blogda bahsettiğim yazı bu... Ortalama zeka seviyesindeki düşünebilen bir kişinin bile itiraz edebileceği "sav"lar var bu yazıda...
Bilmeceyi bir de biz düşünüp çözelim... bakalım sonuç aynı mı çıkacak?

_________________________________________________________________

Tamer Korkmaz
tkorkmaz@yenisafak.com.tr

25 Ocak 2008 Cuma

Mumcu Suikastı'ndan 'Ergenekon Çetesi'ne…

Ergenekon adlı "terör örgütü"ne düzenlenen büyük operasyon "provokasyonlar zinciri"ni deşifre etmiş oldu. Danıştay Saldırısı'ndan Cumhuriyet gazetesinin bombalanmasına; Rahip Santoro Cinayeti'nden Hrant Dink Suikastı'na, oradan da Malatya'daki hunhar eyleme kadar son dönemde gerçekleştirilen bu "gayrı nizami harp" tarzı eylemlerin hepsinin odağında "Ulusalcı Çete"nin yer aldığı ortaya çıkmış bulunuyor…

Ergenekon Çetesi, Dink'in öldürülmesinin ardından Orhan Pamuk ve Diyarbakır Belediye Başkanı Osman Baydemir'e de suikast düzenleyerek Türkiye'yi kaosa sürüklemeyi hedeflemiş…

Siyasilere/ünlü isimlere suikast hazırlıkları, büyük şehirlerdeki bombalı eylem planları ve nihayetinde oluşacak kaos ortamı sayesinde "muhtemel bir darbe"ye zemin hazırlamayı öngörmüşler…

22 Temmuz seçiminden önce eylemler planlayan Ergenekon'un bu "kâbus projesi"nin yanı başına geçen yazın Hudson Enstitüsü'nde kotarılan "kâbus senaryoları"nı bir koyuverin; iki resmin tek yumurta ikizi gibi durduğunu göreceksiniz!

28 Şubat'ın derin kalıntısı olan "Ulusalcı Çete"nin yanına da; Hürriyet'in 17 Ocak'taki (2007) "Aman Sincan Sanılmasın!" manşetinde anılan "Emasya Tatbikatı!"na ait tankların Çağlayan Meydanı'ndan geçme planını eklemeyi unutmayınız!

Cumhuriyet mitinglerinin organizatörü ADD Başkanı Emekli Org. Şener Eruygur'un da bir ucunda yer aldığı BÇG fişlemelerini; o fişlemelerin "silah üzerine yemin töreni" düzenleyen Albay Fikri Karadağ tarafından "13 bin 500 kişilik vatan haini listesi" adıyla güncellenmesini bulmacamızın "eksik kalan tarafı"na yerleştiriniz!

* * *

Ümraniye cephaneliğinden yola çıkan büyük çete operasyonunda gözaltındaki "Susurlukçu" Emekli Tuğgeneral Veli Küçük'ün, bir eski uzman çavuşu "tetikçi bulması için" Emekli Albay Fikri Karadağ'a yönlendirdiği dünkü Milliyet'in manşetinde yer alıyordu!

Ümraniye'deki el bombalarının sahibi "emekli astsubay" Oktay Yıldırım sadece kendisini çok seven Muzaffer Tekin'in değil; Veli Küçük'ün de kankasıydı…

Ümraniye'de ele geçen bombalarla Cumhuriyet gazetesine atılanlar ikiz kardeşti!

Bombalama olayı ile eş zamanlı olarak Cumhuriyet "Tehlikenin farkında mısınız?" kampanyası düzenlemişti. Dikkat buyurunuz, Cumhuriyet bu olayın üzerine ısrarla gitmedi, hâlâ daha gitmiyor!

Gazetenin patronu "Gizli Amerikancı" İlhan Selçuk şimdiye kadar "bu üzerine gitmeme" hakkında tek kelime etmedi: İlhan Selçuk'un "Ulusalcı Ergenekon Çetesi"ne yapılan gözaltı operasyonu hakkında ne düşündüğünü de çok merak ediyorum, doğrusu…

Hikmet Çetinkaya, dün "Cumhuriyet gazetesi olarak Susurluk'un ayak izlerini taşıyan bu büyük gözaltının üzerine gitmeliyiz" diye yazıyordu!

Çetinkaya öncelikle gazetelerinin bombalanması olayının üzerine neden "gitmediklerini" izah etmek zorunda…

Cumhuriyet, "Ulusalcı Çete" hadisesinin de üzerine gidemez; daha doğrusu gitmez!

"Gideriz" diyorlarsa buyursunlar…

* * *

Uğur Mumcu Suikastı'nın yıldönümüydü, dün…

Cumhuriyet'in manşetinde "Mumcu'nun katledilişinin üzerinden 15 yıl geçti, tetikçilerin ardındaki asıl güçlere ulaşılamadı" cümlesi okunuyordu…

Cumhuriyet, Mumcu olayının perde arkasını öğrenmeyi gerçekten arzu ediyorsa öncelikle "arzın merkezine seyahat"e cesaret edebilmelidir. Cinayeti geçmişte defalarca "İslamcılar"ın üzerine yıkmış olmaları; gerçekte ne olduğundan hep uzak tutmaya yaradı, onları!

Nasıl bugünkü "Ulusalcı Çete" ile "Susurluk Zinciri" JİTEM'ci Veli Küçük marifetiyle birbirine bağlıysa; "Mumcu Suikastı" da "Susurluk Skandalı" ile yakın akrabadır…

Bu yollar nereye mi çıkar?

Artık egemenliğini yitirmiş bulunan "Amerikancı Derin İktidar"a çıkar, bütün bu Alacakaranlık Kuşağı!

Ergenekon Destanı

2008-03-23T12:51:00.002+02:00

Bir "Ergenekon" dur gidiyor gündem... Çook eskiden kalma edebiyat bilgilerimi yenileyeyim dedim, araştırdım webde destanı- burada da paylaştım sizlerle...

İlginç bir isim seçmiş "çete"ye ad koyanlar... Er gene kon... Er olan kim?
İsmi koyan sanki "çetenin yaptıklarını" onaylıyor... Çook sevgili başbakanımıza zıtlar mı ne :))
Araştırırken Yeni Şafak gazetesinde bir yazı gördüm, onu da az sonra koyacağım, "kıçımla güldüm" demek az bile kalıyor... da insan(cık)ların kafasının işleyişini de göz önüne koyuyor....

Ya ben "Atatürk Türkiye'sini" seviyorum- onunla ve birlikte yaşamak istiyorum...
yoksa ben de mi Ergenekon'cuyum??

ERGENEKON DESTANI

Türk illerinde Türk oku ötmeyen, Türk kolu yetmeyen, Türk'e boyun eğmeyen bir yer yoktu. Bu durum yabancı kavimleri kıskandırıyordu. Yabancı kavimler birleştiler, Türklerin üzerine yürüdüler. Bunun üzerine Türkler çadırlarını, sürülerini bir araya topladılar; çevresine hendek kazıp beklediler. Düşman gelince vuruşma da başladı. On gün savaştılar. Sonuçta Türkler üstün geldi.

Bu yenilgileri üzerine düşman kavimlerin hanları, beğleri av yerinde toplanıp konuştular. Dediler ki: ''Türkler'e hile yapmazsak halimiz yaman olur!''

Tan ağaranda, baskına uğramış gibi, ağırlıklarını bırakıp kaçtılar. Türkler, "Bunların gücü tükendi, kaçıyorlar'' deyip artlarına düştüler. Düşman, Türkler'i görünce birden döndü. Vuruşma başladı. Türkler yenildi. Düşman, Türkler'i öldüre öldüre çadırlarına geldi. Çadırlarını, mallarını öyle bir yağmaladılar ki tek kara kıl çadır bile kalmadı. Büyüklerin hepsini kılıçtan geçirdiler, küçükleri tutsak ettiler.

O çağda Türklerin başında İl Kağan vardı. İl Kağan'ın da birçok oğlu vardı. Ancak, bu savaşta biri dışında tüm çocukları öldü. Kayı (Kayan) adlı bu oğlunu o yıl evlendirmişti. İl Kağan'ın bir de Tokuz Oğuz (Dokuz Oğuz) adlı bir yeğeni vardı; o da sağ kalmıştı. Kayı ile Tokuz Oğuz tutsak olmuşlardı. On gün sonra ikisi de karılarını aldılar, atlarına atlayarak kaçtılar. Türk yurduna döndüler. Burada düşmandan kaçıp gelen develer, atlar, öküzler, koyunlar buldular. Oturup düşündüler: ''Dört bir yan düşman dolu. Dağların içinde kişi yolu düşmez bir yer izleyip yurt tutalım, oturalım.'' Sürülerini alıp dağa doğru göç ettiler.

Geldikleri yoldan başka yolu olmayan bir yere vardılar. Bu tek yol da öylesine sarp bir yoldu ki deve olsun, at olsun güçlükle yürürdü; ayağını yanlış yere bassa, yuvarlanıp paramparça olurdu.

Türklerin vardıkları ülkede akarsular, kaynaklar, türlü bitkiler, yemişler, avlar vardı. Böyle bir yeri görünce, ulu Tanrı'ya şükrettiler. Kışın hayvanlarının etini yediler, yazın sütünü içtiler. Derisini giydiler. Bu ülkeye ''Ergenekon'' dediler.

Zaman geçti, çağlar aktı; Kayı ile Tokuz Oğuz'un birçok çocukları oldu. Kayı'nın çok çocuğu oldu, Tokuz Oğuz'un daha az oldu. Kayı'dan olma çocuklara Kayat dediler. Tokuz'dan olma çocukların bir bölümüne Tokuzlar dediler, bir bölümüne de Türülken. Yıllar yılı bu iki yiğidin çocukları Ergenekon'da kaldılar; çoğaldılar, çoğaldılar, çoğaldılar. Aradan dört yüz yıl geçti.

Dört yüz yıl sonra kendileri ve süreleri o denli çoğaldı ki Ergenekon'a sığamaz oldular. Çare bulmak için kurultay topladılar. Dediler ki: ''Atalarımızdan işittik; Ergenekon dışında geniş ülkeler, güzel yurtla varmış. Bizim yurdumuz da eskiden o yerlerde imiş. Dağların arasını araştırıp yol bulalım. Göçüp Ergenekon'dan çıkalım. Ergenekon dışında kim bize dost olursa biz de onunla dost olalım, kim bize düşman olursa biz de onunla düşman olalım.''

Türkler, kurultayın bu kararı üzerine, Ergenekon'dan çıkmak için yol aradılar; bulamadılar. O zaman bir demirci dedi ki: ''Bu dağda bir demir madeni var. Yalın kat demire benzer. Demirini eritsek, belki dağ bize geçit verir. Gidip demir madenini gördüler. Dağın geniş yerine bir kat odun, bir kat kömür dizdiler. Dağın altını, üstünü, yanını, yönünü odun-kömürle doldurdular. Yetmiş deriden yetmiş büyük körük yapıp, yetmiş yere koydular. Odun kömürü ateşleyip körüklediler. Tanrı'nın yardımıyla demir dağ kızdı, eridi, akıverdi. Bir yüklü deve çıkacak denli yol oldu.

Sonra gök yeleli bir Bozkurt çıktı ortaya; nereden geldiği bilinmeyen. Bozkurt geldi, Türk'ün önünde dikildi, durdu. Herkes anladı ki yolu o gösterecek. Bozkurt yürüdü; ardından da Türk milleti. Ve Türkler, Bozkurt'un önderliğinde, o kutsal yılın, kutsal ayının, kutsal gününde Ergenekon'dan çıktılar.

Türkler o günü, o saati iyi bellediler. Bu kutsal gün, Türklerin bayramı oldu. Her yıl o gün büyük törenler yapılır. Bir parça demir ateşte kızdırılır. Bu demiri önce Türk kağanı kıskaçla tutup örse koyar, çekiçle döver. Sonra öteki Türk beğleri de aynı işi yaparak bayramı kutlarlar.

Ergenekon'dan çıktıklarında Türklerin kağanı, Kayı Han soyundan gelen Börteçine (Bozkurt) idi. Börteçine bütün illere elçiler gönderdi; Türklerin Ergenekon'dan çıktıklarını bildirdi. Ta ki, eskisi gibi, bütün iller Türklerin buyruğu altına girene kadar. Bunu kimi iyi karşıladı, Börteçine'yi kağan bildi; kimi iyi karşılamadı, karşı çıktı. Karşı çıkanlarla savaşıldı ve Türkler hepsini yendiler. Türk Devleti'ni dört bir yana egemen kıldılar.

BOZKURT VE ERGENEKON DESTANI

Bozkurt Destanı ve Ergenekon Destanı, Büyük Türk Destanı'nın bir parçasıdır ve Gök Türkler çağını konu alır. Ergenekon Destanı, Bozkurt Destanı'nın ana çizgileri üzerine kurulmuş olup, bu destanın serbestçe genişletilmiş biçimidir diyebiliriz. Daha doğrusu Bozkurt Destanı ile kaynağını belirleyen Türk soyu, Ergenekon Destanı ile de gelişip güçlenmesini, yayılış ve büyüyüş dönemlerini anlatmıştır. Çin tarihlerinin de yazmış olduğu Bozkurt Destanı'nın bittiği yerde, Ergenekon Destanı başlar. Bozkurt Destanı'nın devamı, Ergenekon Destanı'dır.

Midem Bulanıyor...

2008-03-21T22:09:00.002+02:00

Hayır hamile falan değilim....
Sadece gündemi izliyorum...
Midem bulanıyor- kusmak istiyorum- fakat maalesef bunun bünyemden bu kadar kolayca atılabileceğini hiç sanmıyorum...

Çetecilik iddiaları - göz altına alınmalar- başörtüsü dayatması- bölücülük- tutturulan bir "din dersi" (ulan bizim müfredatta hep vardı, şimdi sorun ne??); Fettullah beybabaya af çıkması... TBMM (eski) başkanının (Bülent Arınç), Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısını "aba altından sopa göstererek" tehtidi... RTE'nin AKP'nin kapatılmasını isteyenlere (her zamanki gibi) küstahça ve ukalaca "sert çıkması"...

nereye gidiyoruz...

yoksa sizin mideniz bulanmıyor mu?

iki öküz hikayesi

2008-03-02T00:10:00.005+02:00

Birincisi Sevgili Bekir Coşkun yazısının bir bölümü; 2. de onu okumamın akabinde aklıma gelen bir zamanında çok dolaşan bir fabl...

Ya biz ne zaman kaybettik (bazı şeyleri) acaba? Hoşgörü gösterdiğimizde mi?

YIRTICI hayvanlar, yeşil otlaklara doğru yol almakta olan buffalo sürüsünün zayıf anını beklediler.

Sürüde yavrular vardı ve yırtıcıların hedefi küçüklerdi.

Bir su kıyısında yırtıcılar bir yavruyu kaptılar, yavru başını çevirip annesini aradı, acı acı bağırdı. Görmeliydiniz, kaçıp kurtulmak için nasıl çırpındı.

Buffalo sürüsü durdu.

Önce düşündüler.

Doğa gözlemcileri, bu durumlarda genelde buffaloların her zaman kaçtıklarını tespit etmişlerdi.

Bu sefer buffalolar döndüler.

Yavruyu yere yatırmış, üzerine kocaman pençelerini koymuş yırtıcıların çevresini sardılar.

Yırtıcılar şaşırmışlardı.

Çevrelerinde siyah boynuzlardan bir duvar vardı. Biraz sonra buffaloların korkup dağılacağını umdular. Ama öyle olmadı, ilk hamleyi bir yaşlı buffalo yaptı, koca bir aslanı boynuzlarına taktığı gibi havaya fırlattı.

Yırtıcılar tek tek kaçmaya başladılar.

Sürü yaralı yavruyu alıp yoluna devam etti.

(Bakınız; http:/www.youtube.com/watch?v=LUDDz68kM)

Eski zamanların birinde bir otlakta öküz sürüsü yaşarmış. Ama çevredeki aslanlar da bir türlü rahat bırakmazmış onları. Hemen her gün saldırırlarmış sürüye. Öküz dediğin öyle yabana atılır bir hayvan değil ki, bir araya toplandılar mı kolayca defetmesini bilirlermiş o koca aslanları. Gün geçtikçe aslanları almış bir kaygı...

"Herhalde bize bu otlağı terk etmek düşüyor" demiş aslanlardan birisi. "Nereye gideriz" diye düşünürlerken sürünün en çelimsiz, ama en kurnazı topal aslan "Hayır" demiş, "Hiçbir yere gitmiyoruz... Ben hallederim bu işi." İnanmamış kimse ona ama "Bir şans verelim ne çıkar" diye düşünmüşler. Topal aslan elinde beyaz bayrak gitmiş öküzlerin yanına... Öküzlerin lideri olan boz öküz sormuş ne istediğini. Topal aslan "Saygıdeğer öküz efendiler.. Bugün buraya sizden özür dilemek için geldik" diye başlamış söze: "Evet size defalarca saldırdık, ama niye biliyor musunuz? Hep o sizin aranızdaki sarı öküz yüzünden... Onun rengi gözümüzü kamaştırıyor, aklımızı başımızdan alıyor... Verin onu bize, siz kurtulun biz de barış içinde yaşayalım!" Boz öküz, diğer önde gelenlerle görüşmek üzere geri çekilmiş... Hepsi de sıcak bakmışlar bu teklife... Bir tek yaşlı benekli öküz "Olmaz" demiş ama kimseye dinletememiş sözünü... Zavallı sarı öküz teslim edilmiş aslanlara... Sürünün selameti için bir öküz; gerekliymiş bu... Gerçekten de günlerce sürüye saldıran olmamış... Ama aslan milleti, ne kadar sabreder ki "Acıktık" demişler. Topal aslan boz öküzün yanına gitmiş: "Gördünüz ya biz aslanlar ne denli uysal milletiz... Yalnız büyük bir sorunumuz var! Şu sizin uzun kuyruklu öküz... Öyle uzun bir kuyruğu var ki nereden baksak görünüyor... O kuyruğu salladıkça bizim de aklımız başımızdan gidiyor... Gelin verin onu bize eskisi gibi barış ve huzur içinde iki taraf da hayatını sürdürsün..." Boz öküz yine istişare yapmış sürünün ulularıyla... Yine sadece benekli öküz olmuş karşı çıkan... Hepsi de "Verelim gitsin" demişler... Dışlamışlar uzun kuyruğu sürüden... Saatler sürmüş zavallının çırpınışları... Tekrar tekrar yinelenmiş bu olanlar... Her geçen gün daha da semirmiş aslanlar, alabildiğince güçlenmişler. Öküzler ise her geçen gün daha da zayıflamışlar, seyreldikçe seyrelmişler...Aslanlar küstahlaştıkça küstahlaşıyormuş. Artık bir neden bile söyleme gereği duymuyorlarmış. "Verin bize şu öküzü sonra karışmayız" diyorlarmış. Zavallı öküzlerin "Hayır" diyebilecek güçleri kalmamış... Hepsi birer birer can veriyormuş aslanların pençesinde. Boz öküz de aralarında olmak üzere birkaçı kalmış en sona... "Ne oldu bize, ne zaman kaybettik bu harbi aslanlara karşı, oysa ne kadar da güçlüydük?" diye sormuş biri boz öküze... Boz öküz, gözleri nemli ve sesi pişmanlıkla titreyerek, "Sarı Öküz'ü verdiğimiz gün kaybettik bu kavgayı!" demiş.

ben...

2008-02-27T17:25:00.002+02:00

blogdan epey uzaklaşmış bir blog sahibiyim!
Ama aslında kopmadım

ne yazacağımı bilmemezlikten- boşvermişlikten dolayı uzaklaştım...

Başta sevgili Goddess Artemis ve sonrasında Şebnem, Özgür ve Kedicik...
Yazarken beni takip ettiğinizi biliyordum ama sonrasındaki destekleriniz için
Hepinize çok teşekkür ederim...

Umarım artık çok ara vermeden yazarım :)

Erdal İnönü...

2007-11-02T20:43:00.000+02:00

Sevdiğimiz, dürüst, temiz politikacılar gün geçtikçe azalıyor...
Aynı zamanda büyük bir bilimadamımızı da kaybettik...
Allah Rahmet eylesin... Başımız sağolsun...

Erdal İnönü

YUHHHH!

2007-10-18T20:03:00.000+03:00

Hani gaflar vardır, güler geçersin
Hani gaflar vardır, cahil der geçersin
Hani gaflar vardır.... bir şey diyemezsin!!!

Bir röpörtajından....
Seray Sever’in eğitimi nedir?
Boğaziçi Üniversitesi Ekonomi Bölümü mezunuyum. Ondan evvel Özel Doğuş Lisesi, yani kolejden mezun oldum.

Seray Sever, sunuculuğunu üstlendiği ‘Her Şey Dahil’ adlı programda büyük bir gafa imza attı. Seray Sever ulu önder Atatürk'le ilgili bir gaf yaptı, stüdyo buz kesti.
Programın konuğu Dilruba Saatçi, 'Latife ve Fikriye' adlı oyununda Atatürk'e aşık olan iki kadını canlandırdığını söyledi.

Araya giren Sever, “Atatürk, hem Kurtuluş Savaşı'nı yapmış hem de iki kadını idare etmiş. O bile böyleyse şimdiki Türk erkekleri neler yapmaz” dedi.

Bu söz üzerinde stüdyoda buz gibi bir hava esti. Program sonrası gafını toparlamaya çalışan Sever “Latife Hanım'ın Atatürk'ün eşi, Fikriye Hanım'ın ise ona âşık bir kadın olduğunu yeni öğrendim” dedi.

Bunun üzerine sadece "yuhhh" derim!!! Sana daa, o diplomaları verene dee, seni baştacı edene de!!!!

Ben ki bugüne dek Seray sever için "Saçı sarı ama akıllı" derdim, bunu dediğim tüm insanlardan (neyseki çok değiller) huzurlarınızda özür diliyorum!!! Bununki "sarı"lık ötesi!!!!

Hadi atladın, sıçtın, bir "dur laa" de kendine de ve SUS!!! Mümkünse kaç o stüdyodan!!! Bugünkü erkekler "senin gibileri" yapıyor işte!!!

dur yaa hırsımı alamadım! YUHHH SANA SERAY SEVER!!!

Blog

2007-10-03T04:48:00.000+03:00

Bence... Banuca... yani *GURU*ca... Blogu Görüntüle
162 Yazılar, son yayımlanma tarihi: 04.Eyl.2007

ilk mesaj tarihi: 07 Mayıs 2005

162 yazı... 162 düşünce... 163. üzerindeyim...

zaman içinde neler demişim/ neler yaşamışım/ neler düşünmüşüm...

ilginç...

hep paylaşmışım...

buradan arkadaşlarım da olmuş... düşmanlarım? yok, olmadı :)

bu mesajı neden yazdım...? bilmem...

belki de "hala buradayım" demek için :)))

arada youtube yollamaya çalıştım ama gelmedi, üzgünüm...

4 Eylül 1973 den beri...

2007-09-04T14:58:00.000+03:00

Ohh its another sily day.. Happy birthday...

Ehhe evet, gene doğumgünüm...
Hayatımın "İstanbul yılı"... Hayırlısı olsun bakalım...

Doğumgünü şarkım! :))

http://www.youtube.com/watch?v=fEfH0KkLGrI

Crys, thank you for the video, love u babe!

KEŞFEDİLDİM!!!

2007-08-25T13:09:00.000+03:00

Ben tesadüflere pek inanan biri değilimdir...
Sonunda Sevgili Bekir Coşkun'un da beni "keşfedeceğini" biliyordum!!!
işte ispatı!!!!

:))))))))))

Sevgili Bekir Coşkun, Mevlana'nın bir lafı vardır "NE KADAR BİLİRSEN BİL,ANLATABİLDİKLERİN, KARŞINDAKİNİN ANLAYABİLECEĞİ KADARDIR."

Neden anlamadıklarını anlıyoruz değil mi ;)

Ben hala "Gül'ün seçilememe ihtimalini" seviyorum...

Haydi Meclisteki bayanlar-beyler, bize gerçek bir "Zafer Bayramı" yaşatın!!!!

25 Ağustos 2007 Bekir COŞKUN

Magazinci oluyorum...

BU işler bana göre değil.

Ben magazinci olsam diyorum.

Diyelim ki "Cumhuriyet elden gidiyor" yerine "Banu ekranlara dönüyor" diye yazılar yazmak bir mi?

Bu siyasette dünyanın en güzel çiçeği (gül) dahi bıyıklı.

"367" rakamı yerine, karşılaştığım okurlarıma yüksek sesle ve peltek peltek uğraştığım rakamları anlatsam:

"En ideali 90-60-90 oluyor... 80-60-80 de olur ama, o kadar iyi olmaz..."

Gözüm rejimde olsa...

"Rejim tehlikede" yerine diyelim ki şöyle yazsam:

"Banu rejimde..."

Rejimin laiklik, hukuk, demokrasi gibi kavramları yerine, Banu’nun rejimi ile ilgili şu sözcükler aklımdan çıkmaz olsa:

Havuç...

Yoğurt...

Semizotu...

Ve yuvarlaklaşmış gözüm Banu’nun rejiminde olsa, arada bir arayıp uzun uzun bilgi aktarsam editöre:

"Herkesi kucaklayacak..."

"Bu çok iyi..."

"Rejime de devam diyor..."

"Harika..."

"Herkese seslenecek, gelin birlikte olalım diye..."

"Mükemmel..."

"G-string giyip çıkacak..."

"............?"

"Banu... Banu’yu söylüyorum..."

*

Çünkü öbür türlü arkadaşa "Başbakan’ı ben konuşturmadım"ı dahi anlatamıyorum.

Başbakan konuştu, o beni eleştiriyor.

Biliyorum; fırsat bu fırsat, Başbakan’a ve yeni Cumhurbaşkanı’na şirin gözükmek için bunu yapıyor.

Çam deviren Başbakan, o bana saldırıyor.

Ve ben "magazinci" oluyorum.

Bu işler bana göre değil.

Şu an itibarıyla Banu’yu kovalıyorum.

Banu’nun durumuna yakından bakıyorum...

Andree Coşkun'un cevabı, yorumsuz.

2007-08-23T17:21:00.000+03:00

22 Ağustos 2007
Ertuğrul ÖZKÖK

...

Başbakan Erdoğan’ın sözlerine çok üzüldüğünü tahmin ettiğim için dün aradım.

Yanılmamışım.

İçi çok buruktu.

"Ne düşünüyorsun Andree?" diye sordum.

"Ne düşündüğümü sana, bugüne kadar kimseye anlatmadığım, belki de sadece 4 kişinin bildiği bir hatıramı aktararak söyleyeyim" dedi ve anlattı.

Andree 1990’lı yıllarda TRT’de çalışıyordu.

Eşimin de çok yakın arkadaşı olan Seynan Levent’le birlikte "Akşama Doğru" diye bir program yapıyorlardı.

O program çerçevesinde, Ankara’daki yabancı büyükelçilerle de röportajlar yapıyorlarmış.

O dönemde Fransa’nın Ankara Büyükelçisi François Dopffer’le konuşmak üzere İstanbul’daki konsolosluk rezidansına gitmişler.

Andree’nin ailesi Fransa’dan gelip Türkiye’ye yerleşmiş Levanten bir aile.

Dolayısıyla Türkçe’nin yanında Fransızca’yı da anadili olarak konuşuyor.

* * *

Büyükelçi "Nasıl bu kadar iyi Fransızca konuşuyorsun" deyince, o da "Ailem Fransız asıllı" demiş.

Bunun üzerine Büyükelçi Dopffer, "Biliyorsunuz çifte vatandaşlık hakkınız var. Belgelerinizi getirirseniz, size ve eşinize Fransa vatandaşlığı veririz" demiş.

Andree, şu cevabı vermiş:

"Ben buradaki hayatımdan çok memnunum. Çok mutluyum. Eşim gazeteci. Çifte vatandaşlığa ihtiyacım yok."

* * *

Evet, Başbakan’ın "Tanımıyorsan çek git" dediği Bekir Coşkun’un eşi işte böyle bir insan.

Benim aracılığımla Erdoğan’a şu mesajı iletmek istedi:

"Sayın Başbakan, ben Fransız asıllı bir Türk vatandaşıyım. Sadece ve sadece Türk pasaportu taşıyorum. Bir Türk’e áşık oldum ve onunla evliyim. Bu topraklarda doğdum. Annem babam bu topraklarda öldü. Bu topraklara gömüldü. Ben de bu topraklarda öleceğim. Bu topraklara gömüleceğim. Sözleriniz içimi acıttı, gururumu çok rencide etti. Cevabım şu: Hayır Sayın Başbakan, bir yere gitmiyoruz. Buradayız."

...

gitmeyenler....

2007-08-22T13:00:00.000+03:00

SABAH sabah bizim Uğur Ergan aradı, Birleşmiş Milletler Mülteci Yüksek Komiserliği ile konuşmuş.

Uğur "Abi Başbakan’ın ’çek git’ ikazı üzerine BM Mülteci Yüksek Komiserliği ile görüştüm. Türkiye’den kovulma haberini gösterirsen seni mülteci kabul edecekler. Ama bir de işkence-mişkence gibi, darp izi var mı diye soruyorlar..." dedi.

Uğur’a "var" dedim.

Aslında gidecek yerim yok.

Ben başka hiçbir ülkeyi sevmedim.

Bu yurdun taşını, toprağını, sulaklarını, denizlerini, ırmaklarını, yaylalarını, kedilerini, kirpilerini sevdim, tanıksınız.

Bir dal kesildiğinde yanarım..

Ama orman alanını kaçak ev yapan, bana "Bu ülkeden çek git" diyor.

Bir yeşil alan yok edildiğinde çığlık attım, canım yandı, ormandaki bir vaşak öldürüldüğünde oturup ağladım.

Ama ormanları "2-B arazisi" diye satmak isteyen Başbakan bana ve benim gibi düşünenlere "Çekin gidin" diyebiliyor.

Ben bu ülkeyi severim.

Amerika’da okuyan kızlarım yok.

Oğluma Washington’da iş vermediler.

Kimse benim için yabancılara gidip "Delikten aşağı süpüreceğinize kullanın" da demedi, dedirtmedim.

Ben bu ülkeyi severim.

Devrek 125’inci alayda askerliğimi yaptım.

Nöbet tuttum.

Mataramı parlattım, potinlerimi kaybettim.

Askerlikten kaytarmak için rapor-mapor almadım.

Ama Başbakan "Çek git" diyor.

Gidemem.

Doğrusunu isterseniz bu toplumun göz göre göre dinimizi siyasete alet edenlerin peşine takılması, boşa giden yazılarım, o yalnız kalma duygusu... Bunların tümü canımı yaktı ve sevgili Uğur’a "Darp izi yok da, yürek yarası olur mu?" diye sordum.

Olsa da, olmasa da...

Benim gidecek başka bir yerim yok...

Bekir COŞKUN tarafından yazılan bu makale, 22 Ağustos 2007 Çarşamba günü yayınlanan Hürriyet Gazetesindeki köşe yazısıdır.

"Artık politika yazmayacağım" demiştim bazı arkadaşlara... yok bırakmıyorlar, susturtmuyorlar ki !!! Politik blog oldu çıktı benimkisi :P

Sevgili Bekir Coşkun,
Benim -şahsen- gidecek yerim var.
Sanırım eşiniz Andree'den dolayı sizin de vardır...
Ama ben de (sizin gibi) bunlara inat gitmeyeceğim!
Kaçırtamayacaklar beni!!!

A.Gül'ü de, "Sophia" Hayrünisayı'da, vatandaşlıktan çıkmayı da İSTEMİYORUM!!!! - çıkayım da ülke size kalsın değil mi???

İNADINA GİTMEYECEĞİM ULEYYYYYYNNN!!!

Burası "bizim" topraklarımız, "çekip gitmek" için siz önden buyrun "sayın" öyle düşünenler, biz sizi takip ederiz....!!!!

Size "gitmeyecek" biri daha: http://www.haberx.com/w/100631/durmak-yok-yola-devam-atam.htm

Şu "uyuruk" blog yazısında bile ettik mi size gitmeyecek 4 kişi??
Dahası ve devamı var, merak etmeyin!!!

Yurtdışında okumaksa ben de yaptım ama İŞTE BURADAYIM... tek de değilim, emin olun, sizin çocuklarınız gibi "karı- koca arkasına sığınıp" kaçmıyorum da!!!

Bekir Bey'in dediği gibi, gönlümüz yaralı ama şunu biliniz ki

HAKSIZLIKLARINIZA YENİLMEYECEĞİM "sayın" beyler !!!

Haydi "azıcık değiştirdiğim" bir şarkı ile son verelim sinirimize:

"Türk doğdum hür yaşarım kime ne kime ne
Köle miyim sana ben sana ne sana ne
Zararım kendime kime ne kime ne
Sen bak kendi derdine sana ne sana ne "
(Ajda)

3 yazı, 3 yazar

2007-08-16T13:12:00.000+03:00

14/08/2007 Emin ÇÖLAŞAN

Vay vay vay!..

ELİMDE İstanbul'da haftalık yayınlanan bir İslamcı dergi var. Seçim sonrasındaki iki ayrı kapağını burada görüyorsunuz. İlkinde Anıtkabir'e kilit vurulmuş ve altı ok, Atatürk'ün mezarından ceset halinde çıkarılıyor.

Bir sonraki kapakta ise altı ok şöyle tanımlanıyor: (Aslında Cumhuriyet rejimine küfrediliyor!)

"Dinsizlik, Halk Düşmanlığı, Fahişelik-İbnelik, Ayyaşlık-Hırsızlık, Batıcılık-Hayvanlık, Vatan Hainliği."

* * *

Derginin Anıtkabir kapaklı sayısında, 19. sayfada bir haber. Bunları sizlerden özür dileyerek aynen veriyorum ki, herkes pisliğin boyutunu görsün. Haberin başlığı: "Dayılanan pezevenge kurşun yağdı."

"Kayseri'de seks dükkanı açarak Müslüman halkımıza meydan okuyan pezevengin kerhanesi kurşunlandı. Kayserili Müslümanlar bu orospu çocuğunun açtığı seks dükkanına giderek 'Ananın porno filmi var mı, eğer gelirse biz satın alacağız. Ananın donunu da dükkanın girişine as' dediler.

Şimdi biz laiklerden öğrendiğimiz yöntemlerle para kazamayı öğrenen bu orospu çocuğunun anasının filminin vizyona giriş haberini bekliyoruz.

Müslüman Kayseri halkı bizi yanıltmadı ve pezevengin işyeri kurşunlandı. Onları tebrik ediyoruz.

Gün geçmiyor ki Laik Cumhuriyet'in Allahsız ve ahlaksız rejiminin pislikleri görülmesin. Cumhuriyet kazanımları!

'İlke ve inkılapların' oluşturduğu bu manzara karşısında biz intikam yemini ettik.

Tek tek ve topyekun, hesabını bu dünyada görmek üzere Allah'tan memuriyet diliyoruz."

Bu yayınlar (hem de "Müslümanlık" adına) İstanbul'da Valiliğin, Savcılığın, Emniyet ve öteki ilgili makamların gözleri önünde yapılıyor.

Devlet var mı? Var, var!

16 Ağustos 2007 Ertuğrul ÖZKÖK

Çölaşan'la veda yemeği

ÖNCEKİ gün İzmir’de Deniz Restoran’da Emin Çölaşan’la yemek yedik.

Emin’le zaman zaman bu tür yemekler yer, sohbet ederiz.

Bu defaki sohbetimizin niteliği farklıydı.

Hürriyet olarak Çölaşan’la el sıkışacaktık.

Tahmin edersiniz ki, benim için zor bir sohbetti.

Emin’le Hürriyet’te aşağı yukarı aynı yıllarda çalışmaya başladık.

Ben gazetenin Ankara temsilcisiydim, o da haftalık sohbetler yapıyordu.

İkimiz de aşağı yukarı aynı yıllarda günlük yazı yazmaya başladık.

Bazen aynı görüşlerde birleştik, bazen de çok farklı noktalarda yer aldık.

Son yıllarda Çölaşan’la Hürriyet arasında bazı sorunlar çıkmaya başladı.

Sonunda iş, gazetenin kurumsal kimliği ile çatışma noktasına geldi.

* * *

Hemen aklınıza şu soru gelecektir.

Acaba siyasi bir mesele mi?

Hayır kesinlikle böyle bir şey yok.

Öyle olsaydı, yazar kadromuza Yılmaz Özdil gibi Türkiye’nin en çok okunan, en muhalif seslerinden birini katmazdık.

Öyle olsaydı, Oktay Ekşi, Bekir Coşkun, Tufan Türenç, Özdemir İnce, Yalçın Doğan, Yalçın Bayer gibi güçlü muhalif yazarlar bu logo altında yazıyor olmazdı.

Çölaşan geçen 20 yıl boyunca istediği her şeyi yazdı.

Yüklü tazminatlar ödeme pahasına bunlara ses çıkarmadık.

Hürriyet bundan 5 yıl önce yeni yayın ilkelerini belirledi.

Bu ilkeler, yeni ve çağdaş bir yayıncılık anlayışının temel taşlarıydı.

Kişi hakları, hakaret, takıntı gibi konularda daha titiz bir yayıncılık sürdüreceğiz.

Bunda kesin kararlıyız.

İşte bu noktada Çölaşan’la bazı anlaşmazlıklar çıkmaya başladı.

Hepimiz o kurumsal kimliğe saygı göstermek, onun koyduğu yayın ilkelerini benimsemek zorundayız.

Peki yazarların bunu kabul etmeme hakkı yok mu?

Var elbet.

O zaman yapacağımız iş, kendimizce daha uygun gördüğümüz bir yerde mesleğimizi devam ettirmektir.

* * *

Türkiye çoğulcu bir ülke.

Bu ülkede gazete olarak sadece Hürriyet yok.

Gazetelerde muhabirlerin işine son verildiği gibi, yazarların da verilebilir.

Genel yayın yönetmenlerinin de...

* * *

Herhalde Çölaşan’la sohbetimizin nasıl bir havada geçtiğini merak ediyorsunuzdur.

Bana göre her zamanki üslup ve samimiyet içinde geçti.

Daha çok ben konuştum, o dinledi.

Sonunda yine el sıkışarak ayrıldık.

Tabii hem 22 yıllık arkadaşlık hem genel yayın yönetmenliği açısından hüzünlü bir ayrılık olduğunu söyleyebilirim.

Dün Emin Çölaşan’ın ayrılması dolayısıyla verilen tepkilere baktığımda şunu anlıyorum.

Hürriyet bu ülkenin en temel üç beş müessesesinden biri.

Şöyle yakın döneme bir göz atın.

Türkiye’nin en muhalif seslerinden biri Necati Doğru’nun Sabah Gazetesi’nde işine son verildi.

Benim hatırladığım tek satır yazı çıkmadı.

Daha geçenlerde Yılmaz Özdil, Sabah’tan ayrıldı.

Çıt yok.

Bundan iki üç yıl önce Tuncay Özkan, Akşam gazetesinden kovuldu.

Kimsenin kılı kıpırdamadı.

Mehmet Barlas, Cengiz Çandar, Mehmet Ali Birand ve daha başka kaç köşe yazarı çalıştığı gazetelerden çıkarıldı.

Birkaç arkadaşı dışında hatırlarını soran bile olmadı.

Onların her biri büyük yazardı.

O zaman...

Acaba yazdıkları gazeteler mi küçüktü...

Hürriyet’e gelince, işin rengi değişiyor.

Bir muhabirin işine son verilmesi bile olay oluyor.

"Büyük gazete" olmanın bedeli var.

Başkaları hep küçük kalmaya, kendilerini küçük görmeye devam ettikçe, biz olduğumuzdan da büyük görüneceğiz ve bu bedeli ödemeye devam edeceğiz.

* * *

Hürriyet şimdi önümüzdeki 10 yıla hazırlanıyor.

Kadrolar gençleşiyor.

Çağdaş yayın ilkeleri yerleşiyor.

Eski güçlü yazarlarının yanı sıra, yeni, genç ve güçlü muhalif sesler yükseliyor.

Kimsenin kuşkusu olmasın, biz iktidarlar karşısında en güçlü müessese, en güçlü ses olmaya devam edeceğiz.

Emin Çölaşan’a gelince...

O güçlü bir kalemdir.

Türkiye’de birçok gazete var. Mutlaka bir başka gazetede sesini duyurmaya devam edecektir.

Türkiye çoğulcu bir toplum.

Burada olmazsa başka yerde.

Başkaları oralarda olmazsa, burada...

Bu duygularla Çölaşan’a "Güle güle" diyorum.

16 Ağustos 2007 Bekir COŞKUN

Kürek mahkûmları...

BU yazıyı zor şartlar altında yazıyorum.

Telefonlar durmadan çalıyor, televizyonlar kapıda, haberciler durmadan bizden söz ediyorlar, benim ise söyleyecek çok sözüm yok.

Sözümü sadece size söyleyebilirim.

Olan şu:

Biz bir kayıktaydık.

Kürek arkadaşımı dalgalar aldı.

Bizim ulaşmak istediğimiz bir yer vardı. Söylene söylene, sızlana sızlana, adeta kendimizi kürek mahkûmu sayarak kürek çekiyorduk o yere doğru...

Orası; sadece bizim aydınlık ülkemizdi.

Çağdaş okulların bahçesinde, çocukların sevgi-barış-özgürlük şarkıları söyledikleri, karanlık merdiven altlarında tarikat kurslarının yer almadığı bir yer...

İtilmiş, yasaklı, suçlu, sakıncalı, haram, günahkár, aşağılanan, hiç sayılan kadınların olmadığı yurt...

Babaların evlerine güler yüzle ve alın teri sıcak ekmeklerle döndükleri...

Soygunun, hırsızlığın, talanın olmadığı bir yer.

İran’a, Suudi Arabistan’a benzemesini asla istemediğimiz... Şeriatçıların, tarikatların, laik cumhuriyet düşmanlarının karanlığa sürüklemelerini asla kabul edemeyeceğimiz mübarek-kutsal vatan...

Mustafa Kemal’in memleketi....

Bizim ülkemiz...

*

Ulaşmak istediğimiz yer burasıydı.

Emin Çölaşan artık yok.

Ne yapmalıyım?..

Bırakmalı mıyım kürekleri?...

Ben şimdiye kadar her şeyimi okurlarımla paylaştım. Evimizi, evimizdeki canlıları, kemanımı, şarkılarımı, sevdalarımı, sancılarımı...

Bilmezsiniz; yazılarımı onlarla birlikte yazarım ben.

Şimdi soruyorum:

Ne yapmalıyım.

Asılsam mı küreklere?..

Avuçlarım kanasa da, hırsımdan ağlasam da, o yere doğru tek başıma kalsam dahi çekmeli miyim kürekleri?

Yoksa, vaz mı geçsem kürek çekmekten?

Söyleyin dostlarım...

Ne yapmalıyım, ne?..

Henüz "çok" yorum yapacak modda değilim, belki sonra belki de hiç...

Ama bir gazetenin yazarlarının arkasında durması gerektiğine inanıyorum...

Sizin gazetede "moderasyon" yok mudur? Editörler olan biteni haber vermez mi? Yoksa herkes haberleri ve köşe yazılarını ertesi sabah "basılı" gazeteden mi öğrenir??

Ertuğrul Özkök, bana çok SAMİMİYETSİZ geldiniz...! Evet, gazetenizi, isminizi korumalısınız da bunun ne karşılığı ne verdiğiniz daha da önemlidir...

Sevgili Bekir Coşkun, bu soruyu kendinize sorduysanız zaten cevabınız belli bence... denge bozulursa kayık gider mi? Diğer yandan "tek kürek de olsa ilerleyeyim, hiç yoktan iyidir" size ters gelmez mi?

Öyle olsaydı "düzenin adamı" olurdunuz zaten... NEYSE ŞÜKÜR ki değilsiniz!!

Ama ne yaparsanız yapın, haklı olacaksınız.

Sayın Çölaşan, Sayın Coşkun; LÜTFEN SUSMAYIN!!!!

Hizmet dediğin... İnternetten Ölülere Dua!!!

2007-08-16T00:30:00.000+03:00

İnternetten ölen köylülerine dua

Ardahan'ın Çıldır ilçesine bağlı Yukarı Canbaz köylüleri, köyleri adına kurdukları internet sitesi üzerinden vefat eden yakınlarına dua okuyorlar.

Hayatını kaybeden vatandaşların mezarlarının fotoğraflarını çeken köylüler, bu fotoğrafları internet sitesine yükleyerek, gurbette olan köylülerine internet üzerinden dua okuma imkanı sağlıyorlar. www.yukaricanbazdernegi.com\kabir\ sitesinde köyde ölen 105 kişinin mezar fotoğraflarını yükleyen köylüler, siteye ayrıca Kur'an-ı Kerim surelerini (Fatiha, İhlas ve Yasin-i şerif) de yükleyerek bu konuda uzakta yaşayan köylülerine ölen akrabalarının hem mezarı ziyaret etme hem de dua okutma olanağı sunuyor.

Site yapımcısı Doğan Yücal, sitenin amacının köyde yaşanan kan davalarına dikkat çekmek olduğunu söylüyor. Yücel, "Bugüne kadar köyde dört defa kan davası yaşandı. Kan davaları yüzünden köy dörde bulunmuş durumda. Ben de bu duruma tepki göstermek için böyle bir şey yaptım. Böyle yaparak köyde bozuk olan ortamı biraz yumuşatmayı hedefliyorum. Sitede köydeki ölen vatandaşların hepsinin mezar fotoğrafı bulunmakta." diye konuştu.

Yücal bir diğer amacının ise, uzakta yaşayan insanların kendi akrabalarını mezarlarını ziyaret ederek, onlar dua okutturma imkanı sağlamak olduğunu ifade etti. Gurbette yaşayan ya da kendi köyüne gelemeyen insanların bu site sayesinde hem kendi köylerini tanıma fırsatı bulduklarını hem de ölen akrabalarının mezarlarını görme imkanına kavuştuğunu dile getiren Yücal, sitenin yaklaşık 2.5 yıldır faaliyette olduğunu ayrıca hangi mezarın kaç defa ziyaret edildiğini görüldüğünü belirtiyor.

CİHAN HABER AJANSI

HABERİN WEB ADRESİ : http://www.zaman.com.tr/webapp-tr/haber.do?haberno=576549

Yaratıcı zihniyeti tebrik ederim!!!! Oturduğımuz yerden gönderilen, tabii görerek giden kadar makbul değildir.... Neyse "en popüler mezar" yarışması şimdilik yok..... . . .

"Ahaa Paşadedemin mezar taşını kırmışlar, Alamanyadan taa internetten gördüm, oradaki emmooluna söyleyelim de yaptırtsın!!"

Yok ben bildiğim gibi, eski usul, içimden, sessizce okuyayım... fazla "moderenlik" dokunur!

O benim ’cumhurbaşkanım’ olmayacak...

2007-08-15T16:30:00.004+03:00

GÖRDÜĞÜNÜZ gibi AKP merkeze oturmuş falan değil.

AKP; laik cumhuriyetle ve Atatürk devrimleriyle hesaplaşması olan, din merkezli bir partidir.
O "AKP merkez sağ parti oldu" iddiası ise, sadece bir kandırmacanın ve körlüğün gizlenmesiydi.

İşte en yakın kanıt:

Türban için Türkiye Cumhuriyeti’ni Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne veren Abdullah Gül cumhurbaşkanıdır.
Daha kanıt ne istersiniz?..

*

Artık türban devletin başındadır...

Devletin temsil edildiği birinci sıradaki kamusal alana tesettürün adım atmasıyla; AİHM’nin, bizim Anayasa Mahkemesi’nin, Yargıtay’ın, Danıştay’ın ve evrensel hukukun tüm "Laik yönetimlerde dini simge olmaz" kararları çöpe atılmaktadır.

Bizim 235 türbanlı eşe sahip TBMM tarafından...

Bundan böyle tesettürü tapu dairelerinde, nüfusta, bankalarda, karakollarda, belediyelerde, okullarda, üniversitelerde nasıl yasaklarsınız?

*

Ve artık kimse "laik devlet"ten söz edemez.

Dincilerin, bu ülkeye el koyma ve karşı devrimi gerçekleştirme planları aksamadan tıkır tıkır yürüyor.

"Siyasi İslam" bir adım daha attı.

Devleti tesettür temsil edecek.

Bir anda Türkiye’nin fotoğrafı size "Atatürk Türkiyesi"ni değil, "Ilımlı İslam Türkiyesi"ni anlatacak.

Ve ordularımızın "başkumandanı" Abdullah Gül’dür.

Bundan böyle bir gecede çıkartılacak ve Çankaya’da yirmi dakikada imzalanacak yasalarla, neler olacak göreceksiniz.

*

Doğrusunu isterseniz "Göbeğini kaşıyan adam"ın zaferidir bu.

Taa genel seçimlerde kararı o verdi.

Çocukları için aydınlık Türkiye isteyenler meydanlara dökülürken, o uzakta bıyık altından güldü, göbeğini kaşıdı ve dinci devletin yolunu açtı...

Abdullah Gül tam ona göredir.

Zaten onun cumhurbaşkanı olacaktır.

Benim değil...

15 Ağustos 2007

Bekir COŞKUN

Ben'den not, "Islami Cumhuriyet" zaten batının bizim için istediği şey... Zira o zaman "aaa İslamm.. cık olmaz AB bunu kaldıramazzz" denecek. Hani şu meşhur köprü olma olayımız var ya, işte o olay Edirne Kapıkule'de bitecek... Ama Türkiye "Laik Cumhuriyet" olduğu sürece bunu yapamayacaklar... "Eee Müslümanları almıyoruzz" dediklerinde, "Ülkemizin dini yok " deme hakkımız var. Vatikan hariç hangi Avrupa devleti dini ile ön planda ki?

Sevgili Bekir Bey, o "göbeğini kaşıyan hırto"lardan aramızda/çevremizde o kadar çok var ki... Siz dahi "her gün" görüyorsunuz...

Modern giyim kuşam onları "görünmez" gibi kılıyor ama "gibi" işte....

Bu "hırto"lar en önde, bazı değerleri en çok savunuyor görünenler de olabilir ama bir anda (veya zaman içinde) yaptıkları üstüste geliyor ve ne oldukları su yüzüne çıkıyor... Bir yemekte, bir sohbet esnasında, bir mitingde takke düşüyor, kel görünüyor.........

Yukarıda örneğini verdiğiniz kişiler "kendi haklarını korumak adına" vatanın adını 2 paraya satabiliyor, hepimiz biliyoruz. beyefendi bugün buyurmuş "Bu güne kadar AKP'li idim, seçildikten sonra AKP'li olmayaağım. Herkesi kucaklayan,eşit mesafede duran, tarafsız bir cumhurbaşkanı olacağım"... Hadi yakadaki AKP rozetini bir çırpıda çıkaracaksınız da, kafanızdan öyle çabucak nasıl sileceksiniz, ben onu anlamadım... ama pardoonn "siz değişime hazırsınız"...!!!

Az önce "flaş" haber geldi, "Eşimin türbanı kişisel haktır" demiş Sn. Gül. Atamın sözünden başka cevap düşünemiyorum: "Konu vatansa gerisi teferuattır"...

O halde ben de sizin bir seçim yapmanızı istiyorum, ya "baş örtme hakkı" ya da "Türkiye Cumhuriyetini layıkıyla temsil etme" hakkınızı kullanın. Ki bence, 2. de bizim hakkımız!!!

Biray

2007-08-15T16:29:00.001+03:00

Sizin de arkadaşlarınız var mısır, yıllar yılı özellikle doğumgünlerinde arayıp konuştuğunuz, arada aklınıza estiğinde aradığınız, arkadaşlığınızın hiç bitmediği, tükenmediği kişiler?

Özelikle internet üzerinden tanıştığım böyle çok arkadaşım vardır benim. Bir kısmı "dost" laşmış arkadaşlarım... Biray, Tuğrul, Gökçe, Burak, Dilek, Önder, Eb, ilk aklıma gelenler... Taa neredeyse 10 sene öncesine dayanıyor tanışıklığımız...

Başkaları da var, yanlış anlaşılmasın, mesela amcam Altan'ım ;) neyse konuya dönüyorum...

Biray 4 Ağustos ben 4 Eylül doğumluyuz, o yüzden unutmam tarihini :) Geçenlerde gene her zamanki gibi aradım, telefonu cevap vermeyince SMS attım. Bir kaç saat sonra tekrar denedim , konuşma yaklaşık şöyle gelişti:

*g*: Naber canım nasılsın, yaşlılıkgünün kutlu olsun

B: Sağol ne olsun, nerdesin sen?

*g*: noolsun, her zamanki gibi evde, Izmir'deyim ya sen?

B: Çeşme'de

*g*: Hadi yaaa ciddi misin??? (görüşmeyeli 7-8 yıl rahat var bu arada) Nereye. ne zaman geldiniz?? Ne kadar kalacaksınız?

B: İki gün kalıcaz, salı sabahı yola çıkıyoruz ( günlerden pazarmış bu arada :P)

*g*: AAAA, iyi o halde, yarın yanınıza gelmeye çalışacam!!!!

-ertesi günü bir şeyler oldu gidemedim, içim içimi yiyor ama yapacak birşey yok, bir dahaki sefere İnşallah, İst e gidersem artık mutlaka uğrayayım, diyorum içimden-

Salı öğlene doğru telefon çalıyor. Gene Biray, "Nerdesin? Biz İzmir'deyiz" ...

"Aaaa süper, nerdesiniz söyleyin geliyorum yanınıza..." "Çiğdem'in (eşi) bir işi var bitince ararım görüşürüz", "peki" denip kapanıyor olay.

(hala okumaya devam ediyor musunuz?????)

20 dk sonra telefon tekrar çalıyor, "Sizin ev nerdeydi?, "şurda",

" hımm peki az sonra oradayız!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

ne kim nasıl???

Aile halkı evde, yıllar önceden kalma isimler kulakta ama hayal meyal...

bundan sonrasını çok anlatamıyorum akıl/el koordinasyonum tutmuyor :)

ÇOOOOOKKKKK SEVİNDİMMM özet bu :) Çiğdem ile de ilk kez görüştük, tanıştık, kaynaştık. Melis hanım'ın doğum fotolarını görmüştük, 4 yaşında bir prenses olarak karşılaştık kendisiyle de ilk kez!!!

Hep beraber oturduk konuştuk, yemek yedik içtik eğlendik....

Eski günleri andık :) Ara zamanda olanları paylaştık...

Sözüm geçerli, ben 2099 a dek Adana'ya gelecektim be Biray, siz gittiniz :)))))))))))))

(ben sözü tuttum ama siz yoktunuz :( )

O sırada buralarda olsaydım, düğününüze gelecektim biliyorsun,

ha söyleyemedim, bir çiçek muamması var, o zamandan beri kafama takılmıştır, yurt dışında olduğumdan, babaannemen sizin düğüne çiçek yollamasını rica etmiştim, onlar "tamam" demişti ama size sorduğumda gelmediğini söylemiştiniz..... üff!!! Adi çiçekçi diyorum sadece!!!

Tekrar tekrar düşününce, ne güzel arkadaşlarım var benim... sonuz inşallah...!

oooyy oy oyyyyy başlarken yazmayı düşündüğüm şey ile bitirmek istiyorum:

Hayat hiç adil değil belki ama kesinlikle süprizlerle dolu!!! :)

(<--- Buraya kadar okuduysanız sabrınız ve sevginiz için çok teşekkür ederim!--->)

Hoşçakal Gökhan :(

2007-07-22T16:23:00.001+03:00

Çook uzun süredir tanıdığım sevgili Gökhan aniden geçen hafta vefat etti...Taa Fatih Koleji zamanlarına dayanır tanışıklığımız hatta ilkokul dönemine neredeyse zira kardeşimle aynı dönemdenler... Sonrasında 7 yıl kadar önce ABD ye gittiğimizde de bir kaç kez telefonla görüştük sevgili komşuları Arzu (EGE) sayesinde...

Hani tanıdıklar olur, uzun süre görmessin ama görünce de eski bağlar toparlanır... Aynı olay burada da geçerli....

Gazeteden alıntı:

SARAR giyimin ABD'de New Jersey'deki mağazasının müdürü 31 yaşındaki Gökhan Demirhisar, sinüzit hastalığı sonrasında geçirdiği ameliyatların ardından yaşamını yitirdi.
6 yıl önce ikizi Sinan'la birlikte üniversite eğitimi için ABD'ye giden ve yüksek lisans yapan Gökhan Demirhisar'ın sinüzit hastalığının ardından, enfeksiyonun yayılması nedeniyle geçirdiği beyin ameliyatı çare olmadı. İzmir'deki Güven Tuhafiye'nin sahibi Mustafa Demirhisar'ın dört oğlundan biri olan Gökhan Demirhisar yaşamını yitirdi.
İkiz kardeşler Sinan ve Gökhan'ın büyük ağabeyi Haldun Demirhisar, “Johnson Wales Üniversitesi'nde ekonomi yüksek lisansı yapıyordu. İkizi Sinan, 4 gün önce İzmir'e geldi. Gökhan da doğum günü olan 29 Temmuz'da tatil için ailemizin yanına gelecekti. Olanlara inanamıyoruz'' dedi.
Ani ölümüyle ailesini, yakınlarını, arkadaşlarını ve İzmirlileri üzüntüye boğan Gökhan Demirhisar'ın cenazesinin, 22 Temmuz Pazar günü Türkiye'ye getirileceği, bir gün sonra İzmir'in Bornova İlçesi'ndeki Ali Rıza Güven Camii'nde öğlen vakti kılınacak cenaze namazının ardından toprağa verileceği bildirildi.

Huzur içinde uyu Gökhan... Başınız sağolsun Demirhisar ailesi; başta Sinan olmak üzere tabii ki, ve Haluk & Haldun...

Seçim sonucu

2007-07-22T16:22:00.000+03:00

Seçmedik, sıçtık

başka söylenecek birşey mi var???

Sonumuz hayır olsun.....

Seçim...

2007-07-21T09:43:00.000+03:00

Gün geldi çattı,
Yarın 22/07
Türkiye için büyük bir gün daha...

Kazanacak belli de ne kadarla kazanacağı önemli.................

Sonucu hepimize hayırlı olsun...

Kurtar bakalım!

2007-07-07T03:46:00.000+03:00

Heh sanırım bu "balyoz" buraya da girse, blogumun başına gelecek olan bu:

GayKedi'ye "tekrar" teşekkürlerimle...

Kara Kedi Efsanesi

2007-07-07T03:22:00.000+03:00

Sevgili Gaykedi ve Adem'e ithafen...

Kedilerin tarih boyunca başlarına pek çok şey geldi. Tanrılaştırıldılar, şeytanla özdeşleştirilip vahşi yöntemlerle öldürüldüler, uğursuzluk getirdikleri düşünüldü.

Zaman içinde gelişen medeniyetle batıl inançlar büyük ölçüde son buldu. Kedi sevgisi arttı. Sevimli hayvanlar evlerimizin baş

köşesinde yer alıp en yakın dostlarımız olmaya başladı. Kedi türleri arasında en şanssız olanı muhtemelen kara kedi. Çünkü onunla ilgili pek çok şehir efsanesi halen devam ediyor. Ömürlerinin daha uzun olduğu veya uğursuzluk getirdiklerine dair inançlar sürüyor.

Kara kedilerle ilgili batıl inançların kaynağı M.Ö 3 bin’lere dayanıyor. Kedilerin dokuz canlı oldukları inancı da antik Mısır’dan geliyor. Düştüklerinde yara almadan kurtulmaları, dönemin insanlarını fazlasıyla etkiliyor. Kazı çalışmalarından çıkan duvar kabartmaları, siyah dişi kedilerin tanrıça olarak görülmeye başlandıklarını gösteriyor. Kediler öldüklerinde değerli taşlar ve eşyalar yanlarına konarak mumyalanıyor. Onları korumak için kanunlar bile yapıldığı söyleniyor. Öyle ki Mısırlıların bu zaafını bilen Persler, savaşlarda canlı kedileri kendilerine kalkan olarak kullanıyor.

Hindistan, Yunanistan, İtalya, Japonya ve Çin’de de kediler çok seviliyor. Hindistan ve Çin’de şans simgesi haline geliyor.

Hristiyanlığın kendinden önceki sembolleri yok etmeye başladığı Ortaçağ’da kediler istenmemeye başlanıyor. Özellikle İngiltere’de, kedilerin korkutucu güçleri olduğuna dair dedikodular yayılıyor. Bu dönemde büyücülük ve cadı kavramı da iyice yayılmaya başlıyor. Kara kedi besleyen kadınlar ilk hedef oluyor. Ayrıca cadıların geceleri kara kedi kılığına girerek intikam aldıkları konuşuluyor. İş öyle bir noktaya geliyor ki, bir çok kadın kedileriyle birlikte yakılıyor. Fransa’da 13. Louis yakılmayı yasakladıktan sonra, kedilere olan ilgi zamanla eski halini alıyor.

19. Yüzyıl’da siyah tüylü kediler anarşizmle bağlantılı sembol haline geliyor. 1918 yılında Amerika’da Dünya Endüstri İşçileri Derneği (İWW) kuruluyor. Derneğin lideri Ralph Chaplin, aynı yıl tutuklanıp dava ediliyor. Tutuklanmasını protesto etmek için derneğin sembolünü kara kedi olarak değiştiriyor. Chaplin’in mahkemede söylediği "Kara kedi sabotaj fikrini temsil eder. İşyerinde işverenin önüne siyah kedi koyduğunuzda o mesajı alır" sözleri siyah tüylü kedilerin imajını açıklamaya yetiyor.

MERAKLISI DA VAR, RAHATSIZ OLANI DA

Günümüzde Japonya, İngiltere, İrlanda ve Mısır’da yaşayanlar kara kedilerin iyi şans getirdiklerine inanırken, batıl inançlarına yenik düşenlere rastlamak da mümkün. Birçok kişi yolda gördüğü kara kediyi uğursuzluk olarak değerlendiriyor. Gökyüzünde uçan bir kuş görene kadar saçını kulağını üç kere çekip, altından geçecek bir merdiven arayanlar var. Uğursuzluk dışında ömürlerinin daha uzun olduğuna ve yaşlansalar bile çevikliklerinden bir şey kaybetmediklerine dair söylentiler de devam ediyor.

Veteriner Dimitri Malahtari, kara kedilerin daha uzun yaşadığına dair bir bulgunun olmadığını belirterek "Melez ırka sahip olanlar yabancı kan girişinden dolayı daha sağlıklı olabilir. Kara kedileri sevenler fazlasıyla var. Özellikle soranlar bile oluyor. Fakat renginden dolayı sevimsiz bulanlara da rastlamak mümkün. Bu cinsteki kediler insanlara ve diğer canlılara karşı daha agresif olabiliyorlar" diyor.

Family Pet Shop’un sahibi Gülnur Korateş de ilgi görmediği için kara kedi satmadıklarını söylüyor: "İnsanlar renklerinden dolayı tercih etmiyor. Beyaz tüylü, mavi gözlü kedilere talep daha fazla." Hakan GENCE

NTV Program Müdürü Ömer Özgüner

KEDİM SİYAH IRKIN ÇEVİKLİĞİNİ YAŞIYOR

Arkadaşım taşınırken bir haftalığına yedi yaşındaki kara kedisini bize bıraktı. Zamanla ona öyle alıştık ki ayrılamadık. Sonuçta Kunduz 14 yıldır yanımızda. Çevremizdeki insanlar siyah tüylerinden dolayı ilk günlerde ona korkuyla yaklaştı. Fakat biz hiçbir zorluk yaşamadık, uğursuzluk da getirmedi. Tek kötü yanı karanlıkta onu göremememiz. 21 yaşındaki Kunduz, 10 yaşındaki bir kediye göre daha çevik ve hareketli. Hálá koşuyor, zıplıyor. Veterineri bu canlılığın nedeni olarak siyah ırktan gelmesini gösteriyor. Tekrar kedi alacak olsam kara kediyi tercih ederim.

Kaynak: Hürriyet Gazetesi.

Foto: İlk geldiği zamanlar Temizlikçi Ayşe Teyzemiz tarafından, uğursuzluk getirir diyerek " kuyruğu kloraklı suya batırılarak " beyazlatılmaya çalışılan Kont'umuz Arap'ımız...

Hayattan Dersler

2007-06-17T12:08:00.000+03:00

1) Bazen geç konuşmak hiiiçç bir işe yaramaz... Zamanında konuş olayı çöz!
2) Doğduğun gün annen ölürse ve hele de bu sen deve kadar olduktan sonra olursa, doğum gününü zaten anlamı kalmaz... Başın sağolsun Cello...

Hayat "şaka"larla dolu :((

"MEHMETÇİĞE BİR MEKTUP, BİR BAYRAK !"

2007-06-11T23:37:00.000+03:00

Bir arkadaşımdan (ona da bir forumdan gelen öneri)...

"MEHMETÇİĞE BİR MEKTUP, BİR BAYRAK"

"Ne Mutlu Türküm" diyen sevgili kardeşlerim,

Ben bir TSK mensubuyum, son günlerde artan terör olayları hepimizi etkilediği gibi
bizleri de çok derinden etkiliyor. Özellikle mevcut hükümetin duyarsız davranışları,
gerekli yasal düzenlemeleri muhtemelen bilinçli olarak yapmamaları, yeterli ve
organize bir kamuoyu desteğinin olmaması, İç Güvenlik Harekatında halen görev yapan
Mehmetçikleri bizlerden daha fazla etkiliyordur. Buna eminim. Çünkü benzer duyguları
yıllar önce bizler de yaşadık.

Bizler sıcak evlerimizde oturup siyasi tartışmalar, seçim hazırlıkları ile meşgul
olurken; onbinlerce Mehmetçik, gecenin karanlığı ve soğuğunda, karlı buzlu dağlarda, tepelerde, daracık keçi yolarında, sırtlarında ortalama 30-35 kg. teçhizatla, elleri tetikte, dağ bayır demeden, her an ölüme hazır olarak, emperyalistlerin, "vatanımızı bölmekle görevlendirdiği" teröristlerin peşinde koşuyor.

Bu çocukların manevi desteğe şiddetle ihtiyaçları var.

Her şehidin; ailesine şehit olmadan önce söylediği, yazdığı, "şehit olma
ihtimali"nden bahseden konuşmalar… şiirler… helalleşmeler…

Aslında bölgedeki hemen hemen bütün mehmetçiklerin bu manevi desteği; hiç olmazsa
kendi yakınlarından sağlama ihtiyacının, manevi destek arayışının tezahürleridir.

İç Güvenlik Harekat alanında görev yapan hemen her askerin; bir şiir defteri,
bir günlüğü, evlerine yazılan mektuplarda bazen hayali çatışma anıları… vardı.

O zamanlar biz genç subaylara bunlar garip gelir, bazen de kızardık… Ama şimdi
bunun sebebini çok daha iyi anlıyorum:

Mehmetçik Türk Milletini yanında görmek için, desteğini hissetmek için, manevi
gücünü arttırmak için, kendince bir yöntem geliştirmiş...

Mehmedimiz aslında çok mütevazidir.

Komutanlarının yazıp evlerine gönderdiği bir takdir yazısı, silah arkadaşları ve
komutanları ile birlikte çektirdiği bir fotoğraf, bir komando andı içmek, "sen Türk
komandosusun !" denmesi bile onlara çok büyük bir güç vermekteydi.

Bu gün işleri daha zor, kendilerine destek olmayan bir hükümet ve bu hükümet
yanlıları tarafından oluşturulmuş bir medya var.

Türk Halkının sağlayacağı manevi desteğin iyi bir organizasyon ile
gerçekleştirilebileceğini düşünüyorum.

Böyle bir organizasyonun; ancak sizin gibi vatanını milletini seven kişiler
tarafından yapılabileceğine inanıyorum.

Mevcut durumda TSK tarafından terhis olan askerlere sadece yasal mevzuat
çerçevesinde bir terhis veya üstün başarı terhis belgesi verilir ve bu yoğunluk
içersinde birlik komutanları yapabilirler ise ailelere çeşitli takdir, teşekkür
belgeleri gönderirler.

Bu kapsamda bizler ne yapabiliriz.

1. Her Mehmetçiğe bir mektup

2. Her Mehmetçiğe bir Türk Bayrağı

Oturalım, elimize kağıt kalemi alalım; oğlumuza, kardeşimize, sevdiğimize neler
söylemek istiyor isek, duygularımızı kağıda dökelim, ekine bir bayrak koyalım ve
askeri birlik adreslerine gönderelim

"MEHMETÇİĞE BİR MEKTUP, BİR BAYRAK !" Kampanyamızın adı bu olabilir.

Bildiğimiz askeri birlik adreslerine, askerlik şubelerine, il jandarma
komutanlıklarına, yakınlarımıza, tanıdıklarımıza hiç olmazsa bir mektup gönderelim.

"MEHMEDİM ! BAYRAĞIM SANA EMANET... " diyelim.

Zarfın üzerine adres olarak sadece "MEHMETÇİK" yazacagiz. Altına da adresini ilâve
edeceğiz.

Gittiği adreste, mektuplarımız sıra ile komutanları tarafından askerlere dağıtılsın.
Eminim ki dağıtılacaktır da… Ben bazı adresleri aşağıda vereceğim. Değişik
adresleri bilenler, herkesin katılmasını isteyenler, bildikleri başkaca "birlik,
kıta, bölük" vb. adresleri eklesin ve bu çağrıyı birbirlerine iletsin.

Türk Milletini yaninda gormek isteyen Mehmetciğe bundan güzel manevi destek olmaz.

EMPERYALİZME KARŞI İLK KURTULUŞ SAVAŞINI BAŞARIYA ULAŞTIRAN BÜYÜK MİLLETİME MİNNET
DUYGULARI İLE SAYGILARIMI SUNUYORUM.
GÜN; YÜCE TÜRK MİLLETİNİN BİRLİK VE BERABERLİĞİNİ KANITLAMA GÜNÜDÜR…

İşte bazı adresler !

NO KOMUTANLIK MEKTUBUN GİDECEĞİ ADRES

1 Komando Tugay Komutanligi ZİNCİRDERE - KAYSERİ

2 Komando Tugay Komutanligi BOLU

3 Komando Tugay Komutanligi SİİRT

4 Komando Tugay Komutanligi TUNCELİ

5 Dag ve Komando Tug. K.ligi HAKKARİ

6 23 .Jandarma Sinir Tumen K.ligi ŞIRNAK

7 Jandarma Komando Tabur K.ligi HOZAT - TUNCELİ

8 Jandarma Ozel Harekat Grup. K.ligi TUNCELİ

9 51.Motorize. Piyade Tugay K.ligi HOZAT - TUNCELİ

10 Ic Guvenlik A.K.ligi BİNGÖL

11 Ic Guvenlik Tugay Komutanligi ŞIRNAK

12 Piyade Tugay Komutanligi ERCİŞ - VAN

13 Dag. Komd. Tug. Ic. Guv. Tb. K.ligi YÜKSEKOVA - HAKKARİ

14 Motorize Piyade Tug.ayı BİNGÖL

15 Ic Guvenlik Tugay Komutanligi ADAKLI - BİNGÖL

16 Motorize Piyade Tug.ayı LİCE

17 Motorize Piyade Tug.ayı SİLOPİ

18 Motorize Piyade Tug.ayı SARIKAMIŞ

Dostlar,

Sırtında 30 kiloluk yük, elinde silahıyla, gece gündüz dağlarda nöbet tutan,
emperyalistlerin sinsi ve hain planlarına karşı, ölümü göze alan bu evlatlar
hepimizin...

Bu günlerde yanlarında olmayacağız da, ne zaman olacağız.

Onlar bizim çocuklarımız !

Gencecik… fidan gibi… kıyamadığımız...

Bizler için,

bu vatan için,

gecenin ayazında,

güneşin kavurucu sıcağında,

sınır boylarında görevdeler.

Adını bilmediğimiz, yüzünü görmediğimiz çocuklarımıza, dinlenme anlarında,
mektuplarımızla yoldaş olalım, destek olalım, moral verelim, yazdığımız cümlelerin
içine sevgimizi, minnetlerimizi, dualarımızı yerleştirelim...

Sevgili dostlar bu güzel çağrıyı ulaşabildiğim her yere yollamaya çalışacağım.
Lütfen sizlerde destek veriniz ve bir Mehmedimize mektup yazınız:

"Mehmedim! Bayrağım Sana Emanet !..."

ONLARA CANIMIZ FEDA

YETMİYOR

2007-06-11T23:20:00.000+03:00

Arkadaşlar, artık gül koymak "üff gene mi??" demek bana yetmiyor...
ŞEHİTLER İÇİN, ORADA OLANLAR İÇİN BİR ŞEYLER YAPMANIN ZAMANI GELMEDİ Mİ??

Sokaklara döküldük "onlar" dendik, MSN lere gül kondu "sembolik" dendi...
DEMEK Kİ ARTIK CİDDİ BİRŞEYLER YAPMAK GEREK!!!

Misal:
Bir tanıdığım bugün söyledi, Bayındır'da fırınlar Kürtlere ekmek satmıyormuş...
Hani şu ikizi olan şehidin memleketi...

Eskiden "Güneydoğuda çok daha fazla asker şehit oluyor ama moraller bozulmasın diye söylenmiyor" denirdi... Şimdilerde hepsi söyleniyor...
Evet moraller bozuluyor...

NE YAPMAK LAZIM???? Gelin fikir verin...
Ateş bizim de ocağımıza düşmeden ama...

Amerika'da 9/11 saldırısını hatırlarsınız, o sırada oralardaydım... Hiç unutamayacağım şekilde tüm vatandaşlar birleşti, kenetlendi.. Zencisi- Meksikalısı-Beyazı... Zengini- Fakiri... Herkes yası yaşadı, herkes vatandaşlığını bildi, Milyonlarca bayrak/tişört satıldı (ve dağıtıldı)

bizde ne oluyor???

Buraya geldim, Beyoğlu patlaması, Sinagog bobmalaması oldu.. Herkes "aa vah vahh yazııkk" dedi geçti... Bu mudur Türk milletinin duyarlılığı? Bu mudur vatanseverlik?

Yakın zamanda "Kendini Türk hisseden herkes meydana" dendi, milyonlar buluştu ama birileri gene çıkıp konuştu!! "Yok onlar öyle, yok bunlar partici yok şu yok bu"...

Nedir ya paylaşılamayan?????????

Şiir

2007-06-09T20:42:00.000+03:00

Sevgili GayKedi'nin blogusunu okuduktan sonra bu şiir dimağıma takıldı...
Çok şiir sevmem ama sevdiğimi de çok severim...

Buyrunuz...

Kitaplarda Ölmek

Adı, soyadı
Açılır parantez
Doğduğu yıl, çizgi, öldüğü yıl, bitti
Kapanır, parantez.

O şimdi kitaplarda bir isim, bir soyadı
Bir parantez içinde doğum, ölüm yılları.

Ya sayfa altında, ya da az ilerde
Eserleri, ne zaman basıldıkları
Kısa, uzun bir liste.
Kitap adları
Can çekişen kuşlar gibi elinizde.

Parantezin içindeki çizgi
Ne varsa orda
Ümidi, korkusu, gözyaşı, sevinci
Ne varsa orda.

O şimdi kitaplarda
Bir çizgilik yerde hapis,
Hâlâ mı yaşıyor, korunamaz ki,
Öldürebilirsiniz

Behçet Necatigil

MSN Gülü

2007-06-09T12:39:00.000+03:00

Msn lerde bugünlerde gene boynu bükük güller görüyoruz, şehitlerimiz için...

Bence onları değiştirin, boynu dik gül yapın...

Askerlerimiz boynumuzu bükmemiz için değil dimdik olabilmesi için oralarda şehit oldular...

Haydi tüm güller yukarı!!!

Aslında onlar "bi şehit olup geleyim" diye de gitmediler... Belki gönüllerinin en derinide vardı ama asıl onlar , bence , "madem bu vatan için görevimizi yapmamız gerekiyor, yapıp gelelim, hayatımıza devam edelim" diyerek gittiler...

Herhalde akşamları o kurtlar ininden dönerken "şükür bugün de yaşıyoruz" diye dönüyorlardı...

Kimse ölmeyi gerçekten düşünmez ki... bazen aklımızdan geçiririz ama ertesi güne planları da yaparız, değil mi?

Geçen akşam, Siirt'de bir mayın patlatılması sonucu 3 askerimiz daha şehit oldu... Ve vakıftan bir arkadaşımız, daha da ötesi yakın bir arkadaşımın iyi arkadaşı olan birisi de orada, o taburda asker... Bu haberi duyunca azıcık da olsa o askerlerin ailelerinin hergün yaşadıklarını anladım...

"Acaba benim oğlum da onların arasında mı???" Allah tüm mehmetciklerimizi korusun, her ne kadar şehit olmak apayrı bir mertebeyse de, kimseye böyle acı göstermesin...

Merak ederseniz diye, şükür Gökhan iyi, 25 gün kadar sonra geri dönecek... İNŞALLAH!!!

Knock Out

2007-06-09T12:00:00.000+03:00

Hayata karşı nakavt olmuş hissediyorum...

Ne yapabilirim...?

ne güzel... sabah bu duyguyla uyandım...

Çay saati

2007-06-02T21:22:00.000+03:00

Ne dedim ben, "neler olacak ben de bilmiyorum"...

Bu ara fazla politika gittim, ben bile sıkıldım... Nasılsa orada değişen birşey yok... Bari ben değişiklik yapayım dedim :))

Hanım olduğum aklıma gelsin :P:P

Bu hafta evde bol misafir vardı, ben de "ewkısı" oalrak anneme yardım ettim...

2 tane tarifle buraya marifetlerimi de dökeyim...

Çıkmadık candan umut kesilmez, belki bu tariflerle koca bile bulunur :P:P:P

Haa konu olsun diye, fotolarını da çekmek yeni aklıma geldiğinden anca resimleri de böyle çıkıyor (kalmışların)...

Evet sevgili yetenek avcılarıı buhafta bir tatlı bir de tuzlu tarifi vereğim ;)

Dereotlu Peynirli Kek

Malzemeler:

3 yumurta

1 su bardağı rendelenmiş kaşar peyniri

1 çorba kasesi beyaz peynir

1 demet kadar ince kıyılmış dereotu

1 paket kabartma tozu

1 su bardağı sıvı yağ

1 çay bardağı süt

1 tatlı kaşığı tuz

alabildiğince un (3 avuç oldu bende)

Yapılışı:

Yumurtayı, sütü, yağı bir kaba koyup iyice karıştırın. İçine dereotu ve peynirleri ekleyin. Kabartma tozu, tuz ve unu da ekleyerek biraz katıca bir hamur elde ediyoruz. Bunu da yağlanmış yuvarlak kek kalıbına koyuyoruz. Dibine isterseniz ceviz veya benim yaptığım gibi biraz daha dereotu koyabilirsiniz. 170 derecelik fırında 30-40 dk pişiyor...

(Ertesi gün buzdolabından naklen yayın ;) )

aman aman pek lezzetli olduuu tuzlu kekimiizz... şimdi de sıra tatlıda!!

Yoksa siz Cheesecake sevmez misiniz???

Cheescake (çevirisi Peynirli Pasta?!)

Malzemeler:

1 paket Labne peynir (içi çok olsun derseniz 2 paket)

1 paket krem peynir

1 su bardağı yoğurt

1 su bardağı şeker

1 paket vanilya

3 yumurta

2 paket Eti Burçak Bisküvi (kırıntı halinde)

Biraz tereyağı

istediğiniz bir meyve püresi

Yapılışı:

Labne, krem peynir, yoğurt, şeker, yumurta, vanilya mikserde iyice çırpılır (böyle meyveli yoğurt kıvamında birşey oluyor). Bisküvi kırıntılarını ve tereyağını (Sana da olur Luna da Becel de, adı çok önemli değil tadı önemli!) karıştırarak hamur kıvamına getirin (bu bölümü anneme vermiştim ondan yağ miktarını tam bilmiyorum). Bu hamuru yağlı kağıt konmuş pyrexe yaydıktan sonra üstüne sıvı karışımı dökün. 40 dk kadar 150 derecelik fırında pembeleşinceye dek pişirin. İçini cıvıklığı gitsin, çıkarmadan kontrol edin.

Arada ben kayısıları çook az su ve 2 kaşık şeker ile (kayısı pişince acılaşıyor) ocağa koydum ve püre haline getirdim. Haa bir de tart jölesi ekledim (nişasta da olurmuş tabii) O da az kalınca bir meyve püresi oldu. Asıl tavsiye edilen çilek, vişne gibi meyveler ama bu da çok güzel oldu!

Kek fırından çıkıp soğumaya alınınca bu püreyi güzelce üstüne yaydım, beraberce soğudular. Bunun biraz bekletilmesi tavsiye edildiğinden ( akşam yapıp sabah yiyin dediler ;) ) buz dolabına koydum...

Yanii kendimi methetmek gibi olmasın ama çok başarılıydı!!! (Fotodan farkındaysanız, tam bir parça bile kalmadı!!)

İzmir miting

2007-05-14T15:09:00.000+03:00

Cumhuriyetine Sahip çık Mitinigleri İzmir ayağı 13/05/2007'de yapıldı...
Tek söyleyebileceğim şey İzmir'e yakışır şekilde, ölçüde oldu...
1.5 milyon kişinin katıldığı söyleniyor, içindeyken kalabalığı farketmiyorsunuz... İlginç değil mi?
O kadar sirkülasyon vardı ki belki daha fazla da olabilir katılımcı...
Hava oldukça sıcaktı, kalabalık çoktu, hatta bazı noktalarda 2 kat gibiydi insanlar...
Bir gece öncesinde heyecandan uyuyamadım ve tek de ben değilmişim...
Ne bombalamayla göz korkutmak ne birşey, hiç birşey katılmama engel olamazdı... Ne olabilir ki , bir canım var en fazla...

Teşekkürler Gavur İzmir'im, sevgilim....

Fazla bir şey söylemeye gerek yok, fotoğraflar her şeyi anlatıyor zaten :)

Başından beri "ampulü denize atıcam" dedim ve yaptım... İşte mitinge götürdüğüm ampulüm ve sonu... hehe dayanamadı orada, mitingde parçalandı zaten... Allah tamamına erdirsin..... AMİN!!

Bunlar da bizim hallerimiz... Sonrasında yorum yok ;)
Bir itiraf, resimlerin hepsi benim değil, kardeşim arkadaşlar ve medyadan toplamalar da var :)
O arada resim çekmeyi pek düşünmedim desem....

izin-deyiz....

Anneler Gününüz kutlu olsun teyzeciğim....

Gune iyi baslamanin yolu...

2007-05-11T02:07:00.000+03:00

> > 1. Open a new file in your computer. (bilgisayarınızda yeni bir dosya açın)

> > 2. Name it "Recep Tayyip Erdogan". (adını "Recep Tayyip Erdogan" yapın)

> > 3. Send it to the trash. (Geri dönüşüm kutusuna yollayın)

> > 4. Empty the trash. (Geri dönüşüm kutusunu boşaltın)

> > 5. Your PC will ask you, "Do you really want to get rid of "Recep Tayyip Erdogan"?" (Bilgisayarınız size "Recep Tayyip Erdogan"'dan gerçekten kurtulmak istiyor musunuz? diye soracak)

> > 6. Firmly click "Yes." (sıkıca "evet" e tıklayın)

> > 7. Feel better. (daha iyi hissedin)

PS: Next week we'll do Bulent Arinc, then.

Not: Öyle ise gelecek hafta da Bülent Arınç yaparız.

Teşekkürler Ayçaa!!!

Manisa Mitingi

2007-05-07T01:47:00.001+03:00

Manisa Cumhuriyet Mitingi , o5 /05/2007

İtiraf etmek gerekirse, hayatımda ilk kez kalabalık bir mitinge katıldım... İyiki de katılmışım, mutluyum gururluyum... Bu milletin bir bireyi olarak yapabileceğimin en azı bu... Bu da bir "vatan görevi" değil mi? Askerlik kadar uzun sürmese de etkili sanırım...

"Neden Manisa?" sorusuna kısa cevap da, Bülent Arınç Manisalı olduğu için, diyebilirim... Malum, kendisi bugünlerdeki kargaşaya neden olanların başında gidenlerden biri...

Kardeşim ve ben, Balçova ADD ve Balçova Belediyesinin katkılarıyla kalkan otobüslerle gittik mitinge. Yol oldukça kalabalıktı Tam gününe "denk gelen" yol çalışmalarının da etkisi vardı diyeceğim ama o kadar çok özel araba ve otobüs vardı ki... İsteseler de girişi, geliş gidişi engelleyemezlerdi...
1. resim yoldan görünüş... İşte bu hallerde vardık oraya ;) Yolda duran bayrak sallayıcı görevli de Türk bayrağını bize sallayarak destek veriyordu :)

Yollardaki insanların çoğu evlerinden sokaklardan el - bayrak sallayarak bizlere destek oluyordu... (ayy kendimi birden fethe giden kıta'da gibi hissettim :)) ) Ama bazıları da farklıydı... (valla yandan geçen minibüstekilerden birileri kurt kafası yaptı, başkası (başı türbanlı biri (örtülü demedim dikkat!) anlamlı anlamlı kafa salladı... Ne demek istedi acaba ;)

45 dakikalık yolu yaklaşık 2 saatte aşarak Manisa'ya vardık. Girişteki bu ninem, elinde bayrağıyla hepimize "hoş geldiniz " der gibi bakıyordu ve sadece bunu görmek için bile buraya gelmeye değerdi...

Otobüsler bizi Öğretmenevi civarında yolda bıraktı, kalabalık zaten toplanmıştı biz de vardığımızda... Biz de bayraklarımızı , pankartlarımızı yüklendik, katıldık korteje.

Özellikle bayrak satıcılarına gün doğdu o gün gene :)

Manisa haklını desteği ve çocukların tezahuratları eşliğinde, marşlar söyleyip sloganlar atarak Sultan Meydanı'na vardık...

Doğrusunu söylemek gerekirse, pencerelerdeki insanlar ve bayraklar umduğum kadar çok değildi... Belki de hepsi bayrağını kapıp mitinge gelmişti ;)

Ama giderkenki bu teyze avaz avaz bağırıyordu: Ben buradayım, Manisalıyım,

Manisayı temsilen buradayım!!!!

Sloganlar, marşlar eşliğinde, coşkuyla meydana vardık... O kadar kalabalığa rağmen kargaşa yoktu... Herkes olabildiğince ilerliyordu. Bazı yerlerden insanlar hala yoldaydı ve yolların kapandığı duyuldu etrafta, az sonra bir anonsla, belediye başkanının elinden geleni yaptığı ve yolların açıldığı söylendi.... Garip, kim kimden , neden çekiniyor ki, yoldakilerin gelmelerine neden izin verilmiyor???

Önceki mitingler sırasında bazı şehitlerde elektriklerin kesildiği, telefonların çekmediği, yayınların aksadığı söylenceler arasında olduğuna göre... Vardır herhalde çekinilecek bir şey...

Köylüsü kentlisi, genci yaşlısı, örtülüsü açığı, hep birlikte meydandaydık. NE MUTLU TÜRKÜM diyebilen herkes oradaydı ve eminim ki orada olmaya devam edecek... Hep beraber, bir ağızdan aynı şeyleri söyledik, konuşmalara aynı coşkuyla karşılık verdik... Ülkümüz, hedefimiz aynı... Daha aydınlık bir Türkiye... Ampulün değil Atatürk'ün ışığının aydınlattığı bir gelecek...

Konuşmacılar: Tuncay Özkan (sonrasında Çanakkale'ye geçti), Hulki Cevizoğlu, Dil Derneği Başkanı Sevgi Özel, Cumhuriyet gazetesi yazarlarından biri (adını hatırlayamadım :( )

Ardından Tolga Çandar ve Güneydoğu'da gözlerini kaybetmiş bir asker beraber türkü okudular...

Biz gelmeden önce de bir takım konuşmalar olmuş ama haliyle kaçırmış olduk onları haliyle...

Mitinge gelen insanlar solda birlik istiyor... (Ben şahsen hala emin değilim, aynı politikacılarla ilerlemek isteyip istemediğime... Bunu yapacak olanlar zaten mitingleri beklememeliydi...)

İnsanlar hep sorar "sağcı mısın solcu musun?" ben sağcı solcu değilim, hep gururla söylerdim, hep de söylerim... BEN ATATÜRKÇÜYÜM!!!

Herkes baştakilerden şikayetçi, herkes Atatürk'ün yolunda , herkes ortak paydada...

Slogan ve pankartlarla herkes aynı düşüncenin değişik versiyonlarını, hep bir ağızdan söylüyor:

İlgimi çeken başka bir olay ise, bütün mitinglerde, bizlerden yaşlı insanların fazlalığı (idi). Sanırım onlar o günleri gördükleri için neyin yitmekte olduğunun daha da farkındalar...

Ankara'dan gelmiş 70 yaşındaki bir hanım vardı mesela, Ankara ve İstanbul mitinglerine de katılmış insanlar vardı çevemizde. Hatta Antalya'dan çıkıp tüm mitingleri dolaşmış, Manisa'ya ardından İzmir'e gelecek olup, sonrada Allah bilir neresi diyen biri de vardı...

Dinin insanın içinde olduğunu, yönetimin dinden farklı olduğunu bilen bir gelecek... Bu amcanın elindeki mesaja dikkat mesela, "İslamı kullandığınız YETER!"...

Anlayamadığım şey, insanlar nasıl geriye gitmek ister? Atatürk önümüze bu kadar güzel bir yol sermişken , bağımsız Türkiye için bu kadar fedakarlıklar edilmiş, kanlar dökülmüşken nasıl bunları yok saymak ister insan?

Etnik köken, alt kimlik, üst kimlik... Ne olursa olsun NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE! diyen, öyle hisseden herkes bu toprağın, bu toplumun insanı değil midir?

Bu arada başka bir rahatsızlığım, olayın laiklik=dinsizlik boyutuna getiriliyor olması...
Yok öyle birşey, o sizin şahsi hastalıklı düşünceniz "sayın" ampuller!!!!
Yönetim şeklimiz: demokratik, laik cumhuriyet...
Dinimiz: Devletin dini olmaz!!! (Halkın çoğunluğu Müslüman)

Yani din ve devlet işleri ayrı!!!! Farkı anlayabiliyor musunuz??? Ama yook bölünmemiz işinize yararrr... "bizimkiler" ve "onlar" olur değil mi?! O zaman Yunanlı politikacıların kendilerini temize çıkartmak için , Türkiyeyi kullanmalarına benzer durum: "Biz iyiyiz, ne yapıyorsa onlar yapar!!! Onlar tü kaka!!!" yaa yaa... inandık biz de...

Yakında bir miting daha var: Sıra İzmir'de... 13 Mayıs'ta orada hep birlikte görüşmek dileği ile...

Haydi hep birlikte ampulleri söndürüp yeni bir yönetim ve modern bir Türkiye için elele vermeye... Haydi, bayrağını al gel Gündoğdu meydanına...

haydi gel tüm ampulleri denize atmaya!!!!

Gül'ün cumhurbaşkanlığından vazgeçmesi, partilerin birleşmesi... Bugünlerde olan politik hareketler bu yolda başarılı olduğumuzu gösteriyor bence...

Haydi Gavur İzmir'im, göster kendini, söyle kimleri istemediğini ve neleri istediğini herkese... Farkını göster herkese...

fotolar

2007-04-29T21:32:00.000+03:00

İzmir'den bir kaç Atatürk heykeli... Yanısıra internetin yıldızı "Yıkın Heykellerimi" ...

"Ey milletim,
Ben, Mustafa Kemal'im...
Çağın gerisinde kaldıysa düşüncelerim,
Hâlâ en hakiki mürşit, değilse ilim,
Kurusun damağım, dilim.
Özür dilerim...
Unutun tüm dediklerimi.
Yıkın, diktiğiniz heykellerimi...
*
Özgürlük hâlâ,
En yüce değer
Değilse eğer...
Prangalı kalsın diyorsanız, köleler...
Unutun tüm dediklerimi.
Yıkın, diktiğiniz heykellerimi...
*
Yoksa, çağdaş medeniyetin bir anlamı,
Ortaçağa taşımak istiyorsanız zamanı,
Baş tacı edebiliyorsanız
Sanatın içine tüküren adamı...
Unutun tüm dediklerimi.
Yıkın, diktiğiniz heykellerimi...
*
Yetmediyse acısı, şiddetin, savaşın.
Anlamı kalmadıysa
Yurtta sulh, dünyada barışın.
Eğer varsa ödülü, silahlanmayla yarışın.
Unutun tüm dediklerimi.
Yıkın, diktiğiniz heykellerimi...
*
Özlediyseniz fesi, peçeyi.
Aydınlığa yeğliyorsanız, kara geceyi.
Hâlâ medet umuyorsanız
Şıhtan, şeyhten, dervişten.
Şifa buluyorsanız,
Muskadan, üfürükçüden...
Unutun tüm dediklerimi.
Yıkın, diktiğiniz heykellerimi...
*
Eşit olmasın diyorsanız, kadınla erkek...
Kara çarşafa girsin diyorsanız,
Yobazın gazabından ürkerek...
Diyorsanız ki, okumasın
Kadınımız, kızımız;
Budur bizim alın yazımız...
Unutun tüm dediklerimi.
Yıkın, diktiğiniz heykellerimi...
*
Fazla geldiyse size, Hürriyet, Cumhuriyet...
Özlemini çekiyorsanız,
Saltanatın, sultanın...
Hâlâ önemini anlayamadıysanız,
Millet olmanın...
Kul olun, ümmet kalın,
Fetvasını bekleyin, Şeyhülislamın...
Unutun tüm dediklerimi.
Yıkın, diktiğiniz heykellerimi.
RAHAT BIRAKIN BENİ..."

Genel Kurmay "yeter" dedi!

2007-04-29T15:37:00.000+03:00

TARIH : 27 NİSAN 2007
NO : BA- 08 / 07

Türkiye Cumhuriyeti devletinin, başta laiklik olmak üzere, temel değerlerini aşındırmak için bitmez tükenmez bir çaba içinde olan bir kısım çevrelerin, bu gayretlerini son dönemde artırdıkları müşahede edilmektedir. Uygun ortamlarda ilgili makamların, sürekli dikkatine sunulmakta olan bu faaliyetler; temel değerlerin sorgulanarak yeniden tanımlanması isteklerinden, devletimizin bağımsızlığı ile ulusumuzun birlik ve beraberliğinin simgesi olan milli bayramlarımıza alternatif kutlamalar tertip etmeye kadar değişen geniş bir yelpazeyi kapsamaktadır.

Bu faaliyetlere girişenler, halkımızın kutsal dini duygularını istismar etmekten çekinmemekte, devlete açık bir meydan okumaya dönüşen bu çabaları din kisvesi arkasına saklayarak, asıl amaçlarını gizlemeye çalışmaktadırlar. Özellikle kadınların ve küçük çocukların bu tür faaliyetlerde ön plana çıkarılması, ülkemizin birlik ve bütünlüğüne karşı yürütülen yıkıcı ve bölücü eylemlerle şaşırtıcı bir benzerlik taşımaktadır.

Bu bağlamda;

Ankara’da 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı kutlamaları ile aynı günde kuran okuma yarışması tertiplenmiş, ancak duyarlı medya ve kamuoyu baskıları sonucu bu faaliyet iptal edilmiştir.

22 Nisan 2007 tarihinde Şanlıurfa’da; Mardin, Gaziantep ve Diyarbakır illerinden gelen bazı grupların da katılımı ile, o saatte yataklarında olması gereken ve yaşları ile uygun olmayan çağ dışı kıyafetler giydirilmiş küçük kız çocuklarından oluşan bir koroya ilahiler okutulmuş, bu sırada Atatürk resimleri ve Türk bayraklarının indirilmesine teşebbüs edilerek geceyi tertipleyenlerin gerçek amaç ve niyetleri açıkça ortaya konulmuştur.

Ayrıca, Ankara’nın Altındağ ilçesinde “Kutlu Doğum Şöleni” için ilçede bulunan tüm okul müdürlerine katılım emri verildiği, Denizli’de İl Müftülüğü ile bir siyasi partinin ortaklaşa düzenlediği etkinlikte ilköğretim okulu öğrencilerinin başları kapalı olarak ilahiler söylediği, Denizli’nin Tavas ilçesine bağlı Nikfer beldesinde dört cami bulunmasına rağmen, Atatürk İlköğretim Okulunda kadınlara yönelik vaaz ve dini söyleşi yapıldığı yolunda haberler de kaygıyla izlenmiştir.

Okullarda kutlanacak etkinlikler, Milli Eğitim Bakanlığı’nın ilgili yönergelerinde belirtilmiştir. Ancak, bu tür kutlamaların yönerge dışı talimatlarla yerine getirildiği tespit edilmiş ve Genelkurmay Başkanlığınca yetkili kurumlar bilgilendirilmesine rağmen herhangi bir önleyici tedbir alınmadığı gözlenmiştir.

Anılan faaliyetlerin önemli bir kısmının bu tür olaylara müdahale etmesi ve engel olması gereken mülki makamların müsaadesi ile ve bilgisi dahilinde yapılmış olması meseleyi daha da vahim hale getirmektedir. Bu örnekleri çoğaltmak mümkündür.

Cumhuriyet karşıtı olan ve devletimizin temel niteliklerini aşındırmaktan başka amaç taşımayan bu irticai anlayış, son günlerdeki bazı gelişmeler ve söylemlerden de cesaret almakta ve faaliyetlerinin kapsamını genişletmektedir.

Bölgemizdeki gelişmeler, din ile oynamanın ve inancın siyasi bir söyleme ve amaca alet edilmesinin yol açabileceği felaketlerin ibret alınması gereken örnekleri ile doludur. Kutsal bir inancın üzerine yüklenmeye çalışılan siyasi bir söylem veya ideolojinin inancı ortadan kaldırarak, başka bir şeye dönüştüğü, ülkemizde ve ülke dışında görülebilmektedir. Malatya’da ortaya çıkan olayın bunun çarpıcı bir örneği olduğu ifade edilebilir. Türkiye Cumhuriyeti devletinin çağdaş bir demokrasi olarak, huzur ve istikrar içinde yaşamasının tek şartının, devletin Anayasamızda belirlenmiş olan temel niteliklerine sahip çıkmaktan geçtiği şüphesizdir.

Bu tür davranış ve uygulamaların, Sn. Genelkurmay Başkanı’nın 12 Nisan 2007 tarihinde yaptığı basın toplantısında ifade ettiği “Cumhuriyet rejimine sözde değil özde bağlı olmak ve bunu davranışlarına yansıtmak” ilkesi ile tamamen çeliştiği ve Anayasanın temel nitelikleri ile hükümlerini ihlal ettiği açık bir gerçektir.

Son günlerde, Cumhurbaşkanlığı seçimi sürecinde öne çıkan sorun, laikliğin tartışılması konusuna odaklanmış durumdadır. Bu durum, Türk Silahlı Kuvvetleri tarafından endişe ile izlenmektedir. Unutulmamalıdır ki, Türk Silahlı Kuvvetleri bu tartışmalarda taraftır ve laikliğin kesin savunucusudur. Ayrıca, Türk Silahlı Kuvvetleri yapılmakta olan tartışmaların ve olumsuz yöndeki yorumların kesin olarak karşısındadır, gerektiğinde tavrını ve davranışlarını açık ve net bir şekilde ortaya koyacaktır. Bundan kimsenin şüphesinin olmaması gerekir.

Özetle, Cumhuriyetimizin kurucusu Ulu Önder Atatürk’ün, “Ne mutlu Türküm diyene!” anlayışına karşı çıkan herkes Türkiye Cumhuriyeti’nin düşmanıdır ve öyle kalacaktır.

Türk Silahlı Kuvvetleri, bu niteliklerin korunması için kendisine kanunlarla verilmiş olan açık görevleri eksiksiz yerine getirme konusundaki sarsılmaz kararlılığını muhafaza etmektedir ve bu kararlılığa olan bağlılığı ile inancı kesindir.

Kamuoyuna saygı ile duyurulur.

http://www.tsk.mil.tr/bashalk/basac/2007/a08.htm

"Korkuyorum..." demiştim geçenlerde, bu konuyu aşağıda, bu konu ile ilgili yazdığım dönemde...
Tek olmadığımı görmek , duymak hoş oldu...

Umarım "birileri" birişeyler anlar da bu şakşakçılık, gericilik sona erer...
Ermemesi durumunda -belki de hiç hoş olmayan- bilinmeyen bir gelecek var önümüzde...
Darbe söylemleri de hiç hoş değil...

HAKKIMIZDA HAYIRLISI OLSUN...

Anlamadığım şey neden illa bir diretme var??
Sanki hem Türk hem Müslüman olunamaz!!!! Laik hiç olunamaz!!!

Din insanın iç huzuru ile ilgili değil midir? Kişisel değil midir?
Türklük; soydur, millettir, benliktir... Kimse gelip soy dedin vıdı vıdı demesin...
MHP ile kurtçulukla alakam yok!!! Kendini Türk hisseden herkes Türk'tür!!!

Atam "Ne mutlu Türküm diyene" demiştir "Türk'üm" değil!!!

Allah "Ne Mutlu Türküm" dedirtmekten eksik etmesin!!! Amin

RESMİ SAYI....

2007-04-24T02:52:00.002+03:00

Emniyetin miting rakamı değişti

Emniyet Genel Müdürlüğü, yaptığı açıklamada bir polis hatası olduğunu belirten, mitinge katılımın açıklandığı gibi 585 bin değil, sadece "585" kişi olduğunu belirtti!
20 Nisan 2007 14:00

Emniyet Genel Müdürlüğü basın bülteninde yaptığı yanlışı jet hızıyla tashih etti. Saat 10.00'da yapılan açıklamada katılım sayısının hatalı yazıldığı, iki buçuk saat sonra yapılan açıklamayla duyuruldu. Emniyet, rakamın "585 bin" değil "585" olduğunu belirtti. Emniyetin ilk açıklamasındaki 585 bin rakamının, Ankara'da düzenlenen Cumhuriyet Mitingi'ne katılımı içerdiği biçiminde yorumlanmıştı.

Bir polis memurunun hatası nedeniyle "585 bin" olarak yazılan geçen haftaki mitinglere ilişkin sayı ise yeni açıklamada şöyle vurgulandı: "Basın açıklamalarında ülke genelinde yapılan yasadışı olayların istatistikleri verilmektedir. Türkiye genelinde gerçekleştirilen izinsiz 4 toplantı ve gösteri yürüyüşüne yaklaşık 585 (Beş yüz seksen beş) kişi katılmıştır."

Geçtiğimiz hafta düzenlenen Cumhuriyet Mitingi'nin yasal olduğunu bu nedenle de açıklamada yer almadığını ifade eden Emniyet yetkilileri, "Şahsi bir hata nedeniyle 583 bin kişi mitingde yer almış gibi bir açıklama yapılmıştır" dedi. Türkiye genelinde geçen hafta 1'i molotoflu 3'ü basın toplantısı şeklide toplam 4 gösteri yapıldığını bildiren Emniyet yetkilileri, "Buna da toplam 585 kişi katılmıştır" diyerek hatayı düzeltti.

(ANKA)

OFFF EMNİYET MÜDÜRÜ OFFF... ŞİMDİ SANA SORMAZLAR MI 585 KİŞİ İÇİN NEDEN 10,000 POLİS GÖREVLENDİRDİN DİYE?? SANIRIM BU SAYI SİZİN ODANIZA O GÜN GİRENLERİN SAYISI??? YOKSA BOY BOY , BINLERCE KİŞİDEN OLUŞAN FOTOGRAFLAR FOTOMONTAJ MI????

KİME NE DİYORUM Kİ :(((((

23 Nisan’da Kuran okuma yarışması

2007-04-20T02:44:00.003+03:00

Pardoonn... Birileri "Rejim tehlikesi mi var" ve "Bu iktidar ne yaptı, düzen bozulmaz, korkmayın" mı dedi???

Daha ne yapacaklar???? 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı'na bile damgalarını vurmaya çalışıyorlar...

Olayı süsleyen fotolar ise, bu hafta içi yapılan ilahi okuma töreninden...

Olaya karışan "Sevgili"(!) yetkilileri ellerinde gözlerinde bilimum yerlerinde... ... ...

23 Nisan’da Kuran okuma yarışması

Fırat TUR / ANKARA

Yıllarca 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nda, dünya çocuklarının şenliklerine sahne olan Atatürk Spor Salonu’nda, bu yıl 23 Nisan’da Kuran okuma yarışması yapılacak.

Salon, Ankara Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü’nden, Engürü Spor adlı bir kulüp tarafından kiralandı. Ankara Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü İşletmeler bölümü yetkilileri, Engürü Spor adlı kulübün, müdürlüklerine bağlı olduğunu bildirdiler. Engürü Spor Kulübü’nden isminin yazılmasını istemeyen bir yetkili de, etkinliği doğrulayarak, "O gün saat 17.00’de Atatürk Spor Salonu’nda Kuran ziyafeti gerçekleştirilecek" dedi. Hz. Muhammed’in doğumu nedeniyle dünyaca ünlü hafızların da yer alacağı bu etkinliğe herkesin katılabileceğini belirten yetkili, "Daha çok üniversite öğrencilerinin oluşturduğu bir kulübüz. Futbol hariç diğer birçok spor dalında faaliyet gösteriyoruz" dedi. Merkezi Ulus Hacıbayram Semti’nde bulunan Engürü Spor Kulübü yöneticisi ve Anadolu Gençlik Derneği Ankara Şubesi Başkanı Celalettin Han ise Kuran yarışmasına kulübün sadece sponsor olarak katkıda bulunduğunu belirtti.

Siziler gibi kafalardan ve sizin "kulübünüzün" "yetiştireceği" gençlerden korkuyorum ben asıl...
Bugün gazetede gördük Malatya katliamında kullanılan "kulüp" gençlerini...
"Yurtlar açık mekanlar, oralarda beyin yıkama olmuyor" diyenler de vardı değil mi... Demek ki hepsinin aynı yurttan oluşu sadece bir "tesadüf"!!!

KORKUYORUM ARKADAŞLAR, KORKUYORUM, BU ÜLKENİN GİDİŞATINDAN, OLANLARA VE OLAYLARA "DUR" DİYEMEMEMİZDEN KORKUYORUM...

Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer'in Harp Akademileri Konferansı'nda yaptığı konuşmanın tam metni

2007-04-19T14:26:00.000+03:00

Sayın Genelkurmay Başkanı,

Silahlı Kuvvetlerimizin Değerli Komutanları,

Harp Akademilerimizin Seçkin Üyeleri,

Değerli Konuklar,

Küresel ve askeri konuların tüm boyutlarıyla ele alınarak derinlemesine irdelendiği ve çözümlemeler yapıldığı Harp Akademilerinin çatısı altında, her yıl olduğu gibi bu yıl da ülkemizi yakından ilgilendiren konularda görüşlerimi sizlerle paylaşacak olmaktan büyük mutluluk duyuyorum. Bu seçkin eğitim kurumumuzun bilimsel çalışma anlayışı içinde ulusal stratejimizin belirlenmesi konusunda yaptığı katkılar, övgüye değerdir.

Soğuk Savaş'ın sona ermesinin, kalıcı bir barışın sağlanması yolunda dünyada yarattığı iyimserlik, 11 Eylül terör saldırılarından sonra yerini kaygan, belirsiz ve istikrarsız bir uluslararası ilişkiler ortamına bırakmıştır. Bunun sonucu stratejik düşüncelerde bir değişim süreci başlamış, tehdit ve buna bağlı olarak güvenlik kavramları temelden sarsılmıştır.

Bugün, dünyada büyük güçler arası konvansiyonel bir savaş olasılığı giderek azalırken, bölgesel, etnik ve dinsel kökenli savaşlar tehdit olma niteliğini korumakta ve küresel gerginliği artırmaktadır.

Terörizm, uluslararası alanda tüm ülkelerin siyasal, toplumsal, ekonomik ve moral yapıları üzerinde olumsuz etkiler yaratmakta, aynı zamanda ülkelerin güvenliğini ve toprak bütünlüğünü de tehdit etmektedir. Terörizm, temel hak ve özgürlüklerin ve demokrasilerin yıkılmasını, istikrarın bozulmasını ve çoğulcu sivil toplumların etkisiz kılınmasını hedef almaktadır.

Öte yandan, uluslararası terörizm ve kitle yoketme silahlarının yayılması, dünyada kalıcı bir güvensizlik algılaması yaratan başlıca etkendir. Terör eylemlerinde kitle yoketme silâhlarının kullanılma risk ve olasılığının artmış bulunması, nükleer teröre karşı kimi küresel savaşım girişimlerinin başlatılmasına yol açmaktadır.

Bu durumda, silahlı kuvvetlerin bir yandan konvansiyonel savaş olanak ve yeteneklerini korurken, diğer yandan savaşı ve terörle savaşımı uzun süre birarada yürütebilecek yeteneklere de sahip olması gerekmektedir.

21. yüzyılın başında yeni bir dünya düzeninin oluşum aşamasında bulunduğu gözlenmektedir. Bu düzenin meşruiyete ve bunun temeli olan uluslararası hukuka dayanması asıldır. Tersi durumda, kültürler arasında derin uçurumlara ya da başat bir gücün egemenliğine yol açma riski bulunmaktadır.

Dünyada çeşitli bölgesel güç odaklarının ortaya çıkması sürecinin ülkemizce yakından izlenmesinin sürdürülmesi gereklidir. Geçen yüzyılda ivme kazanan küreselleşmenin olumlu sonuçlarının yanısıra, toplumlardaki dengeleri bozabilen, eşitsizlikleri arttıran ve tehdit kaynaklarını çoğaltabilen yönleri giderek daha iyi anlaşılmaktadır. Yoksulluk, açlık ve salgın hastalıklar gibi küresel sorunların çözümü için yeterli dayanışma oluşturulamamıştır. Bu durum, "karşılıklı anlayış ve hoşgörü" eksikliğini artırmış, terörizm başta olmak üzere pek çok küresel sorunu da birlikte getirmiştir.

Küreselleşme sürecinde, düşüncesizce atılan kimi adımlar ve hoşgörüden yoksun yaklaşımlar, tarihsel önyargıları öne çıkararak uygarlıklararası çatışma kuramlarını gündeme getirmiştir. Kültürel kaynakları çok çeşitli olmakla birlikte, bireylerin özgürlük ve eşitliği ile barış ve hoşgörüyü temel alan uygarlık, tek ve evrenseldir.

Böyle bir ortamda, çevremizde ülkemizin kalkınma ve ilerleme çabalarını artırarak sürdürebilmesine elverişli koşulların yaratılması, istikrar ve güvenin sağlayacağı olanaklardan yararlanılması, ulusal çıkarlarımız yönünden başlıca hedefi oluşturmaktadır.

Değerli Konuklar,

Jeostratejik konumu yönünden dünyadaki uluslararası bunalım alanlarına yakın olan Türkiye, terörizm, kitle yoketme silahlarının yayılması ve bölgesel sorunlardan kaynaklanan çok yönlü ve artan, ağır iç ve dış tehdit ve risklerle karşı karşıyadır.

Ülkemizin bütünlüğüne ve ulusal birliğine yönelik bölücü terörist eylemler ve gerici etkinlikler, birincil tehdit konumunu korumaktadır.

Türkiye'ye yönelik her türlü tehdit ve risklerin, tüm ulusal güç ögeleriyle caydırılması ve gerektiğinde etkisiz duruma getirilmesi, güvenlik politikamızın temelini oluşturmaktadır. Ayrıca, Türkiye'nin çevresinde bir "Barış ve Güvenlik Kuşağı" oluşturulması, böylece ülkemize yönelik tehdit ve risklerin azaltılması hedef alınmaktadır. Bu çerçevede, kara suları, hava sahası, münhasır ekonomik bölge ve kıta sahanlığı gibi konularda Türkiye'nin güvenliğini tehlikeye düşüren güncel uygulamalar, ulusal hak ve yararlarımızı gözetecek biçimde yakından izlenmektedir.

Türkiye, bulunduğu coğrafyadaki sorunların çözümüne yardımcı olmak amacıyla tüm birikimini ve gücünü kullanmalıdır. Bu yönde etkin girişimlerle bölgesine yönelik gündemi belirlemeli, siyasa ve çözümler üretmeli, bunları biçimlendirmelidir.

Değerli Konuklar,

Terörizm artık küresel bir boyut kazanmış, belirli ülkelerin ya da bölgelerin sorunu olmaktan çıkmış, uluslar ve sınırlar ötesi özelliği belirginleşmiştir.

Terörden en çok zarar gören ülkelerden biri olarak Türkiye, terörizmle uluslararası savaşımı ve bu konuda işbirliğini ve dayanışmayı desteklemektedir.

Türkiye, karşılaştığı bölücü terörü tümüyle yok edebilmek için yasalar çerçevesinde büyük bir kararlılıkla savaşımını sürdürmektedir. Ülkenin ve Ulus'un her türlü tehdit ve tehlikeye karşı korunup savunulması en büyük hakkımız ve sorumluluğumuzdur.

Türkiye, bir yandan Irak'ın kuzeyinden kaynaklanan terörist tehdidin etkisiz kılınması konusundaki kimi ortak çabalara katkılarını sürdürürken, uluslararası hukuktan kaynaklanan meşru savunma hakkını saklı tutmaktadır.

Siyasallaşmaya çalışan bölücü terörle savaşımda ulusumuzun gösterdiği birlik ve beraberliği, tüm güvenlik güçlerimizin sergilediği özverili ve kahramanca çabayı beğeniyle karşılıyor, aziz şehitlerimize Tanrı'dan rahmet diliyor, gazilerimizi gönül borcuyla anıyorum.

Kuruluşundan bu yana Cumhuriyetimizi sinsi bir gölge gibi izlemiş olan gerici tehdit, bugün ulaşmış olduğu boyutlarla kaygıya neden olmaktadır. Türkiye'nin laik düzenini ve Cumhuriyet'in çağdaş kazanımlarını hedef alan etkinlikler ile dini politikaya yansıtma çabaları toplumsal gerginlikleri artırmaktadır.

Cumhuriyet'in demokratik, laik ve sosyal hukuk devleti niteliğinin, ulusu ve ülkesiyle bölünmez bütünlüğünün sonsuza kadar korunması ve kollanması Devlet'in hak ve görevidir.

Cumhuriyet'in temel değerlerine ve anayasal ilkelere inanmayanların, aydınlanmayı ve çağdaşlaşmayı içine sindiremeyenlerin, ülkenin geleceğine ilişkin kötü niyet taşıyanların laik, demokratik Türkiye Cumhuriyeti'ne ve kurumlarına yönelik saldırıları, ulusumuzu ve devletimizi yolundan geri döndüremeyecektir.

Değerli Konuklar,

Anayasamızın 117. maddesi gereğince, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin manevî varlığından ayrılmayan Başkomutanlığı temsil görevim yakında sona erecektir. Dünyanın en büyük ve en kahraman ordularından birinin başkomutanlığını temsil görevini, yaşantımın en mutlu ve onurlu anılarından biri olarak hep koruyacağım. Bu olanaktan yararlanarak, Silahlı Kuvvetlerimiz ile ilgili kimi görüş ve düşüncelerimi sizlerle paylaşmak istiyorum.

Savunma politikamızın dayandığı temel düşünce, Silahlı Kuvvetlerimizi, yurdumuza yönelik iç ve dış tehditleri caydıracak, yurdu güvenle savunacak, toprak bütünlüğümüzü ve ulusal çıkarlarımızı koruyacak çağdaş güç ve kudrette ve yüksek bir hazırlık durumu içinde bulundurmaktır. Silahlı Kuvvetlerimiz bu anlayışla, ülke tarihindeki en güçlü konuma erişmiştir. Türk Silahlı Kuvvetleri'nin yüksek bir caydırıcı güç olma niteliği, bölgemizde barışın en önemli etkenidir.

21. yüzyılda da Silahlı Kuvvetlerimizin çağdaş ve güçlü durumda tutulmaya devam edilmesi, Devletimizin ve rejimin geleceğinin en önemli güvencelerinden biri olacaktır.

Türk Silahlı Kuvvetleri, Yüce Türk Ulusu'nun gönlünde, her zaman üst düzeyde yer almıştır. Bunda, elbette gücünü ve ruhunu ulustan almanın büyük payı vardır.

Türk Ordusu, başta her düzeydeki komutanları olmak üzere, geleneksel olarak çok iyi eğitilmiş, günümüzdeki teknolojik gelişmeleri yakından izleyen ve yetenekleri üst düzeyde personelden oluşmaktadır.

Silahlı Kuvvetlerimiz en önemli desteklerden birini kapsamlı, çağdaş ve ulusal nitelikteki savunma sanayii alt yapımızdan almaktadır. Bu nedenle, Türk savunma sanayiinin güçlendirilmesine yönelik çabaların aralıksız sürdürülmesi yaşamsal önem taşımaktadır.

Silahlı Kuvvetlerimizin yüreğini oluşturan Harp Akademilerinde subaylarımıza verilen eğitimin her yönden en üst düzeyde olduğuna inancımız sonsuzdur.

Kurmay subay, sorunları önceden sezen, karmaşık durumları hızla değerlendirerek, çözüme yönelik en uygun kararı verebilen, farklı durumlar karşısında seçenek üretebilen, bilim ve teknolojiyi görevin başarısı için kullanabilen, üstün ve önder nitelikli askerdir.

Girdiği her savaşta, en üst düzeyde önderlik ve kurmay yeteneği sergilemiş olan Büyük Atatürk'ün, savaşın en ateşli dönemindeki kimi kararların, hesap ve mantıkla açıklanması güç olsa da, üst düzeyde gözlem, sezgi ve değerlendirme yeteneği gerektirdiğine ilişkin sözlerini unutmayınız.

Değerli Konuklar,

Birçok kez üzerinde durduğumuz kimi konuları, Devletimizin ve ülkemizin geleceği yönünden çok önemsediğim için bir kez daha vurgulamak istiyorum.

Sistemi eleştirmek ve değiştirilmesini istemekle mevcut kuralları uygulama zorunda olmak çok ayrı şeylerdir.

Anayasa Mahkemesi Başkanı iken, Anayasa'yla öngörülen Cumhurbaşkanı'nın görev ve yetkilerinin, parlamenter demokrasinin gerekleriyle bağdaşmadığını söylemiştim. Bu düşüncemi bugün de koruyorum.

Ancak, Cumhurbaşkanı'nın, kurallar değişmedikçe Anayasa ile verilen görevleri yerine getirmesi, yetkileri kullanması zorunludur. Üstelik, laik Cumhuriyet rejimini, Anayasa'nın uygulanmasını gözetme bağlamında koruyup kollama görevi, bu zorunluluğu kimi zaman daha da artırmaktadır.

Anayasalar, devletlerin temelini oluşturan kurucu düşünceyi kurallaştırarak somutlaştıran, devlet rejimini belirleyip siyasal sistemi kuran toplumsal sözleşmelerdir. Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin temeli, ilkeler ve değerler bütünü olan Atatürkçülük ideolojisine dayanmaktadır. Anayasamızda, Devlet rejimini belirleyen temel ilkelere ve bu ilkeleri belirginleştirecek kurallara yer verildiği ve bu kuralların bağlayıcılığının sağlandığı görülmektedir.

Anayasa'nın üstünlüğünü ve bağlayıcılığını düzenleyen 11. maddesinde, Anayasa kurallarının, yasama, yürütme ve yargı organlarını, yönetimi, özel ve tüzel kurum ve kuruluşları, seçilmiş ya da atanmış tüm görevlileri ve tüm yurttaşları, kısaca herkesi bağladığı açıkça belirtilmiştir.

Ayrıca, Anayasa'nın özel kurallarında, Yasama Organı'na, Cumhurbaşkanı'na ve Anayasa Mahkemesi'ne, uygulamada anayasal kurallara uyma, bu kurallara uyulmasını sağlama ve kurallara uyulup uyulmadığını denetleme görev ve yetkisi verilmiştir.

Anayasa'nın yine 11. maddesinde, yasaların Anayasa'ya aykırı olamayacağı belirtilerek, Yasama Organı, Anayasa'ya uygun yasa çıkarmakla yükümlü kılınmıştır.

Anayasa'nın 148. maddesinde, Anayasa Mahkemesi'ne, yasa, yasa gücünde kararname ve Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü'nün Anayasa'ya uygunluğunu denetleme görev ve yetkisi verilerek, Yasama işlemleri Anayasa'ya uygunluk denetimine bağlı kılınmıştır. Anayasa Mahkemesi'nin bu görev ve yetkisi, aynı zamanda anayasal Devlet rejiminin korunması yükümlülüğünü de içermektedir.

Anayasal rejimin korunup sürdürülmesi yönünden görev ve yetki verilen bir başka organ Cumhurbaşkanlığı'dır. Anayasa'nın 104. maddesinde, Devlet'in Başı sıfatıyla Cumhurbaşkanı'na, Türkiye Cumhuriyeti'ni ve Türk Ulusu'nun birliğini temsil etme, Anayasa'nın uygulanmasını, Devlet organlarının düzenli ve uyumlu çalışmasını gözetme görev ve yetkisi verilmiştir.

Cumhurbaşkanı'na ve Anayasa Mahkemesi'ne verilen görev ve yetkiler, siyasal iktidar gücünün, dengelenip frenlenerek "çoğunluk diktatörlüğüne" dönüşmesinin önlenmesi ve Anayasa'da somutlaşan Devlet rejiminin korunması yönünden çok önemlidir.

Anayasa'nın dayandığı temel görüş ve ilkeleri belirten ve Anayasa metnine dahil olan Başlangıç bölümünde, Türk Yurdu ve Türk Ulusu'nun sonsuza uzanan varlığı ve Yüce Türk Devleti'nin bölünmez bütünlüğü kabul edilmiştir. Yine Başlangıç bölümünde, hiçbir etkinliğin, ulusal çıkarlar, Türk varlığı, Devlet'i ve Ülkesi'yle bölünmezliği esası karşısında korunma göremeyeceği belirtilmiştir.

Anayasa koyucu bununla yetinmemiş, Anayasa'nın 2. maddesinde, Türkiye Cumhuriyeti'nin Başlangıçta belirtilen temel ilkelere dayandığını, niteliklerini, 3 ve 4. maddelerinde, Türkiye Devleti'nin Ülkesi ve Ulusu'yla bölünmez bütün olduğu ve bunun değiştirilemeyeceğini vurguladıktan sonra, 5. maddesinde, Devlet'e, Türk Ulusu'nun bağımsızlığını ve bütünlüğünü, Ülke'nin bölünmezliğini, Cumhuriyet'i ve demokrasiyi koruma görevini vermiştir.

Görüldüğü gibi Anayasamızda, Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin kuruluş düşüncesi, tek Ulus ve ulusal devlet, tekil devlet, laik devlet, demokratik devlet, sosyal devlet, hukuk devleti ilkelerine dayandırılmış ve bu ilkeler kurallarla anayasal belirginliğe kavuşturulmuştur.

Anayasal kuralların bağlayıcılığı yanında, içtiği ant ve Anayasa'nın uygulanmasını gözetme görev ve yetkisi, Cumhurbaşkanı'nı, yukarıdaki ilkeleri özümseyerek uygulamak ve uygulatmakla yükümlü kılmaktadır. Başka bir anlatımla, uzlaşma ve uyum ancak anayasal rejim çerçevesinde olanaklıdır. Bunun dışında bir uzlaşma aramak anayasal kuralları savsaklamak anlamına gelecektir.

Cumhurbaşkanı, Cumhuriyet'in ilkelerinden ve anayasal içeriklerinden yana taraftır, Anayasa'nın buyurucu kuralları karşısında taraf olmak zorundadır. Başka ve güncel bir deyişle, bu ilkeler ve onların anayasal içerikleri Türkiye Cumhuriyeti Devleti rejiminin "kırmızı çizgileri"dir. Yürürlükteki anayasal kurallar uyarınca, başta aynı doğrultuda andiçen milletvekilleri olmak üzere tüm yurttaşlar da Devlet rejimini oluşturan anayasal kurallar çerçevesinde bu ilkelere uymak zorundadırlar.

Cumhurbaşkanı'nın tarafsızlığı siyasal tarafsızlıktır. Anayasa'nın 101. maddesinin son fıkrasında, "Cumhurbaşkanı seçilenin, varsa partisi ile ilişiği kesilir" denilerek, Cumhurbaşkanı'nın siyasal yönden tarafsız olması gerektiği açık biçimde belirtilmiştir.

Bu özellik, Cumhurbaşkanı ile siyasal liderler arasındaki önemli bir farkı oluşturmaktadır. Asıl önemli fark ise, Anayasa'nın 104. maddesine göre, Cumhurbaşkanı'nın Devlet'in başı; 112. maddesine göre ise, Başbakan'ın, bir siyasal organ olan Bakanlar Kurulu'nun başkanı olmasıdır. Başbakan, yürütme görevinde, ancak ilişkin bulunduğu siyasal görüşü temsil edebilir. Oysa, Cumhurbaşkanı Türkiye Cumhuriyeti'nin ve Türk Ulusu'nun temsilcisidir.

Temelinde Atatürk ilke ve devrimleri bulunan çağdaş Türkiye Cumhuriyeti ideolojisi, tüm yurttaşların taraf olması gereken bir Devlet ideolojisidir. Cumhurbaşkanı, anayasal devlet rejimine egemen olan değerleri savunurken toplumun çeşitli kesimleriyle birlik içinde olabilir. Cumhurbaşkanı'nın anayasal ilkelerden yana taraf olması, siyasal taraflılık biçiminde yorumlanamaz.

Atatürkçü Cumhuriyet rejiminin temel ilkelerine karşı ortaya konulan eylem ve uygulamalara karşı çıkmak ve engel olmak, Cumhurbaşkanı'nın içtiği andın ve anayasal görevinin gereğidir. Bunun "siyasal muhalefet" görevi ile karıştırılması son derece yanlıştır.

Yukarıda vurgulanan anayasal zorunluluğa bağlı olarak, Anayasa'ya, hukukun evrensel ilkelerine ve kamu yararına uygun görülmeyen yasalar ya da kimi maddeleri, bir kez daha görüşülmesi için Türkiye Büyük Millet Meclisi'ne geri gönderilmiş; Türkiye Büyük Millet Meclisi'nce aynen kabul edilip de Anayasa'ya aykırılık içeren yasalar ya da kimi kuralları için Anayasa Mahkemesi'nde iptal davası açılmıştır.

Yine, anayasal kuralların özüne, hukuk devleti niteliğine, onun gereği olan liyakat ve kariyer ilkelerine, hukuka, kamu yararına ve hizmetin gereklerine uygun olmayan kararname taslakları da imzalanmayarak geri gönderilmiştir.

16 Mayıs 2000 günü Türkiye Büyük Millet Meclisi'ndeki konuşmamda,

"Kimse hukukun üstünde değildir; hukukun üstünlüğü ilkesi herkesi bağlamalı, Anayasa'nın, yasaların ve hukukun gereği her zaman ve herkese karşı yerine getirilmelidir. En büyük felaketin, hukuka ve adalete duyulan güvenin yitirilmesi olduğu unutulmamalıdır."

demiştim. Tüm meslek yaşamımda olduğu gibi Cumhurbaşkanlığım döneminde de bu düşüncenin uygulayıcısı, izleyicisi ve gözeticisi olmaya çalıştım.

Değerli Konuklar,

"Türk Ulusu", birlik ve bütünlüğümüzün ve bunun yarattığı ulusal devletin temel kavramıdır. Yüce Atatürk, "Türkiye Cumhuriyeti'ni kuran Türkiye halkına Türk Ulusu denir" anlatımıyla Ulus'un adını açıkça vurgulamış, içeriğini belirlemiştir.

Atatürk Ulusçuluğu, bu anlatımda da görüldüğü gibi ırk, dil, din, mezhep temeline değil, birleştirici, bütünleştirici temele dayanır. Bunun doğal sonucu olarak Anayasa'da, "Türk Devleti"ne yurttaşlık bağıyla bağlı olan herkes "Türk" sayılmıştır. Bu, ülke bölünmezliğini sağlayan bir ulusal kimliktir.

Çok kültürlü toplumlarda "birlik" ulusal devletle sağlanmış ve "tek ulus" ilkesi bu birliği sağlayan ve pekiştiren en önemli öğe olmuştur. Toplumu oluşturan yurttaşların tek ulus çatısında toplanması, laiklikte olduğu gibi, farklılıklar korunarak birlikte yaşamanın en etkili yoludur. Bu gerçeği göremeyen devletlerin tarihsel süreci çok kısa olmuştur.

Anayasa'daki egemenlik kayıtsız koşulsuz Türk Ulusu'nundur kuralı, "Türk Ulusu" kavramının çoğunluk-azınlık ya da din, dil, ırk, mezhep ayrımı yapılmadan yurttaşların tümünü kapsadığını göstermektedir.

Bayrağımızın dalgalandığı bu topraklarda yaşamak hepimizi mutlu etmeli, bağımsızlığımızın sembolü İstiklal Marşı'nın okunması hepimizi coşkulandırmalı, duygulandırmalı, her kademede ayrım yapılmaksızın bu ülkeye hizmet etme, hepimize düşen görev ve sorumluluk olmalıdır.

Ülke ve Ulus birliğine zarar verecek, tekil ve ulusal devleti bozmaya kalkacak hiçbir eyleme izin verilmeyeceği asla akıllardan çıkarılmamalıdır.

Türkiye'yi çağdışı rejime sürüklemek isteyenlerin demokrasiden sözetmelerinin bir oyun olduğu görülmelidir. Huzur ve iç barış olmadan siyasal istikrarın, ekonomik kalkınma ve toplumsal gelişmenin hiçbir anlamının olmayacağı anlaşılmalıdır. Temeli Atatürkçü düşünceye dayalı çağdaş Cumhuriyet'te huzur da, denge de, istikrar da, ancak laiklik, bölünmezlik ve ulus devlet yapısı güvenceye alınıp sürdürülerek sağlanabilecektir.

Unutulmamalıdır ki, bu ülkeye ve rejimimize en büyük kötülük, aymazlıktan gelmektedir ve bundan kurtulmak rejimi korumanın koşuludur.

Anayasamıza göre, seçme ve seçilme hakkını da kapsayan temel haklar ve özgürlükler, bireyin topluma, ailesine ve diğer bireylere karşı ödev ve sorumluluklarını da içermektedir. Yurttaşların oy kullanmaları aynı zamanda topluma karşı ödevi ve sorumluluğudur.

Değerli Konuklar,

Türkiye'de siyasal rejim, Cumhuriyet kurulduğundan beri, hiçbir dönemde günümüzde olduğu kadar tehlikeyle karşı karşıya kalmamıştır. Laik Cumhuriyet'in temel değerleri ilk kez açıkça tartışma konusu yapılmaktadır. İç ve dış güçler, bu konuda aynı amaç doğrultusunda çıkar birliği içinde hareket etmektedir.

Dış güçler, Türkiye'nin İslam ülkelerine model olabilmesi için öncelikle siyasal rejiminin "laik Cumhuriyet"ten, "demokratik Cumhuriyet" adı altında, "Ilımlı İslam Cumhuriyeti"ne dönüştürülmesini öngörmektedirler. Ilımlı İslam, Devlet'in sosyal, ekonomik, siyasal ve hukuksal düzeninin din kurallarından belli ölçüde etkilenmesi anlamına gelmektedir. Bu niteliğiyle Ilımlı İslam modeli, İslam'ı kabul eden diğer ülkeler için bir ilerleme sayılsa da, Türkiye Cumhuriyeti yönünden büyük bir geriye gidiş, daha açık söylemiyle, "irticai" bir modeldir. Türkiye bölge için, ancak laik, demokratik hukuk devleti niteliği ile örnek oluşturabilir; bu yöndeki deneyimlerini paylaşmaya hazırdır.

Ülkelerin yönetim sistemlerinin değiştirilmesine direnen en önemli ögeler, ulus devletlerdir. Bu nedenle, ulus devletlerin parçalanıp yok edilmesi ya da bölünüp siyasal denetime alınması küresel sistemin başarısı için gerekli görülmektedir. Bunun için de, ulusal ülkü, ulusal bilinç ve ulusal dilin zayıflatılması, bu yolla ulusal benliğin yok edilmesine çalışılmaktadır. Kimi ülkelerin düşün önderlerinin son yıllarda Atatürk'e ve Atatürkçü düşünce sistemine yönelttikleri yoğun eleştirilerin anlamı ve amacı açıktır.

İşin dikkat çekici yanı, Türkiye Cumhuriyeti rejimini ılımlı İslam'a dönüştürmek için, dış ve kimi iç odakların çıkar birliği yapmaları ve bunu demokratikleştirme adı altında gerçekleştirmeye çalışmalarıdır.

Oysa bu odakların bilmesi gereken üç önemli gerçek vardır: Birincisi, ister "ılımlı", ister "köktenci" olsun, din devleti ile demokrasinin yan yana getirilmesi, tarihe ve bilime ters düşen bir yaklaşımdır. İkincisi, ılımlı İslam'ın çok kısa sürede radikal İslam'a dönüşmesi kaçınılmazdır. Üçüncüsü de, Türkiye Devleti, rejim seçimini, Cumhuriyet'in kuruluşuyla birlikte 84 yıl önce yapmıştır. Bu rejim, Atatürk ilke ve devrimleri ile Atatürk Ulusçuluğu'na bağlı, laik, demokratik, sosyal bir hukuk devleti temelinde biçimlenen aydınlanmacı ve çağdaş bir rejimdir.

Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş felsefesi, siyasal yönden tekil devlet yapısını ve tam bağımsızlık ilkesini, yönetsel yönden laik, demokratik, sosyal, hukuk devletini, ekonomik, sosyal, kültürel ve sanatsal yönden de çağdaş bir Türkiye'yi hedeflemektedir.

Türk Devrimi'nin genel amacı, aydınlanma çağını yakalamak ve Türk toplumunu çağdaşlaştırmaktır.

Küresel sistemin üzerinde durduğu bir başka alan ülkelerin doğal kaynakları ve üretim araçlarıdır. Sistem, özelleştirme uygulamaları ile bu kaynak ve araçları ele geçirmeye çabalamaktadır. Bunun ayırdında olan Amerika Birleşik Devletleri, İngiltere ve Fransa gibi gelişmiş ülkeler, ulusal güvenlikle doğrudan ya da dolaylı ilgili stratejik şirketlerin yabancı sermayeye satışını önlemek için koruyucu önlemler almaktadır. Rusya ve Latin Amerika ülkeleri ise, stratejik şirketleri yeniden devletleştirmek için yoğun çaba içindedirler.

Türkiye'de de stratejik konu ve kuruluşların özelleştirilmesinden vazgeçilmelidir.

Türkiye'nin henüz tam olarak Küresel Sistem'in egemenliğine girmemiş olması, Sistem ülkelerini rahatsız etmektedir. Bunun nedeni, tüm çabalara karşın hala sağlam bir Atatürkçü yapının sürüyor olması ve Cumhuriyet'in anayasal kurumlarının ulusal çıkarlardan ödün vermeyen sağlam bir duruş sergilemeleridir.

Ulus devletin, Ulus birliği ve Ülke bütünlüğünün, tekil devlet ve laik Cumhuriyet'in koruyucusu ve güvencesi olan Türk Silahlı Kuvvetleri de, ilk kez iç ve dış odakların hedefi durumuna gelmiştir. Bu odaklar niyetlerini açıkça sergileyerek işi "hesap sorma" söylemine kadar vardırmışlardır.

Türk Silahlı Kuvvetleri, anayasal rejimin korunması yönünden, tüm anayasal organ ve kurumlar gibi görevli ve taraftır. Ordu'yu yıpratarak etkisizleştirmek için, zamanlaması ayarlanmış bir oyun oynanmaktadır.

Oysa, özellikle bölgesel karışıklıkların yoğunlaştığı ve küresel güçlerin Ülkemiz üzerindeki planlarının açığa çıktığı günümüzde Ordumuzu yıpratmak, bu planlara destek olmak amacı taşımıyorsa, hiç düşünülmemesi gereken bir olgudur.

Değerli Konuklar,

Atatürkçü Cumhuriyet rejiminin yaşadığı iç tehlikeleri ise uzun uzun anlatmaya gerek yoktur. Bunun için 1930'lu, 40'lı, 50'li, 60'lı yıllara dönmeye de gerek yoktur. Türkiye'de son 15-20 yıldır yaşanan toplumsal gelişmeler, toplumsal ve bireysel yaşamda sergilenen çağ dışı görüntüler, dinci fetvalar, saldırılar ve karışmalar, kamusal alanlarda türban kullanılmamasına ilişkin tüm yüksek yargı kararlarına karşı tutumlar, görevi din adamı yetiştirmek olan okulları bitirenler ile tarikat ve cemaat mensuplarının Devlet'in her kademesine yerleştirilmeye çalışılmaları, Türkiye'nin nereye götürülmek istendiğinin anlaşılması için yeterli olacaktır.

Demokrasiyi yanlış yorumlayıp değerlendirenlerin tutum ve davranışlarının en büyük zararının Cumhuriyet'e ve demokrasiye olacağı gözden uzak tutulmamalıdır.

Türkiye'nin siyasal rejimi, laiklik konusunda duyarlı dengeler üzerine oturtulmuştur. Laiklik, din ve inanç özgürlüğüne indirgenemez. Çünkü, Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin sosyal, siyasal, hukuksal, ekonomik ve toplumsal temelinde laiklik ilkesi vardır. Tüm ilke ve devrimler, başka bir deyişle Atatürkçü Cumhuriyet laiklik ilkesine dayanmaktadır.

Anayasa Mahkemesi'nin çeşitli kararlarında da belirtildiği gibi, laiklik, ülkelerin içinde bulunduğu tarihsel, siyasal, toplumsal koşullara ve her dinin bünyesinin gerektirdiği isterlere bağlı olarak ülkeden ülkeye farklılık göstermektedir. Dini ve din anlayışı tümüyle farklı ülkelerde laikliğin, aynı anlam ve düzeyde benimsenip uygulanması beklenemez.

Anayasamızın dayandığı temel görüş ve ilkeleri içeren, maddelerin amacını ve yönünü belirten Başlangıç bölümünde, laiklik ilkesi gereği kutsal din duygularının Devlet işlerine ve politikaya kesinlikle karıştırılmayacağı belirtilirken, açık ve kesin biçimde laikliğin tanımı da yapılmıştır.

Bu tanıma göre laiklik, dinin sosyal, siyasal ve hukuksal bir güç olmasını önleyen temel ilkedir. Bu işlevine uygun olarak Anayasa'nın 24. maddesinde,

- Devlet'in sosyal, ekonomik, siyasal ve hukuksal temel düzeninin kısmen de olsa din kurallarına dayandırılamayacağı,

- Dinin ya da din duygularının yahut dince kutsal sayılan şeylerin siyasal ya da kişisel çıkar yahut nüfuz sağlama amacıyla kötüye kullanılamayacağı,

belirtilmiştir.

Laiklik ilkesinin, Anayasa'nın 24. maddesindeki tanımı ve içeriğiyle, din kurallarının toplumsal yaşam dışında yalnızca bireysel yaşam alanını düzenlediğinin kabulü zorunludur.

Değerli Konuklar,

Anayasamızın 2. maddesinde, Türkiye Cumhuriyeti'nin nitelikleri arasında sayılan hukuk devletinin en önemli özelliği hukukun üstünlüğünün kabul edilmiş olmasıdır. Hukuk devleti ilkesinin işlerliği yönünden ve hukukun üstünlüğünün gereği olarak, yasama ve yürütme işlemleri yargı denetimine bağlı tutulmuştur.

Güçler ayrılığını benimseyen parlamenter demokrasilerde, yargı, rejimden ve demokrasiden sapmayı önleyici bir denge düzeneği olarak öngörülmüştür. Bunun sonucunda yargı erki, yasamaya, özellikle gerçek gücü elinde bulunduran yürütmeye ve bu iki erkin birlikteliğinden oluşacak üstün güce karşı korunmuş ve bağımsız kılınmıştır. Tam bağımsız olmayan yargının, denge öğesi görevini sağlıklı biçimde yerine getirmesi olanaksızdır.

Yargı bağımsızlığının gerçekleştirilebilmesi için, mahkemelerin yanında, yargı erkinin en önemli öğesi ve temsilcisi olan yargıçların da bağımsız ve güvenceli olması gerekmektedir.

Bu nedenle, Anayasa'nın 9. maddesinde, yargı yetkisinin Türk Ulusu adına "bağımsız mahkemelerce" kullanılacağı, 138. maddesinde de, yargıçların görevlerinde bağımsız oldukları belirtilmiştir.

Yine Anayasamızda, yargı erkinin yürütmenin etki ve karışmasından uzak tutulabilmesi için kimi düzenlemeler yapılmıştır. 140. maddede, yargıçların, mahkemelerin bağımsızlığı ve yargıçlık güvencesi ilkelerine göre görev yapacakları; 138. maddede de, Anayasa, yasa ve hukuka uygun olarak vicdani kanaatlerine göre hüküm verecekleri, hiçbir organ, makam, merci ya da kişinin, yargı yetkisinin kullanılmasında mahkemelere ve yargıçlara emir ve talimat veremeyeceği, genelge gönderemeyeceği, tavsiye ve telkinde bulunamayacağı kurala bağlanmıştır.

Yargı organlarının kuruluşu, çalışma ilkeleri, yargıçların seçimi ve özlük hakları konularında yargı bağımsızlığını gölgeleyecek yöntemlerden uzak durulması, hukuk devleti ilkesinin gereğidir.

Yargıç ve savcıların tüm özlük ve disiplin işleri, Yargıtay, Danıştay ve Uyuşmazlık Mahkemesi üyelerinin seçimi gibi önemli yetkilerle donatılmış Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun oluşumunda bir siyasal parti mensubu olan Bakan'ın ve onun buyruk ve yönergeleri ile hareket eden Müsteşar'ın yer alması yargı bağımsızlığını, dolayısıyla hukuk devleti ilkesini zedelemektedir.

Avrupa Komisyonu'nun 08.11.2006 günlü Türkiye 2006 İlerleme Raporu'nda, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun sekreteryasının, bütçesinin ve binasının olmaması, müfettişlerin üst kurul yerine Adalet Bakanlığı'na bağlı bulunması ve Adalet Bakanı ile Bakanlık Müsteşarı'nın Kurul'un oy hakkına sahip üyeleri olması eleştiri konusu yapılmıştır.

Yine, 06.03.2007 gününde yayımlanan Amerika Birleşik Devletleri Dışişleri Bakanlığı 2006 yılı İnsan Hakları Raporu'nun Türkiye'ye ilişkin bölümünde, her yıl olduğu gibi, "Adalet Bakanı'nın Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'na üye olarak katılmasının Adil Yargılanma Hakkına aykırı olduğu" belirtilmiştir.

Çeşitli hükümet programlarında da vurgulandığı gibi, yargının kişiselleştirilmesi ve siyasallaştırılmasının önlenebilmesi için, yargı bağımsızlığıyla bağdaşmayan bu durumun ivedi olarak düzeltilmesi gerekir.

Unutulmamalıdır ki, yargıç güvencesi yargı bağımsızlığının, yargı bağımsızlığı da devlete güvenin ön koşuludur.

Yasama ve yürütme organlarının da yargının siyasallaştırılmasından özenle kaçınmaları gerekir. Yargının siyasallaştırılması durumunda bundan zarar görecek olan başta yine Devlet organlarıdır. Bununla da kalmayacak, tüm Devlet kurumları, insani değerler ve bireyler de bu zarardan paylarını alacaklardır.

Değerli Konuklar,

Anayasa'da, demokratik devlet niteliği Türkiye Cumhuriyeti'nin değiştirilemez nitelikleri arasında sayılmış; demokrasiye en uygun yönetim biçimi olarak parlamenter hükümet sistemi kabul edilmiştir.

Yine Anayasamıza göre, egemenlik kayıtsız koşulsuz Ulus'undur ve Türk Ulusu egemenliğini, Anayasa'nın koyduğu esaslara göre, yetkili organları eliyle kullanmaktadır.

Ulusal egemenliğin kaynağı ulusal istençtir ve ulusal istenç, ancak özgür seçimlerle yaşama geçirilebilir. Bunun için Anayasa'da, tüm yurttaşlara seçme, seçilme ve siyasal etkinlikte bulunma hakkı getirilmiştir. Seçme, seçilme ve siyasal etkinlikte bulunma hakkı, demokrasinin yeterli değil, ancak gerekli koşuludur.

Devlet yönetiminin aksamaması da gözetilerek ulusal istencin parlamentoya en geniş biçimde yansıması, çoğulcu ve katılımcı demokrasinin ve ulusal egemenliğin gereğidir. Bu nedenle, Anayasa'da, seçim yasalarının "temsilde adalet" ve "yönetimde istikrar" ilkelerini bağdaştıracak biçimde düzenlenmesi öngörülmüştür.

Bu iki ilkenin, seçme ve seçilme hakkının özünü zedelemeyecek ve Devlet yönetimini aksatmayacak biçimde dengelenmesi, demokratik toplum düzeninin gerekleri ve ölçülülük ilkesi çerçevesinde bağdaştırılarak seçim sistemine dengeli biçimde yansıtılması anayasal zorunluluktur.

Yönetimde istikrar ilkesi, salt çoğunluğu sağlayacak seçim sistemini değil, istikrarlı yönetimi olanaklı kılacak adaletli bir temsil sistemini gerektirmektedir. Adalet, yönetimde istikrarın da temel koşuludur. Yalnızca istikrar ilkesini gözetmek, temsilde adalet olmayınca istikrarsızlık yaratacaktır.

Seçim sistemimiz incelendiğinde, iki ilke arasında olması gereken dengenin, yönetimde istikrar ilkesi lehine önemli ölçüde bozulduğu görülmektedir. 2002 yılındaki seçimlerde geçerli oyların yaklaşık üçte birini alarak Meclis'te yaklaşık üçte ikilik temsil oranına ulaşılması bunun açık kanıtıdır.

Ayrıca, toplam kayıtlı seçmen sayısına göre, seçmenlerin yüzde 59.14'ü, toplam oy kullanan sayısına göre ise, yüzde 48.37'si Meclis'te temsil edilmemiştir. Bu durum, iki ilke arasındaki dengenin nasıl bozulduğunu göstermektedir. Bunun da nedeni Seçim Yasası'ndaki ülke geneli barajıdır.

Siyasal ve bunun getirisi olarak ekonomik istikrar uğruna temsilde adalet ilkesinin gözardı edilmesi, Türkiye Cumhuriyeti rejiminin istikrarını bozacak düzeye ulaşabilecektir.

Seçim sisteminin, ulusal istencin adaletli olarak Meclis'e yansımasını sağlayacak biçimde ivedilikle düzeltilmesinde, başka bir deyişle ülke geneli barajının düşürülmesinde yarar bulunmaktadır.

Unutulmamalıdır ki, demokrasi, yalnızca çoğunluk yönetimini öngördüğü için değil, azınlıkta kalanların haklarının korunduğu, seslerinin duyurulduğu, görüşlerinin yönetime yansıtıldığı için üstün nitelikli bir yöntemdir.

Anayasa'nın 68. maddesinde, siyasal partilerin demokratik siyasal yaşamın vazgeçilmez ögeleri olduğu belirtildikten sonra 69. maddesinde, siyasal partilerin iç düzenlemeleri ve çalışmalarının demokratik ilkelere uygun olacağı vurgulanmıştır.

Böylece, Anayasa Koyucu, siyasal partisiz demokrasi olamayacağını kabul ederken, siyasal partilerin demokrasiyi gerçekleştirebilmeleri için öncelikle iç yapılanmalarının ve çalışmalarının demokrasinin gereklerine uygun olmasını zorunlu görmüştür.

Günümüzde, siyasal partilerin en önemli sorunu parti içi demokrasinin eksikliğidir. Partilerin her kademedeki görevlileri, lidere bağlılıkları esas alınarak göstermelik seçimlerle işbaşına gelmekte, seçimle oluşan organların yeterli güvencesi bulunmamakta, ülke sorunlarıyla ilgili düşüncelerini özgürce dile getirememektedirler.

Siyasal partilerin topluma öncülük edebilmesi ve çoğulcu demokrasiyi etkin kılabilmesi, parti içi hukuksal ve demokratik düzenin kurulması ve işlerlik kazanmasıyla olanaklıdır.

Türkiye'nin demokratikleşme sürecini başarıyla sürdürmesi ve çağdaş demokratik yapıya kavuşması için siyasal partiler ve seçim yasalarında günün koşullarına uygun değişikliklerin yapılması, Siyasal Partiler Yasası'nda parti içi demokrasiyi sağlayıp güvence altına alacak sistemin getirilmesi zorunlu duruma gelmiştir.

Değerli Konuklar,

Anayasa'nın 83. maddesinde, Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeleri için yasama sorumsuzluğu ve yasama dokunulmazlığı birlikte düzenlenmiştir.

Maddenin birinci fıkrasına göre, milletvekilleri, Meclis çalışmalarındaki oy ve sözleri ile Meclis'te ileri sürdükleri düşünceleri nedeniyle sorumlu tutulamazlar.

Parlamenter demokratik sistemi benimseyen her ülkede olduğu gibi, Anayasamızda da, çok yerinde olarak, kamu yararı amacıyla milletvekilleri için yasama sorumsuzluğu öngörülmüştür.

Yasama sorumsuzluğu, yasama organı üyelerine kişisel yarar ya da ayrıcalık tanımak için değil, ulusal istencin tam olarak gerçekleşebilmesi amacıyla öngörülen bir güvencedir.

Bu güvence ile, yasama organı üyelerinin, yasama işlevini hiçbir kuşku, baskı ya da ceza tehdidi altında kalmadan, özgür, bağımsız ve korkusuzca yerine getirmesi sağlanmaktadır.

Ne var ki, Anayasa'da bununla yetinilmemiş, maddenin ikinci fıkrasında, seçimden önce ya da sonra suç işlediği ileri sürülen milletvekilinin, Meclis kararı olmadıkça tutulamayacağı, sorguya çekilemeyeceği, tutuklanamayacağı, yargılanamayacağı ve üyelik süresince verilen ceza hükmünün yerine getirilemeyeceği belirtilerek, milletvekilleri için, parlamenter işlevi dışındaki kişisel eylemleri nedeniyle yasama dokunulmazlığı da getirilmiştir.

Yasama dokunulmazlığı, yasama organı üyelerinin, yasama işlevi dışındaki etkinliklerinden kaynaklanan her türlü suç nedeniyle sorgulanmasını, tutuklanmasını ve yargılanmasını önlemek üzere öngörülen bir ayrıcalıktır.

Yasama işlevinin sağlıklı yürüyebilmesi için yasama sorumsuzluğu gereklidir ve yeterlidir. Milletvekillerinin yasama işlevi dışındaki eylemleri nedeniyle dokunulmazlık zırhına bürünmeleri, saydam toplum isterleriyle bağdaşmamakta, yolsuzlukla savaşım çabalarına olumsuz etki yapmaktadır.

Ayrıca, bu durum, ceza adaletinde eşitlik ilkesiyle çelişmekte, Yüce Meclis'in saygınlığına gölge düşürmekte ve yasama erkinin yüceliğiyle bağdaşmamaktadır.

Bu nedenlerle belirtmek isterim ki, yasama dokunulmazlığının kaldırılması, hukuk devleti ilkesi ile demokratik değerlerin gereğidir ve toplumsal beklentilere olumlu yanıt oluşturacaktır.

Sırası gelmişken, yasama dokunulmazlığı ile memur güvencesini birbirine karıştırmamak gerektiğini de vurgulamak isterim.

Anayasa'nın 129. maddesi ve 02.12.1999 günlü, 4483 sayılı Yasa'da, memurlar ve diğer kamu görevlilerine ilişkin soruşturma açılması izne bağlanmıştır; ancak, bu düzenlemelerin yasama dokunulmazlığı ile karşılaştırıldığında iki önemli farkı olduğu görülmektedir.

Öncelikle, memurlar ile diğer kamu görevlilerinin yargılanabilmeleri için izin alınması, kişisel suçlarda değil, yalnızca "görevleri nedeniyle işledikleri suçlar"da söz konusudur. İkincisi de, bu izin, mutlak sonuç doğuran bir izin olmayıp, idari yargı denetimine bağlıdır.

Değerli Konuklar,

Demokratik toplumlar, temel hak ve özgürlüklere dayalı toplumlardır. Bu tür toplumlarda, devletin görevi, temel hak ve özgürlükleri korumak ve geliştirmektir. Temel hak ve özgürlükler arasında, düşünceyi açıklama özgürlüğü önemli bir yer tutmaktadır. Düşünceyi açıklama özgürlüğünün olağan yollarından biri basındır.

Basının, düşüncenin açıklanmasında oynadığı önemli rol gözönünde tutularak, çağdaş anayasalarda basın özgürlüğü, temel hak ve özgürlüklerin özel bir türü olarak düzenlenmiştir.

Anayasa'nın 26.maddesinde, düşünceyi açıklama ve yayma özgürlüğünün haber almak ve vermek özgürlüğünü de kapsadığı; 28. maddesinde de, basının özgür olduğu, devletin basın ve haber alma özgürlüğünü sağlayacak önlemleri alacağı belirtilmiştir. Basın özgürlüğü, düşünceyi açıklama özgürlüğünü tamamlayan ve onun kullanılmasını sağlayan özgürlüktür.

Demokratik toplumlarda basının işlevi, bu hak ve özgürlükler bağlamında kamu yararını ilgilendiren olay ve konularda açıklamalar yapmak, haber ve bilgi vermek, eleştiri ve yorumlarla kamuoyu oluşturmak, toplumu aydınlatmaktır.

Bu önemli işlevi nedeniyle basın özgürlüğünün, kamu otoritelerine karşı olduğu kadar özel güçlere karşı da korunması gerekmektedir.

Medyanın belli kişi ya da gruplar elinde toplanması, gücünün o kişi ya da grupların çıkarı için kullanılmasına neden olabilecektir.

Bu durum, bir yandan ekonomik alanda haksızlık yaratacak, öte yandan haber alma özgürlüğünü kısıtlayabilecek ve medya gücünün çıkar amaçlı kullanılmasına hizmet edebilecektir.

Kamu hizmeti veren medyanın, kişi ya da grupların eline geçerek bireysel çıkarlara hizmet edecek ticari nitelik kazanması, medya-siyaset bağlantısının güçlenmesi, medyanın Devlet'le ticari ilişkiye girmenin aracı olarak kullanılması kamu yararı ve kamu düzenine zarar vermekle kalmayacak, aynı zamanda demokrasiyi de olumsuz etkileyecektir.

Devlet'le ticari ilişkiye giren medya sahibi sermaye gruplarının, medyayı kullanarak siyasal iktidarlar üzerinde baskı kurabilecekleri ya da tam tersine siyasal iktidarların sermaye grupları aracılığıyla medyayı kullanabilecekleri açık gerçeklerdir.

Sermayenin belli kişi ya da grupların elinde toplanması, çok sayıda medya organının belli kişi ya da gruplarca sahiplenilme olasılığı, medyada tekelleşmeye neden olabilecektir. Tekelleşerek sorumluluk bilincinden uzaklaşacak medya, her sorumsuz güç gibi toplumsal yaşamı ve ulusal güvenliği tehlikeye sokabilecektir.

Medyanın kamuoyunu etkileme gücü, dolayısıyla bu gücün olumsuz kullanılması olasılığının yüksekliği, yabancılaştırma olgusunun da çok iyi düşünülmesi gerektiğini göstermektedir. Yabancılaştırmanın uzun erimde ulusal benliğimize vereceği zarar çok iyi değerlendirilmelidir.

Toplumsal görevini yerine getirebilmesi için basın özgürlüğü ile donatılan medyanın da sorumluluk bilinciyle hareket etmesi gereklidir. Anayasa ve yasalarda temel hak olarak düzenlenen basın özgürlüğü ile kişilik hakkının çatışması her zaman olanaklıdır. Bu konuda dengeyi sağlamak, Devlet'in olduğu kadar medyanın da görevidir.

Demokratik toplumlarda, hem basın özgürlüğü hem de kişilik hakkı, temel hak ve özgürlük olarak anayasalarda düzenlenip korunmuş olmakla birlikte, kişilik hakkının, basın özgürlüğünün sınırlarından birini oluşturduğunda duraksamaya yer yoktur.

Basın, bir olayı açıklarken, değerlendirme ya da eleştiri yaparken kişilik haklarına, özel yaşama, gizlilik alanına, mesleki ve ticari saygınlığa karışmamalı, kişinin maddi ve manevi zarara uğramasına neden olmamalıdır.

Basının saygınlığının ve güvenirliğinin artması, medya gücünün kötüye kullanılmasının önlenmesine, bu gücün kişisel çıkarlardan ve ticari kaygılardan uzak tutulmasına, yansız, doğru, ilkeli, kişilik haklarına ve özel yaşama saygılı habercilik anlayışının benimsenmesine, her koşulda meslek etiğinin gözetilmesine bağlıdır.

Değerli Konuklar,

21. yüzyılın ilk aylarında devraldığım görevimin sonlarına yaklaşırken, uluslararası konulara ilişkin kimi gözlemlerimi de paylaşmak istiyorum.

Batı ile Doğu'nun kesiştiği coğrafyadaki konumumuz, tarihsel ve kültürel değerlerimiz, ülkemizin etkin ve çok boyutlu bir dış politika izlemesini olanaklı ve gerekli kılmaktadır. Yüzyıllara yayılan deneyimimizin yarattığı denge, Cumhuriyetimizin çağdaşlaşma yolunda getirdiği kazanımlar, evrensel değerlere ve hukukun üstünlüğüne dayalı bir anlayışla örülmüş, ülkemize dünya üzerinde benzersiz bir konum kazandırmıştır.

Cumhuriyetimizin kuruluşundan bu yana, uluslararası ilişkilerdeki gelişmeler ve bugünkü küresel ortam, Ulu Önder Atatürk'ün öngörülerinin ne kadar sağlam olduğunu göstermektedir. Onun "Yurtta Barış, Dünyada Barış" sözleriyle çizdiği yol, dışarıda istikrar, güvenlik ve gönenci hedef almayı, bu hedefe ulaşmak için gereken gücü de içerideki ulusal birlik ve beraberlikten sağlamayı öğütleyen bir ışık olmuştur. Bu ışık, şimdiye kadar olduğu gibi, bundan sonra da yolumuzu aydınlatmayı sürdürecektir.

Türkiye Cumhuriyeti, kuruluşunun yüzüncü yılını kutlayacağı güne vardığında, dünyanın en güçlü, saygın ve her yönden önde gelen ülkeleri arasında olacaktır.

Değerli Konuklar,

Avrupa Birliği, çağımızın en başarılı siyasal ve ekonomik bütünleşme girişimlerinden biridir. Bu bütünleşme süreci Avrupa'ya barış, istikrar ve gönenç getirmiştir. Türkiye'nin katılımı bu süreci pekiştirecek, Avrupa'daki barış ve istikrarı daha geniş bir coğrafyaya taşıyacak, getireceği stratejik, ekonomik ve askeri katkılarla Birliğe küresel bir oyuncu niteliği kazandıracaktır.

Avrupa Birliği, Büyük Atatürk'ün gösterdiği çağdaş uygarlık yönündeki en anlamlı duraklardan birini oluşturmaktadır. Birliğin Ekim 2005'te Türkiye ile katılım görüşmelerini başlatması, ortak değerlere bağlı her Avrupa ülkesine kapısının açık olduğunu göstermesi yönünden önemli bir aşama oluşturmuştur.

Bununla birlikte, son dönemde yaşanan gelişmeler, kimi üye ülkelerin iç politikadan kaynaklanan nedenlerle, Birliğin bu stratejik yönelimine bağlı kalmakta zorlandığını ortaya koymaktadır. Geçtiğimiz Aralık Doruğu'nda katılım sürecimize ilişkin alınan kararın, Birlik içindeki kimi kesimlerce Türkiye'ye karşı sergilenen önyargılı tutumun yansımasını oluşturduğunu düşünüyoruz. Çözüm yeri Avrupa Birliği olmayan yapay sorunlarla katılım sürecimizin tıkanmasının, aynı zamanda Birliğin kendi önünü keseceğini, geleceğe yönelik stratejik yararlarını gölgeleyeceğini anımsatmak isterim.

Türk Ulusu'nun hedefi, uygar ve çağdaş bir toplumsal yaşam sürdürmektir. Bu hedefe yönelik çabalarımız, Avrupa Birliği'ne üyelik sürecinden bağımsız olarak sürmektedir ve Türkiye, bu süreci ulusal yarar ve onurunu gözeterek, bunlardan ödün vermeden gerçekleştirmeye kararlıdır.

Türk Ulusu'nun Avrupa Birliği sürecine verdiği desteğin, Birliğin Türkiye'ye yönelik tutumuna bağlı bulunduğu hiçbir zaman unutulmamalıdır.

Değerli Konuklar,

Kıbrıs konusu, Türk Ulusu'nun her bireyi için bir "ulusal dava" niteliği taşımaktadır. Ada'da gerçeklerle uyumlu, hakça ve kalıcı bir çözüme ulaşılması, öteden beri Türkiye ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin başlıca hedefi olmuştur. Bu anlayışla sürdürdüğümüz politika, Kıbrıs'da gerçekte çözüm isteyen tarafın kim olduğunu ortaya koymuştur.

Kıbrıs'da 2004 yılında Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri'nin Planına ilişkin halkoylamalarıyla başlayan süreçteki gelişmeler, hem Türkiye, hem Kıbrıs Türk halkı için hayal kırıcı olmuştur. Çözümü reddeden taraf ödüllendirilmiş, çözüm isteyen ve kendisi için sıkıntılar yaratacak kurallar içermesine karşın, Plana halkoylamasında evet diyen taraf ise cezalandırılmıştır.

Kıbrıs'da her yönden eşit iki halk, iki demokratik düzen ve iki devlet vardır. Ada'da çözüme yönelik çabalar da bu gerçekleri gözönünde tutmak zorundadır. 2004 yılında halkoylamasına sunulan Plan artık geçersizdir. Gelecekte yapılması olası görüşmelerde de gündeme getirilmesi sozkonusu olamaz. Kıbrıs'da güvenlik ve istikrarı yerleşik Birleşmiş Milletler ölçütleri temelinde siyasal eşitlik ve iki kesimlilik ilkelerini karşılayan, yeni bir ortaklık kurulmasına dayalı çözüm sağlayabilir.

Rum Yönetimi, yapıcı olmaktan uzak tutumunu son dönemde tırmandırdığı gibi, sorumsuz ve kışkırtıcı biçimde 2003 yılından bu yana Doğu Akdeniz'deki ülkelerle deniz yetki alanlarını paylaşmaya çalışmaktadır.

Türkiye ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti, Rumların bu girişimlerini yakından izlemekte ve gerekli önlemleri almaktadır. Yarı kapalı bir deniz niteliğindeki Doğu Akdeniz'de Türkiye'nin, Kıbrıs Adası'nın deniz alanlarında ise Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin yasal hak ve çıkarları bulunmaktadır. Bunlardan ödün verilmesi sözkonusu olmadığı gibi, bölgedeki haklarımızı kararlılıkla korumayı sürdüreceğimizi vurgulamak isterim.

Bu gelişmeler de göstermektedir ki, Rum tarafının hakça bir çözüme ve sorumluluk içinde davranmaya yönlendirilmesi gerekmektedir. Bu bağlamda, Avrupa Birliği'ne önemli görevler düşmektedir. Bunların başında, çözüm yönündeki istencini açık biçimde her zaman ortaya koyan Kıbrıs Türk tarafı üzerindeki yalıtılmışlığın, daha fazla gecikmeden kaldırılması gelmektedir.

Değerli Konuklar,

Dış politikamızın temel bir eksenini de Amerika Birleşik Devletleri'yle ilişkilerimiz oluşturmaktadır. Bu ilişkiler aynı zamanda Avrupa Birliği'ne üyelik sürecimizi tamamlayan önemli bir öge niteliği taşımaktadır.

Amerika Birleşik Devletleri'yle köklü bağlarımız çok geniş bir alanı kapsamakta, aramızdaki derin dostluk ve işbirliği, birçok konuda ortak anlayışı da beraberinde getirmektedir. Geçtiğimiz yıl iki ülke arasında kabul edilen "Ortak Stratejik Vizyon Belgesi", bu anlayış birliğini bir kez daha vurgulamış, daha örgün bir işbirliğinin önünü açmıştır.

Önümüzdeki dönem, Türkiye ile Amerika Birleşik Devletleri'nin pek çok bölgesel ve küresel konuda daha yakın bir işbirliği içinde olmasını gerektirecektir. İlişkilerimizin dayandığı geniş payda üzerinde birbirimize sağlayacağımız katkılar, ortak hedeflerimize ulaşmamızı kolaylaştıracak, aramızda varolan danışma ve eşgüdüm pekiştirilecektir. Bu bağlamda, kimi çevrelerin etkisi altında, onarımı olanaklı bulunmayan adımlardan kaçınılmasının önemini bir kez daha vurgulamakta yarar görüyorum.

NATO, Türkiye ile Amerika Birleşik Devletleri arasındaki bağlaşıklığın yapı taşlarından biridir. Değişen dünya koşullarına başarıyla uyum sağlayan Kuzey Atlantik Antlaşması, ülkemizin dış ve güvenlik politikasındaki kilit konumunu korumaktadır. Türkiye, Avrupa'nın güvenlik alanında attığı adımları da tutarlı ve bütüncül bir yaklaşımla desteklemekte, ancak bu alandaki gelişmelerin NATO'nun sağlayageldiği kazanımları aşındırmadan ilerletilmesine önem vermektedir.

Değerli Konuklar,

Yaşadığımız coğrafya geçmişte olduğu gibi günümüzde de sık sık çatışma ve bunalımlara sahne olmaktadır. Bölgemiz, tarafı ve nedeni olmadığımız birçok sorunla örülüdür. Bu sorunların aşılarak çevremizde bir uyum ve istikrar kuşağı oluşturulması başlıca hedefimizdir.

Bu hedef doğrultusunda, Balkanlar'dan Kafkaslar'a, Karadeniz'den Orta Doğu'ya, başta komşularımız olmak üzere bölge ülkeleriyle gerçekçi, saydam ve barışçıl ilişkiler sürdürmek hep dileğimiz olmuştur. Bu yaklaşımımızı paylaşan her ülke ortağımızdır.

Orta Doğu'nun kemikleşmiş sorunlarını geride bırakarak hızlı adımlarla barış ve gönence ilerlemesi, bölgesel ve küresel istikrara kuşkusuz önemli katkılar sağlayacaktır. Bölgede kalıcı barış ve istikrarın sağlanması yönünde gösterdiğimiz çabaları yılmadan sürdürmemiz gerekmektedir. Ancak, ne yazık ki, bölge koşulları günümüzde bu hedefe ulaşmaktan bir hayli uzaktır.

Irak'taki gelişmeler kaygı vericidir. Yakın tarihsel ve kültürel bağlarımız bulunan Irak halkının güvenlik ve esenlik ortamına kavuşması için Türkiye elinden gelen yardımı sürdürecektir.

Irak'ın güvenlik ve istikrara kavuşabilmesi için en temel koşul, ülkenin toprak bütünlüğü ve siyasal birliğinin korunmasıdır. Bu koşul, bölgenin esenliği açısından da zorunludur. Tersine bir gelişmenin Irak'ı onlarca yıl geriye götürmesi, Orta Doğu ve yakın bölgenin çok uzun süreli istikrarsızlıklara sürüklenmesine yol açabilir. Kuşkusuz küresel yansımaları da olacak böyle bir ayrışmanın önüne geçilmesi yaşamsal bir önem taşımaktadır.

Bu çerçevede kimi grupların Irak halkının ortak istencini gözardı ederek, kendi dar görüşlü gündemleri doğrultusunda kazanım peşinde koşmaları kabul edilemez. Bu önemli dönemeçte hiçbir kesimin dışlanmaması, ortak çıkarın birlik ve beraberlikte olduğunun anlaşılması, Irak'da huzurlu bir geleceğin güvencesi olacaktır.

Bu ortamda giderek tırmanan mezhep çatışmalarına da ayrı bir dikkat göstermek gerekmektedir. Etkisi Irak'ın sınırlarını aşıp, bölgesel bir çekişme ve gerginliğe yol açabilecek bu gelişmenin daha fazla kan dökülmeden önüne geçilmesi, her geçen gün daha da ivedilik kazanmaktadır. Burada bölgenin ileri gelen kimi ülkelerine kuşkusuz önemli görev ve sorumluluklar düşmektedir.

Irak'ın geleceğinde Kerkük konusu belirleyici bir nitelik taşıyacaktır. Irak'ın pek çok yönden küçük bir örneği olan kentin statüsünün uyum içinde, tüm kesimlerin istemleri gözetilerek belirlenmesi, Irak'da kalıcı istikrara yönelik sağlam bir adım oluşturacaktır.

Irak bağlamında Türkiye için bir başka kaygı kaynağını, bölücü terör örgütünün Irak'ın kuzeyindeki varlığı oluşturmaktadır.

Türkiye, kendi ulusal güvenliğine ve toprak bütünlüğüne yönelik böylesine önemli bir tehdide karşı uzun süre izleyici konumunda kalamaz. Bu nedenle, Iraklı ve Amerikalı yetkililerle yürüttüğümüz temasların hızla somut sonuçlar vermesini diliyoruz. Bu sorun bir an önce çözülmelidir.

Türkiye terörle savaşım konusunda küresel düzeyde üzerine düşenleri yerine getirmektedir. Bizimle aynı sözleşmelere imza atmış bulunan ülkelerin, özellikle Batılı bağlaşıklarımızın da bölücü terör örgütüyle savaşımda gerekli duyarlılığı ve işbirliğini göstermelerini bekliyoruz.

Orta Doğu'da kalıcı barış ve istikrara açılan kapının anahtarı Filistin sorununun çözümündedir. Bu bağlamda son dönemdeki gelişmeler umut verici sayılabilir. Filistin'de kurulan Ulusal Birlik Hükümeti ile iç barışın sağlanması, kamu düzeninin yeniden işlemesi ve Filistin halkının sıkıntılarının giderilmesi yönünden yeni bir pencere açılmıştır. Bunun gerektiği biçimde değerlendirilmesi durumunda barış sürecinin de önünün açılabileceğini düşünüyoruz.

Sorunlarla örülü Orta Doğu'nun yeni bir bunalımı kaldırma gücü yoktur. Özellikle bu yönden, İran'ın nükleer programına ilişkin gelişmeleri yakından ve kaygıyla izliyoruz.

Değerli Konuklar,

Türk-Yunan ilişkilerindeki olumlu gelişmeler, iki tarafın da geleceğe daha güvenle bakmasını sağlayacak, gelecek kuşaklara yeni olanaklar sunacaktır. Yunanistan'ın da bu bilinç ve istenci paylaşması, varolan sorunların çözümünü kolaylaştıracaktır. Komşumuzdan karşılıklı güven ve dostluğa inanmasını ve sorunların çözümüne katkıda bulunmasını bekliyoruz. Batı Trakya Türk azınlığının uluslararası anlaşmalarla güvence altına alınmış "azınlık hakları"nı tanıması da beklentilerimiz arasındadır.

Kafkaslar gelecekte de, başta enerji ve ulaşım yolları bağlamında olmak üzere, stratejik konumuyla uluslararası gündemin üst sıralarında yer almaya adaydır. Gerek bir bütün olarak bu bölgeyle, gerek bölgedeki ülkelerle ilişkilerimiz bundan sonra da önemini koruyacaktır.

Türkiye'nin çevresinde oluşturmayı başlıca hedef edindiği barış, işbirliği ve gönenç kuşağına Ermenistan'ın da katılması dileğimizdir. Ancak unutulmamalıdır ki, günümüzün dünyasında uygar bir ilişki düzeyi, en azından iyi komşuluk ilişkileri ve temel uluslararası hukuk ilkelerine bağlılıktan geçmektedir.

1915 olaylarını irdelemek üzere ortak bir komisyon kurulması yönündeki önerimiz açık ve özgüvenli yaklaşımımızın göstergesidir.

Değerli Konuklar,

Karadeniz'in bir barış ve işbirliği denizine dönüştürülmesi yolundaki çabalarımızı sürdürmeliyiz. Karadeniz önümüzdeki dönemde, değişen dünya koşullarına bağlı olarak daha çok ilgi toplayacak ve enerji yolları üzerindeki konumunu pekiştirecektir.

Yüzyıllardır aynı coğrafyayı paylaştığımız Rusya Federasyonu'yla ilişkilerimizin ve işbirliğimizin bugün ulaştığı düzey sevindiricidir. Bu yolda attığımız her adım, Avrasya ve Karadeniz bölgesinin barış, istikrar ve gönencine katkıda bulunacaktır.

Orta Avrupa'ya geçiş kapımızı oluşturan Balkanlar'ın istikrarı ülkemiz için önemini korumaktadır. Bu anlayışla, Balkanların içinden geçmekte olduğu değişim sürecinin yeni gerilimlere yol açmamasını sağlamak amacıyla bölgedeki barışı koruma görevlerine ve yeniden yapılandırma çabalarına katkılarımızı bundan sonra da sürdüreceğiz. Bölge ülkelerinin Avrupa-Atlantik kurumlarıyla bütünleşmesi, kalıcı istikrar ve güvenliğin olduğu kadar demokratikleşme sürecinin de güvencesi olacaktır.

Değerli Konuklar,

Önümüzdeki 20 yıl içinde dünyadaki enerji gereksiniminin yaklaşık yüzde 50 oranında artması beklenmektedir. En büyük istem gelişmekte olan ülkelerden gelecektir. Sınırlı enerji kaynaklarına güvenli biçimde ulaşmak, bir yarışma konusu olacaktır.

Ülkemiz, dünya enerji kaynaklarının yaklaşık yüzde 70'inin bulunduğu bölgenin merkezinde yer almakta; bu stratejik coğrafyada kuzey-güney ve doğu-batı ekseninde güvenli bir geçiş noktası sunmaktadır. Bakü-Tiflis-Ceyhan boru hattının tam kapasiteye ulaşmasıyla dünyada her 16 varil petrolden biri Türkiye üzerinden dünya enerji pazarlarına ulaşacaktır. Yapımı süren doğalgaz boru hattı tasarılarıyla yalnızca Avrupa'nın değil, tüm dünyanın önemli bir enerji iletim damarı olma yolunda ilerlemeyi sürdüreceğiz.

Ülkemizin demokrasi, insan hakları, hukukun üstünlüğü, bilim, teknoloji ve saydamlık gibi çağdaş ve evrensel değerlere verdiği öncelik çağdaş uluslar arasındaki yerini pekiştirmektedir. Bu değerler, Türk dış politikasını biçimlendiren barış, istikrar ve gönenç arayışını, laiklik ilkesini ve uygar, hakça bir anlayışa dayalı ilişkiler hedefini yansıtmaktadır. Bu ilkeler, Türkiye'nin uluslararası alandaki üstünlüklerini de göstermektedir.

Ülkemiz, uluslararası barışı koruma görevlerinde de önemli bir rol oynamaktadır. Türkiye'nin bugün katkıda bulunduğu dünyanın çeşitli bölgelerinden barışı koruma görevlerinin sayısı yirminin üzerindedir. Etkin katılım sağladığımız NATO görevlerindeki asker sayımız 1500'e yakındır. Askerlerimiz dünyanın dört bir köşesinde bayrağımızı dalgalandırırken, sergiledikleri üstün başarıyla göğsümüzü kabartmaktadır. Bu bölgelerde görev yapan askerlerimizi ve her düzeydeki komutanlarını yürekten kutluyorum.

Bu tür yardımlar ve görevler Türkiye'nin uluslararası alandaki ağırlığının somut göstergesini oluşturmaktadır. Başarıyla tamamlanan her bir görev, Türkiye'nin küresel barış ve istikrara verdiği önemi ve katkıyı kayda geçirmektedir.

Değerli Konuklar,

Dış politikamıza ve gündemimizdeki belli başlı konulara genel yaklaşımımıza ilişkin görüş ve gözlemlerimi bu kürsüden kapsamlı biçimde aktarmaya çalıştım. Küresel politika, ekonomi ve güvenlik yapısında belirgin ağırlığı bulunan, sorunlarla örülü bir coğrafyanın merkezinde yer alan Türkiye'nin dış politikasının gerçekçi, saydam ve içten olduğunu yeniden vurgulamak istiyorum.

Burada önemli olan, dış politika hedeflerimizin kişisel ya da belirli bir grubun anlayışına göre değil, ulusal yararlarımız ve Ulu Önder Atatürk'ün, güncelliğini hiç yitirmeyen ilkeleri doğrultusunda biçimlendirilmesidir.

Geçmişte olduğu gibi, ileride de gereksinim duyacağımız tek dayanak, Yüce Atatürk'ün ilkeleri olacaktır.

Değerli Konuklar,

Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin 84 yıllık dönemi, tarihinin en uzun barış dönemi olmuştur. Bu dönemde, büyük bir çağdaşlaşma ve kalkınma gerçekleştirilmiştir. Bu kazanım ve başarılar, içinde yaşadığımız zorluklara karşın ilerisi için ümit verici bir güvencedir.

Türkiye'nin çağdaşlaşma ve aydınlanma yolunda ilerlemesine yön veren temel ilkeler çerçevesinde, laik ve demokratik Cumhuriyetimizin kuruluşunun yüzüncü yıldönümünde bölgesel ve küresel düzeyde saygınlık ve gücünün her alanda daha da pekiştiğini görmek istiyoruz.

Ulusumuza, Cumhuriyetimize ve demokrasimize güvenerek, Büyük Atatürk'ün kurduğu Cumhuriyet'i, Anayasa'da öngörülen Devlet'in temel niteliklerini hep birlikte koruyarak, Atatürk ulusçuluğu ve devletin tekliği ilkesi çerçevesinde ulusal birlik ve bütünleşmeyi artırarak ve çok çalışarak istikrarlı, mutlu, büyük ve güçlü Türkiye'yi yaratmamız, gelecek kuşaklara karşı tarihsel sorumluluğumuzdur.

Bu duygu ve düşüncelerle hepinize esenlikler diliyorum."

(Kaynak: www.cankaya.gov.tr)

Artık eşcinsellerin de kahvehanesi var

2007-04-18T13:55:00.000+03:00

Sevgili gayedi'nin blogunda dolaştığım sırada, Hürriyet Haber alarmından bir haber gözüme ilişti:

Artık eşcinsellerin de kahvehanesi var

A.A

Gökkuşağı Başkanı Öykü Evren Türkiye'nin ilk eşcinseller kahvehanesini Bursa'ya kendisinin açtığını söyledi.

Travestileri, Transseksüelleri, Geyleri, Lezbiyenleri Koruma, Yardımlaşma ve Kültürel Etkinlikleri Geliştirme Derneği (Gökkuşağı) Başkanı Öykü Evren, yaptığı açıklamada, Türkiye'nin ilk eşcinseller kahvehanesini, Bursa'ya kendisinin açtığını söyledi.

Kahvehane açma fikrinin, “Bu insanların kültürel etkinliklerin içine nasıl çekilebileceği, onlara nasıl istihdam sağlanabileceği” düşüncesinden hareketle ortaya çıktığını anlatan Evren, “Düşünceyi kısa sürede faaliyete geçirdim. Gazete, kitap, dergi okunabilen, kağıt, taş ve zeka oyunları oynanabilen bir kahvehane oluşturdum” dedi.

“İNSANLAR DESTEK OLMALI”

Evren, kahvehanenin açılmasıyla ilgili gerekli tüm yasal prosedürleri yerine getirdiğini belirterek, şöyle konuştu:

“Kadınlar ve erkekler için kahvehane varken, 'Neden eşcinseller için olmasın' dedik, Türkiye'nin ilk eşcinseller kahvehanesini açtık. Adını da eşcinseller arasında, 'gırgır, şamata' anlamına gelen 'Gullüm” olarak koyduk. Şu an bir lezbiyen, bir gay ve bir travesti olmak üzere 3 kişiye iş imkanı sağladık. Bence insanlar destek olmalı. Güzel şeyler yapacağız”

Kahvehanenin sadece dernek üyelerine değil, herkese açık olduğunun altını çizen Evren, buraya gelecek kişilerin kağıt, taş ve zeka oyunları oynayabileceklerini, oluşturacakları kütüphanede istedikleri kitabı okuyabileceklerini ifade etti.

Evren, amacının gelecek günlerde kahvehaneyi daha da büyüterek, en az 10 eşcinsele istihdam sağlamak olduğunu da kaydetti.

KAHVECİLER VE BENZERLERİ ODASI BAŞKANI ÖZKARAYURT

Bursa Kahveciler ve Benzerleri Odası Başkanı Yavuz Özkarayurt, odaya yapılan başvurularda, ilk olarak sicil kaydının gerçekleştirilmesi gerektiğini belirterek, “Öykü Evren de sicile kaydını yaptırmış. Daha sonra dosya odamıza gelir. Tüm evrak tamamlandığı için gerekli izin belgesi de verilir. Bursa'da 5-6 bin kahveci var. Özel durumlarını bilme imkanına sahip değiliz” diye konuştu.

Bu arada, Öykü Evren'in, Kahveciler ve Benzerleri Odasından, “Esnaf ve Sanatkarlar Sicili”ne kaydının yaptırıldığı ve kahvehane açma izni verildiği bildirildi.

Hayırlısı olsun da, her şey bir yana... Niye Bursa.....?
Bursa'ya zaten bir "top" city yakıştırması var, ondan mı?
O zaman buyrun bayrağı da benden :

Bir Gökkuşağı anısı da benden, Amerika'ya ilk gittiğimizde gökkuşağının ne sembolü olduğunu bilmiyorduk (ailecene). Alışveriş merkezlerinin birinde, kocaman renkli şemsiyelerde indirim yapmışlardı, bizimkiler de bunlardan 2-3 tane aldılar -her eve lazım niyetine-. Orada yağmur basınca, biz şemsiyeleri açınca, bakışlar değişti. Nedenini araştırınca gökkuşağının gaylerin simgesi olduğunu öğrendik :) O şemsiyeler yurda gelene dek açılmadı bir daha :)) Burada da büyüklükleri ile ün saldılar :P

Lost ve THY

2007-04-15T16:10:00.000+03:00

Ben TV pek izlemem. Dizileri programları özet olarak bilirim sadece; ama Lost fanatiği bir arkadaşım anlattı, artık bindiği uçakta teyyare havalanmadan önce, bir adaya düştüğünde yanında olmak isteyeceği, potansyel kurtarıcı olabilecek kişileri gözlüyormuş!!
İlginç :)))

En son bindiğinde - Izmir~İstanbul - uçakta bir futbol takımı varmış, içi gayet rahatmış...
Mazallah olur da yolda uçak Büyükada'ya düşerlerse hep birlikte 'survive' ederler ;))

Şaka bir yana güzel bir bakış açısı... Epey de gülmüştük, geyiğini yaparken :))

Bayrak Asmak

2007-04-15T02:41:00.000+03:00

Ahh ben nasıl atladım bunu!!! Eve MSN'e astım ama koskoca blogumu unuttum :((
Kusura bakmayın... Miting için, halkın gücünü ve dediğini "bazılarına hatırlatmak" için Ankara'ya giden herkesi tebrik ediyorum!!!

Milletin sesini meclise duyurmak için giden insanların resmi buradaki de... Sadece Anıtkabir'i 370.000 kişi dün (14/04/2007) ziyaret etmiş... Yani bazı vakitsiz "medya"nın dediğini 65.000 kişinin (ki bu resimde bile çook daha fazla kişi var) 6 kat fazlası, demekki yürüyüşe katılmadan sadece(!) Anıtkabir'e gitmiş... Yemedik bee... Vaaayy yalancı medyaa!!!!

(Foto kaynak:ntvmsnbc.com)

Dip Not:
Kediciğim, mesajını okudum bu arada... aklıma her an gelenleri yazsam blog blogluktan çıkar, hatta boku çıkar daa... yazmıyorum işte ;) Saatlerce nette takılıp blogunu atlayanı dövecekseniz, buyrun buradayım!
Ama izlendiğimi görmek de güzel... :)

Öbür taraf daha eğlenceli olduu...

2007-03-30T23:11:00.000+03:00

Bunu bilir ,bunu söylerim... Diğer taraf daha eğlenceli oldu!!!!!
Msn'de bugün "yaprak dökümü" yazdım, herkez "başın sağolsun" diye geri döndü...
Sağolsunlar...
Evet , 2 gün içinde 2 vefat haberi aldım... Bu haftanın 3. sü...

Biri 106. baharındaki Makbule Nine... Cicianne'nin annesi... O zaten bir melekti sadece yerine gitti... O'dan giderken "birine" selam söylemesini istedim..
Aynı mezarlıkta gömülüler zaten...

Diğeri canım bir arkadaşımın annesi... Sabah duydum, şoke oldum :(( Gerçi kalbinden rahatsızdı bir süredir ama gene de... ... ... söylenecek birşey yok....

Geçen hafta da anneannemin kuzeni Bethli teyze gitti "diğer aleme". Almanya'da, sanırım 93 yaşında.

hazan mevsimi işte... Allah hepsini rahmet eylesin.. Ruhları şad' olsun

Sobe?

2007-03-18T18:29:00.000+02:00

Ahh tahmin etmeliydim bunun altından birşey çıkacağını... Adam boşuna fırça atmaz bana...

Yumurcak said...
Dombili köfte, yazmassan kimse de okumas, bak ben yaziyom, taaa georgia, tiflis'ten yetişiyo andy sobeliyo beni. şindi ben seni sobeliycem! :)
18 Mart, 2007 13:27

niyeti belli oldu canlanayım ki golü -pardon sobeyi- bana atsın!!!

Hıhhh yemezlerr!!!

Neyse soru Hayatta nelerden vazgeçemezsin? miş...

Cevap: Her şeyden ve hiç birşeyden...

Bu ne demek mi? Bilmem, işte cevap bu sadece...
An olur hayatta herşeyden vaz geçersin, kendinden bile (şekil 1-A), an olur hiç birşeyinden feragat etmek istemezsin , çöpünden bile...

Sıradaki -ölü- blog a atmak lazım topu... aklıma Esruss geliyor bir tek, Gay Kedi'nin ilgilenmeyeceğini düşünerek...

ben MSN'den uyandırayım bakayım kükreyen arslan Esra'yı... Sobe sobe sobeee!!!

size hayırlı seyirler.........

Özel istek üzerine...

2007-03-18T12:00:00.000+02:00

Çook uzun zaman oldu yazmayalı..
Yılbaşında yazmaya niyetlendim (YouTube'dan Adile Teyze'nin 1986 yeni yıl selamı ile karşılamaktı niyetim sizi...) Mesaj gitmedi falan ben de "boşver amaaan" dedim, "bak blog da istemiyor seni", "kalsın madem blog işi, neyin tam ki"diye de devam ettim kendi kendime...

Ocak ayı sevilmezler listemde artık zaten... Özellikle de 26'sı!!!

falan filan işte...

Zaman içinde ara ara aklıma gelse de "bu kadar zamandan sonra kim okur ki" diyerek vazgeçmiştim! Şu yeni formatı da bahane ediyordum açıkcası... "New Style","Old Style"... soğuttu beni diyeceğim, bir başka bahane olarak!!

Bu sabah Önder'im Yumurcak'ım "laaa dombili köfteee, sen niye yazmıyosun şu bloguna" diye MSN'de biraz 'fırça kayınca' en azından kimse okumayacaksa o okuyacak diyerek ve bilerekten yazıyorum bu yazıyı...

Dediğim üzere "özel istek üzerine"... Öperim canım, danabudum...

Devamı gelir mi bilinmez........

Siz hangi 'rakı'yı tercih edersiniz?

2006-12-27T21:40:00.000+02:00

Yeni Rakı
Acımtırak sevenlere göre
Yeni Rakı stili, rakıyı hemen hemen her akşam ve tüm bir geceye yayılarak içenlere hitap ediyor. Anason bakımından zengin olmayan Yeni Rakı'nın alkolden gelen tadında üzüm çeşnisi algılanmıyor, hatta hafif bir acımtraklığı da var.

Tekirdağ Rakısı
Hafif içimiyle kadınların tercihi
Tekirdağ Rakısı'nın sırrı Çorlu'daki özel artezyen kuyularından alınan suyunda saklı. Anason kokusu yoğun olduğu için her yiyecekle uymuyor. Yumuşak içimi nedeniyle kadınların tercihi oldu.

Tekirdağ Altın Serisi
Anason kokusu duyulmuyor
Tamamen yaş üzümden sınırlı sayıda üretiliyor, l ayı meşe fıçılarda olmak üzere 3 ay dinlendiriliyor. Meşe fıçı, anasonun bazı kişilere hoş gelmeyen aromasını alıyor.

Altınbaş ve Kulüp
Rakı sofrasının ağır topları
Altınbaş ve Kulüp geleneksel olarak üzümden üretilen göbek rakıları. Rakı sevenler arasında önemli bir sadık kitleye sahip. Ağızda şekerli bir tat bırakıyor.

Efe Rakı
Ağızda alkol tadı bırakmıyor
Ege ve Çeşme'nin anasonu ile en iyi kalite Anadolu üzümleri nedeniyle yumuşak bir içime sahip. Burunda ve ağızda kaba bir alkol kokusu ve tadı bırakmıyor. İçimi yumuşak, rahat, eskilerin deyimiyle "kaymak gibi" bir rakı.

Efe Yaş Üzüm Rakısı
Soğutarak sek içebilirsiniz
Ege Bölgesi Sultaniye ve Razaki üzümleri kullanılarak üretilen bu özel alkol, imbiklerde anason tohumları ile uzun süre damıtılıyor ve diğer rakıların iki katı süre dinlendiriliyor. Efe Yaş Üzüm'ü meze istemeden sek bile içebilirsiniz.

Çilingir Rakı
Sert rakıcılar için
Özellikle içtiği rakıda sertlik arayanlar tarafından tam not aldı. Damak yakan sert tadıyla kısa sürede rakıseverlerin vazgeçemeyeceği bir içki halini aldı.

Sarı Zeybek
Boğazı tırmalamıyor
Meşe fıçılarda bekleyen Sarı Zeybek diğer rakılardan farklı bir tat ve renge sahip. Yaş üzümün içinde daha zengin anason aroması var. İçimi son derece yumuşak.

Mercan Rakı
Anasonu bol, tok içimli rakı
Yumuşak ve tatlı içimi nedeniyle kadınların ve gençlerin tercihi. Mercan, anason kokusu zengin, damakta yoğun, tok ve yoğun içimli bir rakı.

Fasıl Rakı
Mezelerle keyfine varın
Yumuşak bir içime sahip olan Fasıl Rakı üzüm ve anason açısından zengin. Midye pilaki, fava gibi narin lezzetli mezelerle yudumlanmaya uygun bir tat.

Burgaz Rakı
Hem sek, hem suyla içilir
Ayrıcalığım Istranca Dağları'nın sularından alıyor. Burgaz Rakı sek içilebileceği gibi, özellikle süt rengi beyazlığına ulaşıncaya kadar su ilavesiyle, ama mutlaka soğuk olarak içilebiliyor.

İzmir Rakısı
Ege yemekleriyle deneyin
Ege Bölgesi'nin özenle seçilmiş yaş ve kuru üzümleri ile anason tohumlarından elde ediliyor. Ege mutfağına özel mezelerin, zeytinyağlı yemeklerin yanı sıra balık ve deniz mahsulleriyle de mükemmel bir uyum sağlıyor. İyice soğutmanız koşuluyla sek olarak içmeniz bile mümkün.

Noel

2006-12-25T19:34:00.001+02:00

Hristiyanların en önemli bayramlarından... İsa'nın doğduğuna inandıkları gün...
Noel Babası, çam ağacı ve kutsal yıldız ile sembolleşmiş gün...

Bizim evde her sene noel ağacı kurulur... Hep böyle geldi muhtemelen hep de böyle gidecek bu...
Ama bu illa "dini"nedenlerden dolayı değil, daha ziyade "yeni yıla hazırlık coşkusu" olarak adlandırılabilinir bunu... Anneannem her pazar 1 mum yakar ve 4. mum da Noel gecesi yakılırdı (advent Nacht)... Her sene "krismıs " kurabiyeleri de pişirirdik... Bu sene kurabiye faslını atladık (onun yerine babamla çukulata yaptık, o da apayrı bir hikaye :) )Babaannem, anneme yeniyıl hediyesini hep bu gün verirdi...

Bizim bu seneki ağacımız (biraz abarttık gerçi ama... :) ) işte ışıkları yakılmış hali :))

tabii (geç de olsa) Noel havasına girince ben de odamı süsledim... Dün gece mumlarımı, ışıklarımı yaktım tarçınlı tütsüler yaktım... Birşeyler yapmak için bahane işte :) Odamdan da görüntüler:

(bakıyorum da pek bir romantik olmuş :))) )

Kutlayan ve kutlamayan herkesin Noel'i kutlu olsun...
Allah'un birliğinden yolumuz şaşmasın...

Yeniyıla yeni umutlarla...

2006-12-22T17:21:00.000+02:00

Yeni bir yılı karşılarken sevdiklerinize içten duygularlar alacağınız yılbaşı hediyesi, başkaları için de ''umut'' olabilir.

BİR KART GÖNDERİN, BİR HAYAT KURTARIN
UNICEF 'in tebrik kartlarını hediye ederek, Türkiye'deki korunmaya muhtaç çocuklara siz de katkıda bulunabilirsiniz.
Başta tebrik kartları olmak üzere hediyelik eşyaların sanatsal özellik taşımasına önem veren kurum, bu sezon için de hazırladığı tebrik kartlarını ve hediyelikleri yardımseverlerin beğenisine sundu.
Ünlü fotoğrafçıların fotoğraflarının da kullanıldığı tebrik kartlarının yanı sıra UNICEF'in hediyelikleri arasında birbirinden güzel mumlar, yılbaşı süsleri, çeşit çeşit ajandalar, dünyanın çeşitli bölgelerinde çekilmiş fotoğrafların kullanıldığı takvimler, not defterleri, kırtasiye ürünleri, fotoğraf çerçeveleri, tişörtler ve oyuncak hayvanlar bulunuyor.
UNICEF'in kampanyalarına destek olmak için büyük miktarda bağış yapmanın gerekli olmadığının altını çizen UNICEF Türkiye Milli Komitesi Başkanı Alanor Olalı, ''Bir kart, bir fincan ya da bir mektup kağıdıyla Türkiye'nin herhangi bir yerinde yardım elinin uzatılmasını bekleyen hiç tanımadığınız bir çocuğa ulaşabilirsiniz'' diye konuştu.

BU YIL DAHA FAZLA ÇOCUĞU KUCAKLAMAMIZ İÇİN
Lösemili Çocuklar Vakfı'ndan (LÖSEV) alacağınız hediye ile bir çocuğa umut olabilirsiniz.

TEMA'NIN YILBAŞI VE BAYRAM ÖNERİLERİ
Güzel dilekleri doğanın eşsiz güzelliklerini yansıtan koleksiyonlardan oluşan TEMA kartlarıyla da iletmek mümkün. Böylece hem sevilenlerin özel günleri farklı bir şekilde kutlanırken, hem de geliri TEMA Vakfı ağaçlandırma ve kırsal kalkınma projelerinde kullanılan TEMA kartlarını satın alarak doğaya bir armağan verme şansı yakalanabiliyor.

KÜÇÜK PANDALAR İLGİNİZİ BEKLİYOR
Doğal Hayatı Koruma Vakfı Türkiye'nin (WWF) çalışmalarına destek olmak isteyen yardımseverler ise geliri tamamen vakfın doğa koruma çalışmalarına ayrılan hediyelik eşyalardan satın alabilir. Vakfın logosu olan panda baskılı tişörtler, kupalar ve kitap ayraçları gibi hediyelik ürünlerin yanı sıra kurumlara özel olarak hazırlanan, Kurumsal Yılbaşı Tebriğini satın alarak vakfa katkı sağlanabiliyor.

EĞİTİM GÖNÜLLÜLERİ VAKFI
Yeni yılda sevdiklerinize ya da işbirliği içinde olduğunuz kurumlara ''iyi yıllar'' dilerken, çocukların eğitim desteği almasına da katkıda bulunmak mümkün.
Bunun için, sevdiklerinize Eğitim Gönüllüleri Vakfı'nın yeni yıl için hazırladığı ilgi çekici ürünleri hediye etmeniz yeterli oluyor.

SOKAK ÇOCUKLARINA SEVGİNİZİ GÖSTERİN
Türkiye Sokak Çocukları Vakfı' nın logosunu taşıyan hediyeliklerden satın alarak, bu çocuklara sevginizi gösterebilirsiniz.
Vakfın internet sayfasında sokak çocukları şöyle anlatılıyor:
''Sokakta yaşamak zorunda kalan çocukların evleri sokaklar... Açlık, taciz, hırsızlık, hastalık, çıplaklık, tiner, şiddet, çeteler ve sevgisizlik ise bu yaşamın gerçekleri...

ÖZÜRLÜLER VAKFI
Özürlüler Vakfı da Türkiye nüfusunun yüzde 12'sini oluşturan özürlülerin tek hayalinin ''sıradan bir yaşam sürdürmek'' olduğunu vurguluyor.
Türkiye'deki özürlülerin büyük çoğunluğunun çocuk olduğu belirtilirken, özürlülerin engelsiz bir yaşama kavuşmalarına yardımcı olabilmek için hazırladıkları hediyelerden birini seçmek yeterli. Hediyelikler arasında yer alan metal kalemler ise oldukça dikkat çekiyor.

Bunların dışında da onlarca yardım kuruluşu bulunuyor. Küçük bir çabayla bu kuruluşlara ulaşabilmek mümkün.

(teşekkürler İzmir ve Anneler Grubundan Dilekk)

Efes Pilsen Blues

2006-12-09T02:48:00.000+02:00

Efes Pilsen Blues Festivali...
Benim içn yılın en önemli ekinliklerinden biri...
Hani insan der ya "kendimi bulduğum yer" diye, bene de o etkiyi yaratıyor...
Tek başına veya sevdiklerinle ve hatta onların arkadaşlarıyla cümbür cemaat ama disko, gece klübü v.b. yerlerde olduğu gibi "o ne giymiş, bu nasıl dans ediyor" tarz komplekslerinin minimuma indiği, biranın, müziğin, dansın hakim olduğu olay...

Dün gece konserdeydim, oradan size bir kaç foto... İzmir'de oynanan FB maçına rağmen genede doluydu (maçı tercih etmeyip oraya gelen herkese tebrik ve teşekkürler bu arada :) ) ve eminim ki asıl bu gece tavan yaptı...

seviyorum abi var mı ötesi yaaaa....

Jazz bir yere kadar da Blues zaten memlekette dinlenmiyor... Yılda 1 kere neyseki bu kurtarıyor... Jazz a da haksızlık etmeyelim şimdi onu da çok severim...

Jazz'ı Blues'u hep dinlerdim de felsefesini öğrenince (sağolsun Ege Üni Amerikan Kült. Edb'da geçen 4 yıl ve özellikle Pete) daha bir dinler oldum...

Blues temelde aslında bizim arabesk ile aynı... Yani düşük ve özellikle işçi sınıfın yarattığı müzik.. İsyan, kalp kırıklığı, sevgili temaların bolca kullanılan konular... Blues genel olarak pamuk işçisi zencilerin müziği... Gettolarda falan çalınırmış (bir çok eski filmde görmüşüzdür) Daha sonraları yanlış hatırlamıyorsam nehir gemilerinde eğlence turlarına taşınmış ordan da yayılmış...

Dinlemek isterseniz, www.efesblues.com 'dan media playeri açarak (yoksa hep aynı ritm tekrar ediyor) dinleyebilirsiniz...

Bu sene 3 grup sahne aldı ve üçü de birbirinden güzeldi...
en iyisi size siteki bilgileri aktarayım:

Festivalin Türkiye ve Kıbrıs konserlerinin bu seneki yıldızı geçtiğimiz yıl Rusya performanslarıyla fırtına gibi esen ve çok sayıda Grammy adaylığı bulunan BUCKWHEAT ZYDECO olacak. Blues müziğin doğduğu topraklardan Güneybatı Louisiana’da akordeon bazlı yaratılan “zydeco”nun günümüzdeki en popüler temsilcisi olan Buckwheat, bu yıl Mart ayında Rock & Roll Hall Of Fame töreninde New Orleans Tribute içinde sahne aldı.

Bu yıl blues severleri selamlayacak bir diğer isim ise New Orleans'tan Baton Rouge ezgileriyle LARRY GARNER & BAND. Blues'un değişik türleriyle tarzını sürekli yenileyen The BB King "Lucille" ödülü sahibi Garner, albümleriyle Fransa başta olmak üzere birçok ülkede blues severleri büyülemeyi başardı.

Festivalin son konuğu ise New York'tan modern blues tınılarını Türkiye'ye taşıyacak olan MICHAEL POWERS olacak. Powers, benzersiz tekniği, stili ve yeteneğiyle Amerikan modern blues tarihinin önemli figürlerinden biri olarak kabul ediliyor.

(heh sahne sırası sondan başa idi :)) )

Dokunmanın Gücü

2006-12-07T21:40:00.000+02:00

Mevlana'dan gene...

2006-12-07T16:37:00.000+02:00

Bil ki domuzların önüne inciler serilmez,
Mücevherden sarraflar anlar ancak, başkası bilmez.
Ne fark eder ki kör insan için, elmas da bir cam da,
Sana bakan bir kör ise, sakın kendini camdan sanma.

Mevlana'dan

2006-12-07T01:17:00.000+02:00

Kardeşim sen düşünceden ibaretsin
Geriye kalan et ve kemiksin
Gül düşünürsün gülistan olursun
Diken düşünürsün dikenlik olursun

(Teşekkürler Seval Ablam)

5 ARALIK DÜNYA GÖNÜLLÜLER GÜNÜ

2006-12-05T15:09:00.000+02:00

Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, 1985 yılında, gönüllü çalışmaları ve faydalarını dünya çapında duyurmak ve gönüllü programlara katılımı arttırmak amacıyla '5 Aralık' tarihinin her yıl Dünya Gönüllüler Günü olarak kutlanmasına karar verdi. 1985 yılından bu yana Türkiye'nin de aralarında bulunduğu 123 ülkede 5 Aralık, Dünya Gönüllüler Günü olarak kutlanıyor.

Gönüllü hizmetleri daha da yaygınlaştırmak ve tanıtmak için; Birleşmiş Milletler Genel Kurulunun 2001 yılını, Dünya Gönüllüler Yılı olarak ilan etmesiyle birlikte, bu konuda yapılan çalışmalar ve hazırlıklar da daha fazla önem ve hız kazandı. Dünya Gönüllüler Günü; 'gönüllülük' kavramının toplumumuzda daha geniş kitlelere yayılması, günlük hayatımızın doğal bir parçası haline gelmesi ve gönüllü çalışmaların, yerel, ulusal ve global platformlarda tanıtılması için çok önemli bir fırsat olarak kabul ediliyor. Uluslararası Gönüllüler Günü’nün hazırlık çalışmalarını koordine etme görevi, merkezi Bonn’da bulunan Birleşmiş Milletler Gönüllüleri (United Nations Volunteers, UNV) Teşkilatı’na verilmiştir.

Birleşmiş Milletler’in sürdürülebilir kalkınmayı destekleme politikasının önemli bir ayağı olan
UNV (Gönüllü Danışmanlık Hizmetleri) kuruluşunun temel amacı, konularında uzmanlaşmış
gönüllülerin çeşitli ülkelerde hizmet vermesini sağlamak suretiyle, ülkeler arası teknoloji ve knowhow transferini gerçekleştirmektir. 1970 yılında kurulan UNV Teşkilatı, her yıl farklı farklı
milletlerden binlerce uzmanı, 150’ye yakın ülkede görevlendirmekte, gönüllü faaliyetlerle
ülkelerin sürdürülebilir kalkınmalarına destek vermektedir.

Tüm gönüllü arkadaşlar: Günümüz kutlu olsun :))))

Güneydoğu ve Askerlerimiz...

2006-11-23T02:13:00.000+02:00

Hakan Evrensel emekli bir subaydır. Güneydoğu Anadolu'da terörle mücadele etmiştir. Evrensel daha sonra istifa ederek, Güneydoğu Öyküleri–1,2,3 adli üç kitap yayınlamıştır. Bu kitapta subay, doktor, hakim, savcı, er Güneydoğu Anadolu'da emperyalizmin işbirlikçisi PKK'ya karşı mücadele edenlerin mücadele anıları anlatılır. Üç kitap da defalarca basılmıştır.
Simdi üç cilt bir arada "Güneydoğu Öyküleri" adi ile yayınlandı. Oğullarının yiğitliğini anlamak isteyen bir milletin okuması gereken bir kitaptır Evrensel'in kitabi. Bütün kitapçılarda bulmak mümkün. Size bu kitaptan bir hakimin anılarını aktarmak istiyorum.

Güneydoğu'nun küçük bir ilçesinde görev yapan hakim, ilçe dışındaki lojmanından görünen karakolun bir gecesini söyle anlatır:

Lojmanımızın balkonundan o karakol görünürdü. Yaklaşık bir aydır her istihbarat kaynağından karakolun basılacağı haberi geliyordu. Üstelik baskının şimdiye kadar yapılanlardan çok daha büyük olacağı söyleniyordu. Yakın birliklerden timler getirildi, karakolun etrafına mayınlar döşendi, ağır silahlarla takviyeler yapıldı ve baskın beklenmeye başlandı. En son gelen istihbaratta baskının saati ve baskına katılacak terörist sayısı bile veriliyordu. 22.10, 500 terörist. Karakol o gün basılmadı. Bir gün sonra, bildirilen saatte cehennem başladı.

Balkonumuzdan izlediğim dehşet dolu manzarada, daire haline gelmiş teröristlerin dairenin ortasına, gecenin karanlığında ateşleri parıldayan silahları ateşlediklerini görüyordum. Karakolun havan ve roket mermilerinin patladığı yerde olduğunu biliyorduk. Tam anlamıyla çember içine almışlardı. Lojmandan ayrılıp doğruca jandarmanın binasına gittik. Karakolun merkezi telsizle sürekli timlerden durumlarını bildirmelerini istiyor; diş emniyette bulunan timler de bu çağrılara cevap veriyor, havan ve uçaksavar ateşi istedikleri yerleri de tarif ediyorlardı.

Bir süre sonra telsiz konuşmaları, timlerden birinin üzerine yoğunlaştı. Timden bir türlü cevap alınamıyordu. Üst üste, defalarca çağrı yapılıyor ancak bir türlü timle irtibata geçilemiyordu. Konuşmaları takip eden askerler timden ümitlerini kesmişlerdi. Ama bir yandan da çağrılar devam ediyordu. Bir saat kadar sonra, telsizden bitkin bir ses duyuldu:

"Yaralılarım var, Yaralılarımı alın."Tüylerimiz diken diken olmuştu. Hemen cevap verildi.

"Tamam Suat 3, sakin olun, az sonra birlik çıkacak." İlk yaralı haberi, bu saatlerdir aranan timden gelmişti. Tim komutanı konuşurken arkadan silah sesleri duyuluyordu. Herkes bu sözler üzerine yorum yapıyordu. Telsizin başındaki tim komutanlarından biri bu timde şehit olduğundan emindi. Merkezden tekrar çağrı yapıldı.

"Suat 3, irtibatı kesme. Sakin olun!" Cevapta bir değişiklik olmadı:

"Yaralılarım var. Kan kaybediyorlar. Yaralılarımı alın!" Ve tam bir buçuk saat, beser dakika arayla Suat 3 kodlu timle muhabere aynen bu sözlerle sürdü :

"Yaralılarımı alın"

"Sakin olun, geliyoruz." Hepimiz o time kimsenin yardıma gidemeyeceğini çok iyi biliyorduk. Karakola düsen mermi sayısında azalma olmuyor, aksine, takviye alan teröristler baskının şiddetini gittikçe arttırıyorlardı. Kimsenin değil karakolun dışına çıkmak, mevzi değiştirebilecek fırsatı dahi olmadığı apaçıktı. Bir süre sonra, Suat 3'ün telsizinden hırs dolu kelimelerini işittik:

"Hemen gelip Yaralılarımı almazsanız, karakola dönüp bölüğü tarayacağım." Hepimiz şok olmuştuk. Hemen tabur komutanı devreye girdi. Hemen hemen Ayni sözcüklerle tim komutanına sakin olma çağrısı yaptı. Ama ise yaramıyordu. Tim komutanı "Yaralılarımı alın!" dışında başka bir şey demiyordu. Tabur komutanının da telsizi bırakmasıyla, bir saat kadar daha tim komutanından ses çıkmadı. Birer dakika arayla yapılan yoğun çağrılara cevap vermedi. Hepimiz tim komutanının da şehit olduğunu düşünüyorduk. İçim burkuluyor, başım dönüyor, tanık olduğum bu anlardan nefret ediyordum. Telsizin başına tim komutanının okuldan devre arkadaşı geldi. Son bir ümitle eline mikrofonu alıp, cevap beklemeden,telsizin kodlarını da kullanmadan, konuşmaya başladı:

"Devrem ben Hüseyin. Geçmiş olsun devrem. Biraz daha dayan olur mu? Bak destek timleri yola çıktı. Sana doğru geliyorlar. Devrem aman pes etme olur mu?"

Telsizin mandalını bırakıp beklemeye başladı. Hepimiz Motorola marka, duvara monteli telsiz cihazının hoparlör kısmına gözlerimizi dikmiş bekliyorduk.Ve konuştu :

"Devrem, bölük komutanı nerde?" Hepimiz derin bir "Oh!" çektik. Telsizden,
"İzinde devrem" yanıtı verildi. Suat 3 artik tükenen bir sesle konuşmayı sürdürdü:

"Ne olur Yaralılarımı alın. Ben de yaralıyım." O ana kadar kendisinin de yaralı olduğunu söylememişti. Hepimiz donup kalmıştık.Telsizin başındaki devre arkadaşı da bu sözü üzerine mikrofonu fırlattı ve odadan çıktı.Ben kapının hemen eşiğinde ayakta duruyor, duyduklarım ve gördüklerimle bir tarihe tanıklık ettiğimi düşünüyordum."Ben de yaralıyım" dan sonra yine ses kesildi.Sabaha kadar hiç konuşmadı. Yüzlerce kez yapılan çağrılara cevap vermedi. Artik onun şehit olduğuna ben de inanmıştım.

Gün ağarırken hepimiz yorgun düşmüş, telsizden yapılan "Suat 3, Konuşan Suat, cevap ver!"çağrısından bıkmış halde bir köşede yığılmışken, birden telsizin mandalına basıldığını fark ettik. Telsizden silah sesleri geliyordu. Ve 10–15 saniye sonra hayatim boyunca unutamayacağım bir İstiklal Marşı dinlemeye başladım. Mandala sürekli basıldığı için bütün telsizlerin konuşma imkanı durmuştu.

Çatışmanın altında yaralı bir tim komutanının, makamıyla söylediği İstiklal Marşı’nı dinliyordum. Gözlerim dolmuştu. O ana kadar duyduğum en güzel İstiklal Marş’ıydı.

Birinci dörtlüğü bitirdi. İkinci dörtlükte sesi çatallaştı. Kelimeler uzadı. Ama Marşı söylemeyi bırakmadı. Bozuk bir ses tonuyla, kendini zorlayarak okumaya devam etti. Marşı bitirdiğinde ben de bitmiştim. Hemen orayı terk ettim. Bir daha onun sesini hiç duymadım.

Toplam 22 şehidin verildiği o baskın gecesinde, vücuduna saplanmış 7 merminin acısıyla söylediği İstiklal Marşı’nı ruhuma işleten tim komutanının ölmediğine ise hala inanamıyorum...

Hakimin anıları burada sona eriyor. İşte benim Türk subayından anladığım budur. Vücudunda yedi mermi olduğu halde makamı ile İstiklal Marşı söyleyen adamdır.

Okuyun ve bu vatan için kanlarını akıtan kahramanlarımızla övünün, gururlanın...

(alıntı)

Buna ek olarak Kan Uykusu belgeselini de izlemenizi şiddetle tavsiye ederim...
"Yaşamayan bilmez" derler ya...

Türk Dili Konuşan Ülkeler Zirvesi

2006-11-19T19:12:00.000+02:00

Türk Dili Konuşan Ülkeler Devlet Başkanları 8’nci Zirvesi bugün Antalya’da başlıyor. Zirveye Türkiye, Azerbaycan, Kazakistan ve Kırgızistan, devlet başkanları düzeyinde katılırken, Türkmenistan devlet başkanı Niyazov ve Özbekistan devlet başkanı Kerimov zirveye gelmiyor.

Türkçe konuşan devletler zirvesi belirli bir gündem ile toplanmıyor, ancak 8. zirvede öncelikli olarak ele alınacak iki temel konu bulunuyor. Bunlardan birincisi Türkiye, Orta Asya ve Kafkasya Türk Devletleri arasındaki bağları derinleştirmek ve karşılıklı işbirliğini artırmak. Bu açıdan ise, öncelikli olarak hedef alınan iki alan ise enerji ve ulaşım. Uzmanlar, özellikle Azerbaycan ve Kazakistan’ın enerji açısından oldukça zengin ülkeler olduğu ve Türkiye’nin de bu Hazar Havzası enerji kaynaklarını dünya pazarlarına ulaştırmada temel bir köprü görevi gördüğü gözönüne alındığında, Türk devletleri arasında enerji açısından oluşturulabilecek ortak politikaların sözkonusu devletlerin uluslararası platformlarda ve dünya jeopolitikinde etkinliğini hayli artırabileceğine işaret ediyorlar.

Ulaşım alanında ise zirveden beklenen, İstanbul-Almati tren ve genel ulaşım ağına Bişkek’in dahil edilmesi ve Baku-Tiflis-Ahıskalı-Kars demiryolu inşasına desteğin artırılması kararlarının İpek Yolu’nun gerçek anlamda yeniden canlandırılması ve Orta Asya ve Kafkasya bölgelerinin küresel sistem ve ekonomiye entegrasyonu açısından etkileri olması bekleniyor. Ulaşım ağının genişletilmesi ile ticari bağlar da daha da artmış olacak.

Zirvede üzerinde durulması beklenilen ikinci konu ise Başbakan Erdoğan’ın yine Antalya’da geçen Eylül ayında yapılan bir Türk devletleri ve toplulukları kurultayında ortaya attığı ve çok daha ciddi siyasi ve jeopolitik sonuçları olabilecek bir “Türk Devletleri Topluluğu”nun kurulması önerisi. İngiliz Milletler Topluluğu ya da orijinal adıyla Commonwealth’e benzer biçimde bir Türk Commonwealth’i kurulmasına diğer Türk devletlerinden ne derece destek geleceği ise tartışmalı. Sovyetlerden kurtulmuş Türk devletlerinin ne derece bir başka ağabey isteyecekleri şüpheli iken, Türk yetkilileri de zaten Ankara’nın böyle bir role soyunmadığının altını çiziyorlar.

Ayrıca işbirliğini engelleyen başka faktörlerde var ve Üzbekistan’ın katılmaması ve Türkmenistan’ın alt düzeyde temsili bu duruma örnek olarak gösteriliyor. Ancak konuştuğumuz Türk ve Kırgız yetkililer zirve toplantılarının hiçbir devletin kişisel isteklerine rehin tutulmadan devam ettirileceğine işaret ederken, bu durum iki vitesli bir zirve ya da Türkiye, Azerbaycan, Kazakistan ve Kırgızistan gibi ülkelerin işbirliğini daha da ilerleterek kor bir grup olarak daha hızlı hareket etmeleri anlamına gelecek.

Bu arada zirve sonunda, katılan ülkelerin uluslararası platformlarda birbirlerini destekleme ve Türkiye, Kazakistan ve Kırgızistan’ın 2009’dan itibaren Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi geçici üyeliği için birbirlerine sırayla destek vermeleri kararı almaları da bekleniliyor

İlk olarak 1992 yılında Türkiye’nin girişimiyle başlatılan Türkçe konuşan devletler zirvesi son beş yıldır yapılmıyordu.

15 Kasım... 1918-2006

2006-11-15T22:55:00.000+02:00

Artık öğrendim ki sevmek kaybettikten sonra başlar...
Sevdiğin yanındayken sevdiğini doğrudürüst anlamazsın bile...
O hep yanında olacak, herşey aynı düzende devam edecek sanırsın,
Ama sadece sanırsın işte...

Sevmek o yokken başlar
Acı çekersini, görmek istersin
Ama göremeyeceğini bilirsin
Elinde değildir artık sadece kalbindedir
Kalbinin derinliklerinden seslenir sana...

Öyle an olur ki, nefesin sana yabancı kalır ama o, sana o kadar yakındır...
An gelir gülümserken ağlamaya başlarsın... Nerede o iye ağlamaya başlarsın...
Hiç ummadığın anda, bir köşeden gülümser sana...
Onunla yapılmış en küçük şeyler bile önem kazanır o gittikten sonra...

Sevgi kaybetsen de unutmamaktadır...

Sevgili, kadın-erkek sevgisi ötesinde, "sevgiyi paylaştığın kişi" değil midir ki?

Babaanneciğim, hayatımın kadını, Yaşamadığın ilk doğumgünün kutlu olsun!!!

Seni sensiz yaşamak ne zor bilir misin.......

Ampül fıkrası :))))

2006-11-15T14:06:00.000+02:00

Koptum yaa!!! Muhakkak okuyun ve de bu hatanın bir kere daha yapılmaması için yardımcı olun. Bunu herkese göndertinn:)))

Olayın kahramanları, iki üniversite öğrencisi. Koyu muhabbetin düğümlendiği durumlardan birinde, bu iki kafadar bir iddiaya girer.
Delikanlılardan biri, odanın tavanında asili olan ampulü ağzına tamamen
sığdırabileceğini iddia eder.
Evet, yanlış okumadınız, bildiğiniz 100 mumluk ampulü... Ve sığdırır da.
Ancak bir sorun vardır. Ampulü ağzından geri çıkaramamaktadır. Arkadaşı hayret eder bu nasıl is diye, o da evdeki başka bir ampulü ağzına sokar ve tabii ki o da çıkaramaz.

Bunun üzerine iki kafadar hastanenin yolunu tutmaya karar verirler. Ağızlarında ampul olduğu halde bir
taksiye atlarlar. Konuşma zorluğu çekerek güya taksiciye dertlerini anlatırlar. Taksici bir taraftan gülme krizi geçirirken bir taraftan da "nasıl olur abi ya, uğraşsanız çıkar, bir asilin suna, şaka mı yapıyonuz ?" diye söylenmektedir.

Neyse akşamın bir yarısında acile gelirler. Taksici ayrılır. Doktorlar çocukları beklemeleri için bir odaya alır.

Veeee, aradan 15 dakika geçmeden taksici kapıda görünür; tabii ağzında bir ampulle. Amcam çocuklara
inanmamış, açık olan bir marketten ampul almış ve denemiştir !!

Simdi anladınız mı Ampul Partisi'nin Türkiye’de nasıl iktidara geldini?

Bu da Mısır Medeniyetinin neden sona erdiğinin ispatı o halde :))))

Güncel konu- ÇOCUK TACİZİ

2006-11-15T12:40:00.000+02:00

Cinsel Taciz: Ahlaksızca, ulu orta veya gizlice söz ve davranışlarla karşı cinse eziyet etme, tedirginlik ve sıkıntı verme. (TDK Güncel Sözlük)

Bu günlerde her yerde bu lafı duyuyoruz... Herşeye taciz kötü ama bu çocuklara yapılınca daha da kötü... Hayatlarının baharında daha çocuk bil olmayan sübyanlara yapılan olayları kimse ama hiç kimse affedemez!!!

Bu günlerde MSN'de herkeste cocuk pornolarını ve bebeklere tecavuz olaylarını protesto etmek ıcın bebek işareti görüyorunuzdur. Bunu yapmak çok basit, adınızı yazdığınız satıra sadece (X) yapın!! İşte kız çocuğu orada!!

Bundan başka, farkındasınızdır, internette cocuk pornosu üzerinden kar saglayan ve çocukları istismar eden kisiler ve siteler var. Bu sitelerin kapatilabilmesi icin toplumsal tepkiyi belirtmek uzere, 31 Aralik 2006 tarihine kadar 1 milyonsanal mum yakilmasi hedefleniyor. İşin güzeli, şimdiden 1 milyondan fazla mum yakılmış... Ama devam edelim... Tüm karanlıklar aydınlanana, çocuk istismarı bitene dek... http://www.lightamillioncandles.com

Bu olaylar maalesef ki yeni değil, Sezen Aksu'nun "Ünzile" şarkısının sözleride bu çarpıklığa (ve de törelere)parmak basmıyor mus sizce de???

Şarkıcı: Sezen Aksu
Albüm: Git
Şarkı bilgisi: Söz: Aysel Gürel Müzik: Onno Tunç

Ünzile

Ünzile insan dölü
On kardeş beşi ölü
Büyüdükçe unufak
Ve gelir de görücü
İnci gibi dişi
Görücü bilir işi
Söğüdüm ağlar gider
Olur hatun kişi

Varmadan sekizine
Ergin oldu Ünzile
Hem kadın hem de çocuk
Onikisinde ana
Bir gül gibi al ve narin
Bir su gibi saydam ve sakin
Susar kadın Ünzile

Yağmuru kim döküyor
Ünzile kaç koyun ediyor
Dayaktan uslanalı
Hiçbirşey sormuyor

Korkar durur gitmez
Köyün en son çitine
İnanır o sınırda
Dünyanın bittiğine

Ünzile insan dölü
Bilinmezlere gebe
Sırların mihnetini
Yükleyip de beline

Varmadan sekizine
Ergin oldu Ünzile
Hem kadın hem de çocuk
Onikisinde ana
Bir gül gibi al ve narin
Bir su gibi saydam ve sakin
Susar kadın Ünzile

Eski Sevgiliye...

2006-11-11T22:16:00.000+02:00

Zamanında,
Unut sevme beni
Bu aşkın sonu
Ne yazık ki hicran
Gözyaşı dolu

Nasıl olsa sonu gelmeyecek mi
Her güzel şey gibi bitmeyecek mi
Bırakıp da beni gitmeyecek mi

diyerek üzdüğüm eski sevgili, zaman içinde öğrenim ve farkettim ki şarkımız aslında

Kimler geldi hayatımdan kimler geçti
Hiçbirisi hasretini gidermedi
En güzeli senin kadar sevilmedi
Kimler geldi kimler geçti

imiş... dedim ya zamanla anlıyormuş insan...

Üzgünüm olanlar için,
üzgünüm bitenler için,
çok üzgünüm... yalnız değilim...

Gerçekten "imkansız" mı herşey hayatta???

Halkı İse Ona Atatürk Dedi

2006-11-10T22:38:00.000+02:00

Halkı İse Ona Atatürk Dedi

Önünde saygıyla eğiliyorum ATAM,
Huzur içinde uyu...

Atatürk Ölmedi

2006-11-10T22:33:00.001+02:00

Atatürk ölmedi
Yüreğimde yaşıyor
Uygarlık savaşında
Bayrağı o taşıyor
Her gücü o aşıyor

Türklüğe güç veren devrimler senin
Yurduma çizdiğin aydın yol senin
Gençlik senin, sen gençliğinsin
Ölmedin ölemezsin

ECEVİT (bu defa gerçekten) ÖLDÜ

2006-11-06T01:05:00.000+02:00

18 Mayıs'ta geçirdiği beyin kanamasının ardından hastanaye kaldırılan eski Başbakan Bülent Ecevit yaşama veda etti

Huzur içinde uyu Karaoğlan... Beyaz Güvercinler refakatçın olsun...

YARIN

birşeyler olacak yarın
duruşundan belli
kırdaki atların
bulutların koşuşundan belli
kazışından köstebeklerin toprağı

karıncaların telâşından belli
birşeyler olacak yarın
belki bir tomurcuk
belki bir ağacın düşen yaprağı
belki de bir çocuk

pek o kadar göremesek de uzağı
kuşların uçuşundan belli
birşeyler olacak yarın
öbürgünden önemsiz
yarından önemli

Bülent Ecevit

2006-10-30T21:47:00.000+02:00

"Ataturk" Leader of the century

Yüzyılın lideri demek az kalır sanırım... Nereden nereye, nasıl gelmişiz...
Elinize sağlık Emir Cerman

100. Post

2006-10-30T19:17:00.000+02:00

Bloguma girdiniz ve şaşırdınız değil mi?? :)
100. mesaj ile birlikte biraz değişime soktum blogumu...

Nice 100'lere İnşallah, hep beraber

İzlemeye devam :)))

............................................

2006-10-29T21:08:00.000+02:00

Ataturk'un Cumhuriyet'in 10. Yili Konusmasi

83. Yılda aynı coşku, düşünce ve inancı paylaşıyor olma dileğiyle...

29 Ekim

2006-10-29T19:52:00.000+02:00

Göztepe'mizin Tarihi

2006-10-22T20:27:00.000+03:00

Ben İzmir'liyim ve haliyle de Göztepeliyim...
Bunu söylemekten de her zaman mutlu ve gururlu oldum! Aileden de gelen bağlarımdan dolayı sanırım,1. ligde de olsa 3. ligde de tek takımım Göztepe...

Bu günlerde, liglerin en genç yaş ortalamasına sahip takımlarından biri Göztepe, çünkü 18 yaş civarı gençlerin top koşturduğu, olanaksızlıklardan dolayı transfer yapamayan ve borç içinde yüzen buna rağmen taraftarının desteğini kesmediği bir takım oldu Göztepe...

Bence fanatiklik bu demek... Herşeye rağmen pes etmemek... Alayına isyan ölümüne Göztepe!!!

Benim için, ligi farketmez, her zaman yenmemiz gereken takım K.s.K, düşmanlığımız da bitmez....

Bu günlerde takım el değiştirdi, Göztepe A.Ş.'yi Göztepe Kurtuluş Platformu aldı ...Umarım başarılı olurlar...

ŞANLI GÖZTEPE ' mizin kısaca tarihçesi:

Izmir'in futbolla tanismasi yüzyilin baslarina rastliyor. Türkiye'de futbolun oynandigi ilk sehirdir Izmir. Kentte sosyal yasam, sanayi ve ticaret gibi, fubol da yabancilarin egemenligindedir. Dönemin maçlari Apollon, Pelops, Evangelidis, Midilli gibi Yunan-Ingilis-Ermeni karisimi takimlarla yapilmaktadir. Izmir'in ilk spor kulübü olarak Karsiyaka 1912'de kurulur. 1914'te onu Altay izler... Altay futbolda, kisa sürede kentin en basarili takimi haline gelir. Fakat basari çekismeleri de beraberinde getirir. 1923'teki Ankara seyahati sonrasi Dönertas grubunun ayrilmasiyla Altinordu kurulur. Ama huzursuzluk sona ermez. 1925'te bu kez Aydin'a giden kafilede, tren yolculugu sirasinda tartisma çikar. Aslinda o seyahatten önce de, Altay'da Alsancaklilarla, Kokaryalilar'in (Güzelyali) arasi açiktir. Trende tartisilan olayin ne oldugu hala bilinmez ama iki grubun taraftarlarinin birbiri oyunculari aleyhine yapilan tezahürattan bu kavganin çiktigi söylenir. Sonuçta Nebil ve Vefat kardeslerle, Ferit Simsaroglu, Necati, Ferit, Nüzhet ve Muzaffer beyler, yeni bir kulüp kurma fikrini benimserler.

Kuruluş 14 Haziran'da
Gayriresmi olarak bugünkü Göztepe'mizin temeli böylece atilmis olur. 14.06.1925'te yapilan ilk kongrede Göztepe'mizin fahri baskanligina o günün valisi Kazim Dirik seçilir. Idare heyetinde ise su isimler bulunmaktadir: Simsar Fehmi (Simsaroglu) Baskan, Turan Dirik 2. Baskan, Mühendis Aziz, Mustafa, Murteza, Serif ve Alaettin Beyler, Ahmet Özgirgin (Genel Kaptan), Adil Burgöz (Denizcilik Subesi). Mithatpasa Caddesi 1091 numarada, bir yöneticiye ait yillarca "kampevi" olarak kullanilan binaya yerlesen kulübümüz, 10 Mart 1966'da 1170 numaradaki Denizcilik Lokali'ne (bugünkü kulüp binasi) tasinacaktir. Kurulus kongresinde kulübümüzün adinin, semtin adi olan GÖZTEPE, renklerinin SARI KIRMIZI, formasinin çubuklu olmasi karara baglanir. Fuat Göztepe efsanesi Baslangiçta hayli dar olan kadro, daha sonra diger küskünlerin de katilmasiyla güçlenir. Altay'dan Göztepe'mize katilan son oyuncu, yine Alsancaklilarla anlasamayan Fuat Göztepe'dir. Okulda baslayan futbol hayatina Altay'in üçüncü takiminda devam eden Fuat Göztepe, bir maçta Dominico isimli Rum futbolcunun kendi yerine oynatilmasini hazmedemez ve 1931'de Göztepe'mize geçer. Göztepe'miz bu tarihte federe olmustur. Fuat Göztepe o dönemde, senede sadece bir veya iki kez yapilan milli maçlarda, toplam 5 kez A Milli Takim formasini giyer. Yunanistan'in Enonis takiminin 4-3 maglup edildigi maçta 4 golü de atarak destan yazar. Izmir mahalli kümesindeki ilk maçlarini, 1926 yilinda Altay, Bayrakli ve Hilalspor'un katildigi Beyaz Grup'ta oynayan Göztepe'miz, 1937 yilinda bir emrivaki ile karsi karsiya kalir. Dönemin Valisi Fazil Güleç, yakin semtlerdeki kulüpleri birlestirme karari almistir. Göztepe'yi, emir verip, "Doganspor" adi altinda Izmirspor ile birlestirir. Ayni dönemde Altinordu, Altay ve Buca "Üçok", Karsiyaka ve Bornova da "Yamanlar" adiyla birlestirilir. Birlesme önerisi kulüpler tarafindan pek hos karsilanmamistir, ancak Vali Güleç "Birlesmeyeni kapatirim" tehdidini savurunca baska çare kalmamistir.

İzmirspor'la Birleştik
Ne var ki birlesen Izmir kulüpleri, Güleç'in Balikesir'e tayini çikinca ayrilip yeniden eski isimlerini alirlar. Ilk yillar, yeni kulüp olmanin yokluk ve sancilari arasinda pek parlak geçmez. Öyleki Göztepe'miz Mahalli Lig'deki ilk sampiyonlugunu Izmirsporla birlestikten sonra Doganspor adiyla lige katildigi 1937 yilinda kazanir. Yani kurulduktan tam 12 yil sonra... 1941-1944 yillari arasinda kendi adiyla üç sampiyonluk daha kazanan Göztepe'miz, artik ulusal düzeyde de oldukça basarili maçlar çikarmaktadir. 1948'de Yunan sampiyonu Apollon'u yenip Göztepe'mize kupa kazandiran ekipte Mustafa Orçunos ile birlikte Seracettin, Mehmet Öktem, Nezihi, Arap Alaattin, Semihi ve Muhsin Avlar gibi önemli futbolcular da vardir.

İlk Şampiyonluk
Yil 1950... Istanbul sampiyonu Besiktas, Ankara sampiyonu Gençlerbirligi, Izmir sampiyonu Göztepe ile grup sampiyonu Izmit Kagitspor Türkiye Sampiyonlugu için karsilasmaktadir. Göztepe'miz Gençlerbirligi'ni 4-1, Kagitspor'u 3-0, Besiktas'i da 1-0 yenerek Türkiye sampiyonlugu kupasini Izmir'e kazandiran ilk takim olur. Sedat Çaglayan'in oynadigi 50'li yillarda Seracettin Kirklar'i, Sagbek Sümer'i, Kaleci Erdogan Akin'i ve diger kahramanlariyla Göztepe'miz, 1952-53'te yeniden Izmir sampiyonu olur. Bu arada profesyonellik resmen baslamistir. Mücadele önce mahalli profesyonel ligde sonra milli lig düzeyinde yapilmaktadir. Izmir ekipleri Istanbul maçlarina Bandirma'ya kadar tren, sonra vapurla, Ankara maçlarina da trenle, birlikte gitmektedirler. Çünkü cumartesi ve Pazar günleri iki maç oynanmaktadir. Bu dönemin Göztepe'si Istanbul'da, zaman Fenerbahçe, Galatasaray ve Besiktas'a karsi galibiyetler alabilmekte ve parlak gelecegin isaretlerini vermektedir.

Filibeli ve Süvari Ailesi
Izmir'in köklü ailelerinden ikisi, Göztepe Kulübünün gelisimine önemli katkilarda bulundu. Bunlar "Filibeli" ve "Süvari" aileleridir. Türkiye'de profesyonellige geçisin yasandigi 40'larin sonuyla 50'lerin basinda Izmir Ticaret Odasi'nin unutulmaz eski baskanlarindan Sevket Filibeli Göztepe'mizin baskaniydi. 1950 sampiyonlugu onun yönetiminde kazanildi. Sevket Filibeli Ticaret Odasi Baskani seçilince, iki isi birlikte yürütemeyecegi düsüncesiyle Göztepe Baskanligini genel müdürü ve is ortagi Sabahattin Süvari'ye devretti . Sabahattin Süvari de çok uzun süre baskanlik yaparak Efsane Takim'in olusmasina ve zaferlerine büyük katkida bulundu. Kardesi Adnan Süvari de harika takimin basarilarina teknik adam olarak imza atti. Abbas Göçmen Göztepe tarihinin, hatta Türk futbol tarihinin en önemli "kurt"larindan biridir. Kurt sözcügü Ingilizler tarafindan futbolda genç yeteneleri kesfedenler için kullanilir. Abbas Hoca Göztepe'mize bu alanda inanilmaz derecede büyük hizmet vermistir. Efsane takimdaki futbolcularin hemen hemen hepsini o kesfetmistir. Göztepe'mizin ilk profesyonel futbolcusu Koca Kaptan Gürsel Aksel'in agabeyi Güler Aksel olur. Imzayi attiginda henüz 20 yasinda olan Güler Aksel, Manisa Gençlik'ten Göztepe'mize transfer olmustur. 6 yillik profesyonel futbol hayatinin tümü Göztepe'mizde geçer. Zeki Çirpici Göztepe tarihinin en uzun süreyle yöneticilik yapmis kisisidir. Efsane Takim'in kurulmasinda ve yasatilmasinda çok ama çok büyük payi vardir. Rahmetli Gürsel Aksel, agabeyi Güler, Fikri Bayril ve Haluk 1000'er liraya transfer edilir. Zeki Çirpici, B. Mehmet'i ordu karmasi maçlarindan seyredip begenir. Fevzi Zemzem Iskenderunludur. Asker oldugundan Havagücü'nde oynuyordur. Nevzat, Karantina ile oynanan özel maçta kesfedilir. Halil Kiraz, Kaleci Ali Artuner ve Sedat Çaglayan'in yetismesinde Abbas Hoca'nin katkilari büyüktür. Ceyhan Yazar, Mehmet Iskal, Çaglayan Derebasi ve Nihat Yayöz'ü de o kesfetmistir. Göztepe'mizin sanli tarihi büyük basarilarla dolu. GözGöz'ümüzün özellikle 1960'li yillardaki büyük zaferlerde imzasi var. O yillari yasayanlar basarinin sirrini, "sevgi-saygi, dayanisma ve sir vermeme" olarak özetliyorlar. Bu anlayisla gelen basarilar Göztepe sevgisini Izmir ve Ege sinirlarini asip tüm ülkeye, hatta tüm dünyaya, Türkler'in yasadigi her yere ulastirir. Göztepe'miz 1964'ten 1971'e kadar, 5 kez Fuar Sehirleri (simdiki UEFA), 2 kez de Kupa Galipleri olmak üzere tam 7 kez Avrupa kupalarinda mücadele eder. Oynadigi 30 maçta, 10 galibiyet, 2 beraberlik, 18 yenilgi alir. Attigi 37 gole karsilik 48 gol yer.

Atletico Madrid Zaferi
Göztepe'miz Avrupa'daki ilk yillarinda deneyimizdir. 1964-65'te Göztepe'miz Romen Petrolül'e elenir. Ikinci yil 1860 Münih faciasi yasanir. Izmir'de 2-1 galip gelen GözGöz Münih'te sefilleri oynar ve elenir. Giderek deneyim kazanan Göztepe'miz, Anwers'le baslayan zaferlere imza atar. Bu yillarin en büyük zaferi kuskusuz Izmir'de Atletico Madrid'e karsi yasanmistir. 1967-68 Fuar Sehirleri 2. Turundaki o maçin bir numarali kahramani "Bombaci" Halil Kiraz o gün 3-0 kazandiklari maçta biri penaltidan iki gol atmisti. Attigi penalti golü ise kalecinin bakislari arasinda aglari yirtmisti. Göztepe'miz Atletico Madrid'i eler ama bir tur sonra Yugoslav Voyvodino'ya elenir. GözGöz'ümüz 1968-69 sezonunda kupanin en güçlü takimi olarak nitelendirilen OFK Beograd'la yaptigi ilk maçta 3-1 malup oldu. Bu Göztepe'mizi ümitsizlige düsürür. Ancak GözGöz rövans maçini 2-0 kazanarak 4. tura çikar. Hamburg çekilince 5. tura yani yari finale yükselmeyi basarir. Fakat Macar Ujpest Dozsa karsisinda tutunamaz, 1-4 ve 4-0'lik yenilgilerle elenir. Göztepe'miz 5 tur atlayarak 72 takim arasindan yari final hedefine ulasir. Ama yillar sonra Galatasaray 64 takimla 4 tur geçerek bu hedefe ulasir. Göztepe'miz bunu tamami yerli futbolcularla gerçeklestirmistir...

3.tura yükseldik
1969-70'te ise Göztepe'miz Kupa Galipleri'nde Galler'in Cardiff City takimiyla eslesti. Besiktas'in eski çalistiricisi Toschack bu takimda oynuyordu. Izmir'deki maçi Göztepe'miz 3-0 kazandi. Rövansta ise stat tiklim tiklim doluydu. Nasi olur da bir Türk takimi bizi yener diyen herkes oradaydi. Teknik Direktörümüz Adnan Süvari ilk defa o maçta adam adama markaj yaptirdi. Özer'i Toschack'in üstüne oynatti. Ali Artuner, 5-6 gol kurtarinca Göztepe'miz cesaretlendi. Fakat 75. dakikada yedigi golle Cardiff maçi 1-0 kazandi, turu atlayan taraf ise GözGöz oldu. Göztepe'mizin bu dönemdeki basarilari sadece Avrupa Kupalari'nda degildir. GözGöz'ümüz Türkiye Kupasini 1968-69 ve 69-70'te üst üste iki kez kazanir. Cumhurbaskanligi Kupasi'ni ilkinde Galatasaray'a karsi kaptirirlar ama, ikincisinde Fenerbahçe'yi Ankara'da 3-1 yenerek Izmir'e getirirler. Bu kupa Izmir'de ve Ege'de tek olarak kalir... Daha önce 5 yil kupaya uzanmaya çalisan Göztepe'miz büyük bir hayal kirikligi yasamistir. 1966-67 finalinde 2-0 önde götürdügü maçta Altay'la 2-2 berabere kalip, kupayi kura sonucunda Altay'a kaptirmistir. Ama bu arada ligde de üç büyük denilen stanbullularin korkulu rüyasi olup, sampiyonlugu zorlamis ve üçüncülük basarisi göstermistir. Göztepe'miz 1968-69 Kupa Finalinde Izmir'de Galatasaray ile yapilan maçi Ertan'in golüyle 1-0 kazanir. Istanbul'daki beraberlik de kupayi GözGöz 'ümüze getirir. Koca Kaptanimiz Gürsel Aksel sonraki yillarda bu finali söyle anlatir: "Istanbul'a ümitli gitmistik. Türkiye'nin en iyi futbol oynayan ekibi ünvanini koruyacak sekilde açik ve atak oyunu tercih etmistik. Ilk yariyi 23. dakikada yedigimiz golle 1-0 yenik bitirdik. 90 dakika da bu skorla kapandi. Uzatmalarda 91. dakikadan itibaren Galatasaray kalesine bir kabus gibi çöktük. 100. dakikada Nihat tek basina ataga kalkti. Ceza sahasina girdigi an bomba gibi bir vurusla topu aglara asti. Artik Istanbul seyircisi de bizi alkisliyordu. Maçin sonunda Antrenörümüz Adnan Süvari ve altin golün kahramani Nihat omuzlarimizdaydi." 1968-69 ve 1969-70 sezonlarinda basarinin zirvesine tirmanan Göztepe'mizde, rahmetli Adnan Süvari'nin futbolcularina asiri düskünlügü sonucu olusan tutuculugu, o günlerdeki yönetimin de buna seyirci kalisiyla, efsanevi kadroya taze kan verilmesi ihmale ugrar. Gerçi Özer Yurteri, Mehmet Türkkan (Fuji Mehmet) ve Ali Çaglar gibi gençler takima girmeyi basarmistir, ama üç kisi yeterli degildir. Efsanevi adamlar artik yaslanmistir. Göztepe'de basarili dönemlerin, Sabahattin Süvari baskanliginda, Zeki Çirpici, Ahmet Sevil, Muhittin Ekiz, Nuri Öz, Özdemir Boyar, Sakir Sözügür, Turan Atav ve Elhan Özgenel gibi agir toplardan olusan yönetimi artik yorulmustur. Görev yenilere devredilir. 1976-77'de Göztepe'mize oynanan oyunlarin da etkisiyle küme düsülünce, 77-78'de çikis için kollar sivanir. GözGöz'ümüz 1. lide geri döner ama bir sonraki sezon yine kime düser.

Düşüş Dönemi Ve...
Düsüs dönemi baslamistir. Göztepe'miz son 20 yilda bir çok badireler atlatir. Kimi zaman tek bir puanla, kimi zaman averajla sampiyonlugu kaçirir, gün gelir gol averajiyla 3. Lig kapisindan döner, kulübün anahtari valiye teslim edilmek istenir. GözGöz'ümüz artik kendisiyle basbasa kalmistir. Yüzlerce yönetici ve teknik adamin görev yaptigi Göztepe'mizde istifalar, kadro disilar, parasizlik, huzursuzluklar, sevinç ve iskitrar abidesi GözGöz'ümüzü istikrarsizlik ve dogal olarak basarisizliga sürükler. 3. Lig'e düsmekten son anda kurtulan Efsane Göztepe'mizin imdadina Yeni Asir yetisir. Bundan sonraki son 20 yilda da su gelismeler olur:

1981-82: Göztepe'miz 2. Lig'i dördüncü sirada tamamladi.
1982-83: Denizlispor 46 puanla sampiyon olurken, GözGöz'ümüz 36 puanla ligi 5. tamamladi.
1983-84: Eskisehir 49 puanla sampiyon, Göztepe'miz 34 puanla 4. oldu.
1984-85: Son haftaya iki puan önde giren Kayseri, Adana beraberligi ile 40 puana ulasti ve sampiyon oldu. Göztepe'miz Afyon ile 0-0 berabere kalarak 38 puanla 3.lük ile yetindi.
1985-86: Boluspor 52 puanla birinci, Göztepe'miz 37 puanla besinci oldu.
1986-87: Karsiyaka 53 puanla 1. Lig'e çikarken, GözGöz'ümüz 39 puanla ligi altinci tamamladi.
1987-88: Konyaspor 65 puanla sampiyon oldu, Göztepe'miz 56 puanla besincilikte kaldi.
1988-89: Zeytinburnu 85 puanla ligi zirvede bitiriken, GözGöz'ümüz 56 puanla besinci oldu.
1989-90: Göztepe'miz Aydinspor ile çekisti. Efeler 74 puan toplarken GözGöz 65 puanda kaldi.
1990-91: Son haftaya Altay 81, Göztepe'miz 78 puanla girdi. Göztepe deplasmanda Gönen ile berabere kaldi, Altay ise deplasmanda Mugla'yi 2-1 yendi ve ipi gögüsledi.
1991-92: Karsiyaka 78 puanla birinci olurken, Göztepe'miz 53 puanla 4. oldu.
1992-93: GözGöz'ümzü Play-Off'a yükseldi, 18 maçta 13 puan topladi ve ligi 9. sirada tamamladi.
1993-94: Göztepe'miz Klasman Grubu'nu 2. sirada tamamladi. Dardanel 55 puanla birinci oldu.
1994-95: Klasman Grubu'nda son haftaya 51 puanla giren Göztepe'miz Salihli ile 0-0 berabere kaldi, Manisa'yi 4-0 yenen Buca ligi zirvede bitirdi.
1995-96: GözGöz'ümüz ikinci defa Play-Off'a kaldi. Dardanel ve Sariyer 1. Lig vizesi alirken, Göztepe'miz 22 puanla 7. oldu.
1996-97: Göztepe'miz 3. Lig'e düsme korkusu yasadi. GözGöz gibi 40 puani olan Mugla averajla 3. Lig'e düstü.
1997-98: Göztepe'miz sirketlestikten sonra toparlandi ama yine tehlike yasadi. Son haftalara diken üstünde giren GözGöz'ümüz Klasman Grubu'nu 42 puanla 4. tamamladi.
1998-99: Sirketlesme ile güçlenen Göztepe'miz, Play-Off'a girmeyi basardi. Elazig'a evinde 3-1 yenilen sari kirmizi ekibimiz Seker, Sariyer ve Vanspor'u yendi ama kendisi gibi 33 puan toplayan Denizlispor'a geçildi. Vanspor ve Denizlispor direk olarak 1. Lig'e çikmayi basardi, Göztepe'miz ise Antalya'da Ekstra Play-Off'larda Ankara, Batman ve Rizespor'u yenerek 18 yilliik hasrete son verdi.
1999-00: Göztepe'miz 18 yil sonra çiktigi 1. Lig'de ancak 23 puan toplayabildi ve ligin bitimine 6 hafta kala küme düstü.
2000-01: GözGöz'ümüz, Klasman Grubu'nda ligin bitimine üç hafta kala Play-Off'a çikisini garantiledi. Play-Off'ta oynadigi 18 maçta, 14 galibiyet, 2 berabrelik, 4 yenilgi aldi ve 38 puan toplayarak, 2. Lig Şampiyonu olarak Süper Lig'e bir yıl aradan sonra tekrar yükselir.
2001-02: Sarı-kırmızılı ekibimiz, Süper Lig'i 45 puanla 7. sırada tamamladı. UEFA Kupası'na oynama şansını 3 puanla Denizlispor'a kaptırdı.
2002-03: Göztepe'miz 34 maçta topladığı 26 puanla ligi 17. sırada tamamlayınca, küme düşen üç kulüpten biri oldu.

(Kaynak: Yeni Asır Gazetesi)

2006-10-21T18:51:00.000+03:00

Kahraman Balyoz

Ahh be balyozz

Al o balyozu daa şeyi deee çek git rezil yağcı!!

O balyoz oralarda olmasaydı memleket daha çok şey kazanacaktı emin olun...

Bu da Emin Çölaşan'dan

Vay kutsal balyoz vay

BALYOZ internet oyunlarına konu oldu. Balyoz birilerinin yalakalık nedeni oldu. Balyoz kapışılıyor.

Gerçek balyoz kimde? İnşaatta mı, hastanede mi, milletvekilinin elinde mi?

Şeytan aldı götürdü, satamadan getirdi.

Müteahhit AKP Bingöl milletvekili Fevzi Berdibek balyozu kapmış, eline alıp medyayı çağırmış, pozlar veriyor... Ve iddialı konuşuyor:

"Bu elimdeki yüzde bir milyon o balyoz. İnanmayan olursa Adli Tıp Kurumu’na gönderelim. Başbakanımızın hayatı bununla kurtarıldı. Bunu ölünceye kadar evimin en baş köşesinde saklayacağım."

Meğer piyasaya balyozun sahteleri de çıkmış.

Ben olsam ben de bunu saklarım yani! Böylece gelecek seçimde milletvekilliğim garanti olur.

haa kutsal balyoz oyunu mu dediniz:

http://onpunto.com/ShowBlog.aspx?Web=devamediyor&CId=9890

Yavuz Sultan Selim hatıratı

2006-10-16T12:46:00.000+03:00

Yavuz Sultan Selim Han zamanında, İran hükümdarı Şah İsmail, kıymetli mücevherler ile dolu bir hediye sandığı gönderiyor, hünkâra.

Sandık açılıyor. İçinden çeşit çeşit değerli taşlar, kıymetli atlas, kadife kumaşlar çıkıyor. Fakat, sandık açılır açılmaz, pek fena bir koku yayılıyor etrafa. Önce, hiç kimse bir anlam veremiyor, nadide mücevherler ile dolu sandıktaki bu fena kokuya. Sonra, mesele anlaşılıyor. Sandığın dibine insan dışkısı doldurulmuş.

Yani, Şah İsmail, aklı sıra, cihan padişahına hakaret ediyor.

Cihan padişahı emir veriyor, "herkes düşünsün, bu edepsizliğe, Osmanlı'nın şanına yakışacak şekilde bir mukabelede bulunmalıyız." ve çözümü yine kendisi buluyor.
Aynı şekilde değerli mücevher ve kumaşlarla süslü bir sandık hazırlatıyor. Sandığın içine, o zamanın İstanbul'unda imâl edilen en nefis gül kokulu lokumlarından bir kutu hazırlanmış bir kutu yerleştiriliyor. Kutunun altına da, bir satırlık yazıdan ibaret bir pusula iliştiriliyor. Hediye sandığı, itina ile süslendikten sonra,Şah İsmail'e gönderiliyor.

Sandık, Şah'ın huzurunda açılıyor. Sandık açılır açılmaz, etrafa mis gibi gül kokusu yayılıyor. Mücevher vs. gibi hediyeler takdim edildikten sonra, Osmanlı Elçisi, Şah'ın tedirgin olmaması için, önce kendisi tatmak kaydı ile- büyük bir
saygı ve nezaketle, Şah İsmail'e lokumdan ikram ediyor. Bilâhare, görevliler, huzurda bulunanlara teker teker ikram etmeye başlıyorlar,lokumdan.

Şah, bütün bu olup bitenlere bir anlam veremiyor. Osmanlı Elçisi, Şah'ın şaşkınlığını gidermek için, lokum kutusunun altına iliştirilmiş mütevazı
pusulayı uzatıyor.

Pusulayı okuyan Şah'ın yüzünde, bu sefer,şaşkınlığın yerini büyük bir
utanç ifâdesi alıyor;

"İsmail, herkes yediğinden ikram eder."

TANIM İSTEYENLERE

2006-10-16T12:45:00.000+03:00

"Bir takım çevreler" ilkokul 5'e giden çocukların bile bildikleri bir takım kavramlarım tanımlarını istiyormuş... Bloguma bakmaya lütfederler mi bilmiyorum ama ben gene de Laiklik ve İrtica nın tanımlarını koyuyorum... Gerçi en basit Türkçe sözlükte bile bulabilirler amaa... gene de "hazıra alışmış bu güruh için" tanımlar ve kelimelerin kökenleri... Buyrunuz:

Laiklik, devletin dinler arasında ve dini görüşlerle dini olmayan görüşler arasında pozitif veya negatif ayrımcılık yapmaması gerektiği temel düşüncesine dayanan siyasal ve hukuki ilke. Din ve devlet işlerini birbirinden ayırarak, devlet işlerini dini prensiplerin dışında tutma.

Laik kelimesi, Latincedeki “laicus” sözünden gelen “laik” deyimi, Türkçe’ye Fransızca’daki “laice” ya da “laique” sıfatından geçmiştir. İlk kullanıldığı batı dillerinde “dine ya da kiliseye ait olmayan” anlamını taşımaktadır. Kelimenin aslı Yunanca Laikos sıfatıdır. Yunancada, din adamı sıfatı taşımayan kişilere “laikos” denilmekteydi. Lügat manasıyla ruhani olmayan kimse, dini olmayan şey, fikir, müessese, sistem, prensip demektir.

Meydan Larousse’un laiklik maddesinde “Laiklik, dinin kamu hayatı üstündeki etkisini sınırlamak amacını güder” denilirken devamında “devlet ile din işlerinin ayrılması; devletin din ve vicdan hürriyetinin gerçekleşmesi bakımından tarafsız olması” şeklinde ifade edilmektedir.

Laikliğin diğer tanımı da daha geniş ve kapsamlı olanıdır. Laiklik: insanın inanç, ibadet, vicdan ve düşünce hürriyetinin devlet tarafından güvence altına alınmasıdır. Bir din veya mezhep mensuplarının başka din veya mezhep mensuplarına karşı ya da kişinin inanç, ibadet, vicdan ve düşünce hürriyetini yaşamasına yönelik her türlü baskı ve tahakkümü önlemek laik devletin görevidir.

En çok bilinen şekliyle tanımlanışı ise; din ve devlet işlerinin birbirinden ayrılmasıdır. Laik devlette devletin siyasi yapısını, hükümet ve idarenin işleyişini, toplumun yaşayışını düzenleyen kanun ve kuralları dini prensipler değil; bilimsel yaklaşımlar, toplumsal ihtiyaçlar ve hayatın gerçekleri tayin eder. Bu devlette din ise; tamamıyla fertlerin dini inançlarını kendi özgür iradeleri ile yaşamasını öngören ve bununla ilgili kuralları düzenleyen bir müessesedir. Bu bağlamda laiklik; dinsizlik olmadığı gibi din karşıtlığı da değildir.

Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu büyük önder Atatürk, “Bizim dinimiz en makul, en tabii dindir ve ancak bundan dolayı en son din olmuştur. Bir dinin tabii olması için akla, fenne, ilme ve mantığa uyması lazımdır. Bizim dinimiz bunlara tamamen uymaktadır.” demek suretiyle dini kaygılarla laikliğe karşı çıkılmasının ne kadar anlamsız olduğunu vurgulamıştır.

İrtica, kelime anlamı itibariyle “Gericilik, geriye dönme, her türlü yeniliğe karşı çıkarak eskiyi muhafaza etme” gibi manalara gelmektedir. Bu konuda sözlüklerde bu ve benzeri çeşitli tanımlara raslamak mümkündür. Ancak buna rağmen bu tanımın kapsamına giren şahıs ve kitleleri belirlerken güçlüklerle karşılaşılmaktadır.

İrtica bu sebeple de dünyada ve
... hakkındaki detaylı bilgiyi görüntülemek için tıklayınız.Türkiye'de, genelde gerici, mürteci, fundamentalist, kökten dinci ya da radikal gibi sıfatlarla tanımlanan şahıs ve grupları tesbit noktasında farklı anlayış ve yorumlar bulunmaktadır.

Genel kanaate göre; devletin temel nizamlarını, dini esaslara uydurmak amacıyla faaliyet gösteren ve bu doğrultuda her ne surette olursa olsun cebir ve şiddet kullananları terörist olarak vasıflandırsak dahi, bu çerçevede bile çoğu zaman, bu amacı güden gruplarla, sadece dini ibadetleri yerine getiren vatandaşlarımız birbirinden ayırmak oldukça güçtür.

İrticai faaliyet ise; dini olguları kullanarak insanların inançlarını istismar edip, devletin anayasal düzenini değiştirmek amacını güden her türlü şiddet ve propagandif eylemlerdir.

Artık bizim de bir "Nobel ödülü" müz var...

2006-10-12T23:20:00.000+03:00

Orhan Pamuk bugün (12/10/2006) İlk "Nobel Ödülü" kazana T.C vatandaşı oldu... İsveç Akademisi, "kültürlerin çatışma sembolleriyle ilgili çalışmaları nedeniyle bu ödülün Pamuk'a verildiğini açıkladı

Neden, niçin, iyi midir kötü müdür... Tartışmam bile... Boşverdim gitti... Bu tutum, gördüğüm kadarıyla sadece bende değil, genel anlamda toplumuzda da var...

Adam geçen sene de adaydı ama bu sene aldı...
Yaa ben bunda sanki bir Eurovizyon vari koku alıyorum... Yani nedir? "şarkısını boşver biz sevdiğimize, yüksek puanımızı verelim" veya " "adamlara politik haksızlık ettik bari puan verelimde durumu yırtalım"... Hee evet bir parmak bal çalın bakalım...

Tesadüf ya Fransızların soykırım kararı ile bu ödül de aynı günde verildi...

Aslında bir olay, büyük gurur bu... Ama ne bileyim işte bir burukluk da var olayın içinde...
Başka bir burukluk ise, Orhan Pamuk'un (tv de gördüğüm) konuşması idi... tam hatırlamıyorum ama " Burada Türkiye Cumhuriyetini temsilen kimse yok, onların olmaması ise benim için ayrı gururdur" gibilerinden birşeydi... Tam da "evet yaa neden kimse yoktu orada" diyecekken... AAAA 1 sn yaa... Hani Mr. Pamuk ödül aldığını ABD'de öğrenmişti, ve hani ödül 10 Aralıkta verilecekti??? Daha bu konuşmanın yapılması için erken değil mi??? Yoksa parlementonun ödül açıklanacağı sırada Mr Pamuk'un yanında mı olması gerekiyordu??? O halde, umarım bir dahaki ödül açıklamaları sırasında Meclis civarı bir yerde bulunursunuz!!!

Bu arada, Sn. Pamuk dan çok daha önce, Yaşar Kemal de Nobel Edebiyat ödülüne aday olmuş...

Madem gündem bu işte wikipedia'dan Nobel Ödülü hakkında bilgiler...

Nobel Ödülü, 27 Kasım 1895 tarihli ve 30 Aralık 1896 tarihinde Stockholm'de açıklanan vasiyetnamesiyle Alfred Nobel tarafından kurulan derneğin verdiği, insanlığa hizmet edenleri ödüllendirmek amacını taşıyan prestijli bir ödüldür. İlk Nobel ödülleri 1901 tarihinde verilmeye başlanmıştır.

Nobel ödülü verilen alanlar
Nobel'in servetinin yıllık geliri beş eşit parçaya ayrılmıştı.
"Fizik", "Kimya", "Fizyoloji veya Tıp" alanlarında en önemli icadı yapan kişilere
Edebiyat alanında en soylu ve en içten ideali örnek alarak meydana getiren eserin yazarına
Halklar arasında kardeşliğin gerçekleştirilmesi, orduların kaldırılması veya sayısının azaltılması, barış kongrelerinin yapılması ve yaygınlaştırılması için en çok çalışan kişilere verilir.
Başta beş dalda verilen ödüllere 1969 yılında İsveç Bankası Alfred Nobel anısına bir de İktisat ödülü ekledi. Bu ödüllerin dağıtılmaya başlaması 1901 tarihine denk gelmektedir ve günümüze kadar sürmüştür.
Fizik ve Kimya ödülleri İsveç Akademisi, Tıp ve Fizyoloji ödülleri Stockholm Karolin Enstitüsü, Edebiyat ödülü Stockholm akademisi, Barış ödülü de Norveç Storting'i tarafından seçilen beş kişilik bir komisyon tarafından dağıtılır.

Nobel Edebiyat ödülleri her yıl Alfred Nobel'in sözleri ile bir idealist eğilimi en farklı şekilde ifade eden yazara verilmektedir. İsveç Akademisi her yıl bu ödüle layık kişileri seçmektedir.
Alfred Nobelin bu sözü aslında başta birçok tartışmaya neden olmuştur. İsveç dilinde 'idealisk' kelimesi 'idealistik' ve 'ideal' olarak çevrilmektedir. Bu da Lev Tolstoy ve Henrik İbsen gibi dünyaca tanınmış yazarların başlarda yazdıkları yeterince idealistik bulunmadığından ötürü bu ödülü alamamalarına yol açmıştır.

Fransa'da 'soykırım' yasa teklifi kabul edildi

2006-10-12T22:42:00.000+03:00

Fransa meclisi genel kurulu, Sosyalist Parti'nin sunduğu sözde Ermeni soykırımını reddetmenin suç sayılmasını öngören yasa teklifini kabul etti.

Yasa teklifi 19'a karşı 106 oyla kabul edildi.

Teklifin yasalaşması için Senato'nun da onayı gerekiyor. Yasa teklifinin Senato'ya götürülme kararı ise hükümetin elinde bulunuyor. Meclis genel kurulunda bugün yapılan tartışmalarda hükümet adına konuşan Avrupa İşlerinden sorumlu Bakan Catherine Colona, teklife karşı çıkmıştı.

Yasa teklifi, sözde soykırımı reddedenlere, bir yıla kadar hapis ve 45 bin euro para cezası verilmesini öngörüyor.

Oylama öncesi yasa teklifine yönelik 6 değişiklik önergesi verildi. İktidardaki Halk Hareketi Birliği (UMP) milletvekili Patrik Deveciyan'nın öergesi, tarihçi ve araştırmacıların yasadan muaf tutulmasını içeriyordu. Ancak önergeler reddedildi.

Şaşırmadım aslında... Kabul edin, adamlar bizi sevmiyor, içlerine istemiyorlar... Ama Fransızlar en azından dürüst oldular bu defa, arkadan kulis çevirmek yerine ((hiç yapmazlar ya aslında)kulis mii o da nee???) doğrudan söylediler... Sanırım bu sadece bize karşı yapılan birşey de değil ama, tam emin olmamak ve hatırlamamakla beraber, sanki Museviler ve İsviçre Bankaları arasında bir olaylar olmuş ve Museviler gizli hesaplardaki paraları ele geçirebilmişlerdi... Yani bir şekil bir zorlama, haksızlık olduğunu vsvs ispatlamışlardı...

Savaş zamanışlarında yapılanları sanırım o güne göre yorumlamak en iyisi... Bugüne, bugünkü gerçeklere göre yorumlanırsa çarpıklık olacağı aşikardır....

E bu da böyle olsun diye bir şey kabul edilemez... Aslında kimin ne soykırımı yaptığını tarih çook daha iyi biliyor... Ama dili yok ki söylesin!!!

Heh yasa tarihçileri de kapsayacakmış.. Adamlara "susun, araştırmayın sakın" demenin başka yolu olmasın bu?? Allah bilir soykırımın ardında Fransız parmağı da vardır ondan susulması isteniyordur... Kim bilir?? Peki buna ne dersiniz??

Bir Can Dündar yazısı ve anısı...

Benden bir not daha: Atilla İlhan... Ölüm yıldönümü idi 10 Ekimde... Allah rahmet eylesin...

'Aaaa o başka!'

1960'lar...
Paris'te Madeleine Meydanı'nda bir öğle üzeri...
40 yaşlarındaki Madam Janine Thepenier karşısındaki Türk delikanlıyla sohbet ediyor.
Benoist-Mechin'in "Mustafa Kemal" kitabı yeni çıkmış piyasaya...
Daha önce Türkler ve Türkiye üzerine hiç bilgisi olmayan Fransız kadın kitabı yeni okumuş, bizim delikanlıya sorular soruyor:
"- Şüphesiz Mustafa Kemal davasında haklıymış. Fakat niye bu kadar çok kan dökmüş? İstiklal mahkemelerinde kelle uçurmak olacak iş mi?"
Sonra Menderes'in idamına getiriyor lafı:
"Anayasa'yı çiğnedi diye Başbakan'ı, bakanları asmak doğru mu?"
"Kıbrıs çıkarmasında masumların kanını dökmek günah değil mi?"
Delikanlı satır aralarından "Nedir sizdeki bu vahşet" sorusunu kokluyor. Ve karşı saldırıya geçiyor:
"Benim bildiğim Fransa (1. Dünya Savaşı kahramanı, Mareşal) Petain'i idama mahkûm etmiş, yaşlı diye cezasını süresiz hapse çevirmiştir. Laval'i ise kurşuna dizmiştir. Bunlardan birisi başkan, öteki de bakan değil miydi?"
Madam Thepenier hayretle itiraz ediyor:
"Aaaa, o başka..."
"Peki Danton, Robespierre, Babeuf gibi ihtilal başkanlarının kesildiği yer bu Paris değil midir?"
Cevap aynı:
"Aaaa, o başka..."
"Fransa paraşütçüleriyle Gabon'a niye müdahale etmişti? Eğer Cezayir'de Araplar orada kalmış Fransızları kesmeye, aç bırakmaya ya da sürmeye başlasalardı Fransa müdahale etmeyecek miydi?"
"Aaaa, o başka..."
* * *
Bu çifte standart karşısında saçını başını yolan "Fransa hayranı" delikanlının adı Attilâ İlhan'dı.
Bu izlenimlerini "Hangi Batı"da (Bilgi, 1976, s. 41) şöyle sonlandıracaktı:
"İnsan sonra sonra Batılının, yani Fransızın olayları, insanları ve sorunları iki ayrı gözle gördüğünü, iki ayrı ölçekle değerlendirdiğini fark ediyor.
"Birisi, dünyayı 'yöneten' ülkelerden biri olmaktan gelen yukarı bir ölçü, kendine toz kondurmayan, komşusuna karşı hoşgörülü...
"Ötekisi, 'yönettiği' ya da hizada saydığı ülkelere ve halklara uyguladığı, hafif alaycı, epeyce küçümser, adamakıllı merhametsiz ve toptan haksız bir ölçü. Avrupalı değil misiniz, 'Avrupalıyım' diye 40 yıldır yırtınsanız bile her hareketiniz başka bir ölçüyle yargılanacaktır.
"Diyeceğim, Paris'in iki gözü, iki ayrı renk..."
* * *
Aradan geçen 40 yılda fazla bir şey değişmedi Fransa'da:
Aynı çifte standart, aynı önyargı, aynı kibir...
Şu farkla ki; bu tavrının bedelini, varoşlarından yükselen ve 60'lardakine hiç benzemeyen bir şiddet dalgasıyla ödemeye başladı.
Türkiye ise Batı yolunda komşularıyla barışma, önyargılarından arınma, tarihini sorgulama, yasalarını demokratikleştirme yoluna girdi.
Şimdi Türkiye'de Batılı düşünenler "Soykırım vardır" diyenlerin hapsedilmesine fikir özgürlüğü adına karşı koyarken, "fikir özgürlüğünün Kâbe'si" kabul edilen Batı "Soykırım yoktur" diyenleri hapsetmeye hazırlanıyorsa, bize düşen, Batı'nın değerlerini Batı'ya hatırlatmak, bu çifte standardı yüzlerine vurmak ve en önemlisi yolumuzdan caymamaktır.
Bu vesileyle, yarın 1. ölüm yıldönümünde anacağımız, Paris'teki o "ebedi delikanlı"yı saygıyla selamlıyorum.

Bir Kirpi Hikayesi

2006-10-12T22:23:00.000+03:00

İncitmeyecek kadar uzak,üşümeyecek kadar da yakın olabilmek...

Eski zamanların dondurucu bir kışından bütün hayvanlar çok etkilenmiş, büyük kayıplar vermişler.

Ama en çok kayıp veren kirpilermiş.

Çünkü onların pek çok hayvan gibi kalın kürkleri yok, kendilerini sıcak tutması zor olan dikenleri var. Bu durumdan en az zararla kurtulmak için kirpiler meclisi toplanmış,çözüm aramaya başlamış.

Tartışa tartışa,nihayet gece olunca tüm kirpilerin bir araya
toplanmasına,birbirlerine yakın durarak geceyi geçirmelerine karar verilmiş.

Böylece kirpiler birbirlerinin vücut sıcaklığından yararlanacak,aralarındaki
hava tedavülünü önleyerek donmaktan kurtulacaklarmış.

İlk geceki deneyimlerinde bunun işe yaradığını görmüşler.
Ama başka bir problem çıkmış ortaya.
Üşüyen kirpiler birbirlerine fazla yaklaştıklarından yaralanmalar gerçekleşmiş.

Daha sonraki gece yaralanma korkusundan birbirlerinden uzak durmuşlar ama bu
seferde donmalar meydana gelmiş.

Ne var ki, her gece kah uzaklaşa kah yakınlaşa, deneye yanıla birbirlerinin
vücut sıcaklığından yararlanacak kadar yakın,ancak birbirlerini incitmeyecek
kadar uzak durmayı öğrenmişler.

KISACA ;

Bizim de uzun dikenlerimiz var.

Bunlar hayata karşı filtrelerimiz.

Bazen faydalı,bazen de zararlı.

Çoğu zaman,kimseleri yaklaştırmıyoruz yanımıza.

Filtrelerimizden elemeden kimseleri sokmuyoruz özel dünyamıza.

Ne var ki, sıcaklık ancak yakınlaşmakla mümkün.

Birbirini incitmeyecek kadar uzak,hayatın soğuk zamanlarında üşümeyecek
kadar da yakın olmayı öğrenmeliyiz

Masallardan neler öğrendik :)

2006-10-08T12:02:00.000+03:00

Sinderella : hatun kısmısının gece 12den sonra sokakta işi yoktur...

Uyuyan Güzel: bir kiz kendisini öpen ilk erkekle evlenir ve onunla
sonsuza kadar mutlu yaşar.

Hansel ile Gretel: masal kahramanlarının sayısı arttikca IQ'ları duşer...
Çukulatadan evler yenmemelidir.

Kırmızı başlıklı kız: sokakta her gördüğün zibidiyle konuşma.

Çirkin ördek yavrusu: ortaokulda size imalı bakışlar atan gözlüklü tombul kızla/çocukla dalga geçip aşağılamayın, bir beş sene sonra afet olur ağzınız açık kalır ağlarsınız.

Ali Baba ve kırk haramiler: password'ler iyi saklanmalı onun bunun yanında bağırarak söylenmemelidir.

Alice harikalar diyarında: her bulduğunu ağzına sokma

Heidi : akıllı kızlar patikalarda neyin keçi kovalamazlar.

Aladdin : sokakta her buldugunu karıştırma

Pamuk Prenses: Hiç tanımadığınız biri size elma verirse sakın yemeyin !

Rapunzel: Bir kuleye kapatıldıysanız kaçmak için saç uzatmayın uçmayı öğrenmek daha kısa sürer

Pinokyo : Baban marangozsa asla yalan sölemeyeceksin

Anne/ Baba testi :)))

2006-09-26T14:37:00.000+03:00

'Dört yaşındaki oğlumla sokakta yürüyordum. Birden
eğilip yerde bulduğu bir şeyi ağzına soktu. Ben de o şeyi alıp attım ve bir
daha bunu yapmamasını söyledim.
'Neden' diye sordu.
Ben de 'Çünkü o şey yerde idi. Nereden geldiğini bilmiyoruz, bu yüzden de pisti. Senin hastalanmana neden olur'diye cevapladım.
O zaman gözlerini açarak bana baktı ve bütün bunları nereden bildiğimi sordu.
'Eee, bütün anneler bunları bilir. Bunlar 'annelik testi'nde vardır. Eğer anne olacaksan bunları bilmek zorundasın, yoksa olamazsın' dedim.

İki üç dakika sessiz sedasız yürüdük. Sonra yeni bilgisini sindiren oğlum bana döndü ve söyle dedi: 'Tamam, simdi anladım. O zaman testten geçemezsen, baba oluyorsun.'
'Aynen öyle' diye cevap verdim yüzümde ve kalbimde bir tebessümle...'

blog layouts

Modern kadın, kolay ulaşılabilir ve ucuz

2006-09-14T23:04:00.000+03:00

Radikal İslamcıların teorisyenlerinden sayılan Mısırlı Seyyid Kutub’u idam edilişinin 40. yılında anmak amacıyla İstanbul’da düzenlenen sempozyumda konuşan gazeteci yazar Ali Bulaç, "modern kadın"ı "kolay ulaşılabilir ve ucuz" olarak niteledi.

Gazeteci-Yazar Ali Bulaç konferansta, "Seyyid Kutub’un 20. Yüzyıl İslami Hareketleri Üzerindeki Etkileri" başlıklı bir konuşma yaptı. Seyyid Kutub’un Müslümanların dini referanslarla daha bilinçli ve daha özgüvenli olmasını istediğini belirten Bulaç, "Bugün bilgi çok kolay ve ucuz ulaşılabilir bir hale geldi. Tıpkı modern kadın gibi. Modern kadına da bilgi gibi çok kolay ulaşılabilir" dedi. Bulaç, Cumhuriyet Gazetesi’nin, sempozyum öncesinde, Seyyid Kutub’u İstanbul’da 58 kişinin ölümüyle sonuçlanan bombalı saldırıları gerçekleştiren El Kaide militanlarıyla ilişkisi bulunduğu öne sürülen "Selefi" çizgisinde göstermesini eleştirdi. Gazetenin "Teröristlerin beyinlerini yıkayanlar, pirlerini anmak için biraraya geliyor" yorumunu "edepsizlik" olarak nitelendiren Bulaç, "Cumhuriyet Gazetesi’ni yayınlayanlara ’Sizin piriniz kim’ diye sormak lazım. Onların piri de Naziler’dir" dedi.

Dip not: Kişi kendi gibi bilir karşısındakini... Nasıl "kadın"lara rastladıysanız artık... Bu şahsınızın ruhi yapısını da ortaya koyuyor... yazık... tedaviniz de mümkün değil ki...

Resmine bakıyorum, yüzünde hayır yok ki dediğinde olsun...

Zamane anneleri

2006-09-13T11:18:00.000+03:00

"Sen de dedem gibi ölecek misin, anneanne?" sözleri hasta odasında yoğun sessizlik yaşanmasına neden olmuştu. Geçirdiği ameliyatlardan sonra pek toparlayamamış yaşlı bayan hastamızı ilkokula yeni başlamış torunu ve kızı ziyarete gelmişti. Küçük çocukları hasta ziyaretine kabul etmememiz başlangıçta sorun yaratmış, kısa süreli ziyaret için izin koparmışlardı. Hasta odasında ana kız konuşup dertleşirken torun araya girip sormuştu o can sıkıcı soruyu. Kafamı eğip elimdeki dosya ile ilgileniyormuş gibi yaptım. Hastamız torununu yatağın kenarına oturttu. Ellerini
tutarak "Şimdi değil, iyileşip eve döneceğim, merak etme. Hemen ölmeyeceğim. Ama er veya geç hepimiz öleceğiz" dedi. Torun yanıttan pek tatmin olmuş gibi değildi.

- Ama bu haksızlık, anneanne. Ölünce onları bir daha göremiyoruz. Dedemi çok özledim ben.

- Merak etme, insanlar ölünce görünmez olular ama hepten yok olmazlar.

Torun bir süre ananesinin boynundaki kolye ile oynayarak düşündü. Sonra "Peki insanlar ne oluyor, ölünce" diye sordu. Anneanne önce bana sonra kızına baktı. Torununun saçını okşayarak;

- Bir şekilde aramızda oluyorlar, ölenler. Kimi bir renk, kimi tat veya koku kimi de dokunuş olup geri geliyorlar. Mesela rahmetli annemin yaptığı puf böreğini hiç unutmadım. Nerede o kokuyu veya tadı bulsam annemin orada yanımda olduğunu bilirim. Dedeni ise saçlarımdaki dokunuş ile hatırlarım. Nerede bir rüzgar saçlarımı okşasa dedenin yanımda olduğunu düşünür, sevinirim.

- Peki sen ölünce ne olup geleceksin, anneanne?

- Onu sen bileceksin. Beni nasıl hatırlamak istersen o şekilde geleceğim yanına.

Ziyaret kısa sürmüştü. Onlar odadan çıktıktan sonra hastamız torununu çok özlemiş olduğunu belirterek ziyarete engel olmadığımız için teşekkür etti.

- Bu küçük torunumu büyüğünden daha çok seviyorum, doktor bey.

- Torunlarınız arasında ayırım yapmamanız gerekmez mi?

- Haklısınız ama böyle olmasında biraz kızımın da kabahati var. İlk çocuğunu çabuk büyütmeye çabaladı. Kendince başardı da. Ama hepimizden uzak soğuk, ağır biri oldu çıktı, büyük torunum. Şimdi hepimiz yakınıyoruz ama iş işten geçti.

- Neden böyle oldu?

- Ne yazık ki, kızım da diğerleri gibi zamane annelerinden oldu. Çocuğunu en iyi şartlarda, en iyi okullarda en iyi eğitim ile yetiştireceğim diye tutturdu. Çocuğun almadığı ders kalmadı neredeyse. Bale, piyano, tenis, yüzme dersleri yetmedi kolejlerde okuttu. Onunla birlikte ders çalışıp sınavlara birlikte girdi sanki. Şimdi adı sanı duyulmuş kolejlerden birinde okuyor. Ama hepimizden uzaklaştı. Derslerinden başka oyun bilmeyen soğuk ağır biri oldu.

Bir süre sustu, soluklandı. Elimi tutup yatağında doğruldu. Yastıklarını düzelttim.

- Zamane anneleri böyle oluyor, işte. Çocuk yetiştirmeyi yemek yapmak sanıyorlar. Parayı bastırıp en donanımlı mutfakta en iyi malzemeleri kullanırsa yemeğin mükemmel olacağını hayal ediyor, ortaya çıkan yemeğe bakıp neden lezzetli olmadığını soruyor, kabahati mutfakta veya malzemede arıyorlar. Kendilerine hiç kabahat bulmuyorlar. Halbuki elinin emeği, sabrı, özeni olmadıkça lezzeti yakalayamazsın. Hele bir sarma sarsınlar da göreyim ben onları. Bu kez de "o kadar emek verdim, kimseye yedirtmem" diye tutturur bunlar. Sanki analarından böyle gördüler. Hayat kolaylaşıp hızlandıkça her şeyin aynı kolaylıkla yapılacağını sanıyor bu zamane anneleri. Çocuklarını da çabuk büyütmeye uğraşıyorlar. Onları hızlı yaşlandırdıklarının farkında bile değiller.

- Yani?

- Çocuk bu, yetiştiği ortamdaki insanlara anne babasına benzeyecek elbet. Çocuk onlara benzemeye başladıkça anneler kendi beğenmediği yönlerini çocuklarında görüp kızıyor, nerede hata yaptıklarını bulmaya çabalıyorlar. İkinci çocukta ise o ilk heves kalmıyor da öyle kurtarıyor onlar kendilerini.

Boğazı kurumuştu. Bir yudum su içip eskiden ailelerin ilk çocuklarının ağabey ve abla ağırlığı ile yetiştirildiğini ilk çocukların aileyi iyi yansıtma görevi olduğu için daha değerli olduğunu ama artık devrin değiştiğini ailelerin kendilerini değil de hayallerini çocuklarına yüklediğini ilk çocuktan sonra gelenlerin ise daha özgür olgunlaşıp aileye daha çok benzediğini anlattı.

Birkaç gün sonra hastamızın baş ucunda suluboya bir resim vardı. Mavi gökyüzünde sapsarı güneş ve bir de uçurtma uçuran kız çocuğu vardı, resimde. Hastamız resim ile ilgilendiğimi görünce okumakta olduğu gazetesinden kafasını kaldırıp;

- Torunum benim için yapmış bu resmi, doktor bey. Resimdeki kız kendisiymiş. Karar vermiş, ben ölünce resimdeki gökyüzünün mavisi olacakmışım, onun için. Gökyüzüne her baktığında benim yanında olduğumu bilecekmiş, böylelikle. Bu sımsıcak güneş ise dedesiymiş.

Gözleri dolmuştu. Birkaç damla yaş süzüldü gözlerinden. "Torunumun gözünde gökyüzünün mavisi olacakmışım, dedesi de hepimizi ısıtan güneş. Daha ne olsun?" dedi. Öğle arasında bahçeye çıktım. Yağan yağmurun ardından masmavi gökyüzünde açan güneş, sıcaklığını iyice hissettiriyor, ağaçlar sonbahara hazırlanıyordu.

Mehmet Uhri

9 Eylül

2006-09-10T22:12:00.000+03:00

Şansımız varmış... Birkaç kıta gezdik.
Şunu iddiayla söyleyebilirim...
Dünyanın hiçbir yerinde İzmir'deki kadar güzel batmaz güneş.

Yine öyle bir vakit...
Bitmeyen enerji, kavuniçi bir top olmuş, trajik bir yangının küllerinden yeniden doğan şehrin ufuk çizgisinde, körfeze usul usul iniyor.
Rakının dibine vurma saati...
Takvimler, 1923'ü gösteriyor.

Adres, numara 248, Kordon...
Naim Palas... İkinci kat...
Cumbada oturuyor Mustafa Kemal.
Sevmez fazla yemeği.
Leblebi var yine önünde...
Garson titriyor. Çünkü çocuk, Rum.
Sesleniyor Gazi, şefkatli bir ses tonuyla...
"Vre Dimitri" diyor, "gel bakayım."
Çocuk, "buyur pasam" diyor, ş'lere dili dönmeyen, kırık dökük Türkçesi'yle.
"Sizin Kosti" diyor... İşgal sırasında İzmir'e gelen Yunan Kralı Konstantin'i kastederek... Sizin Kosti, geldi mi buraya?
Geldi pasam...
Oturdu mu bu masaya?
Oturdu pasam.
Güneş batarken rakı içti mi?
İçmedi pasam.
E o zaman sormadın mı çocuk, ne halt etmeye almış İzmir'i?

İşte böyle batar güneş orada.

Nereye götürsem bilmem ki, nereleri gezdirsem, bugün sizi İzmir'de...
Mustafa Kemal Bulvarı'na mı götürsem, Alsancak'a mı? Lozan Meydanı'na mı, Montrö Meydanı'na mı? Hasan Tahsin'in ilk kurşunu attığı yerde dua mı etsek, Zübeyde Hanım'ın kabri başında rahmet mi okusak? Anacığını emanet etmiş, adam gibi adam bu şehire... Kız almış. "Denizi kız, kızı deniz, sokakları hem kız hem deniz kokan" bu şehirden... Evlenmiş. Latife Hanım'ın köşküne mi götürsem? 26 Ağustos kapısından mı girsek fuara, Kahramanlar kapısından mı? Oradan girmiş süvariler İzmir'e... Çok şehit vermişiz. İsimleri meçhul. Onun için kısaca Kahramanlar demişiz, o semtin adına... İlk girdikleri noktada da, Şehitler Abidesi var... Bu vatan için İzmir'de ilk düşenler... Onların isimlerini biliyoruz... Oraya mı gitsek acaba? İkinci Tümen Dördüncü Alay'dan Konyalı Mehmet, Akşehirli Hakkı, Avanoslu Ahmet... Şehitler Abidesi deriz ama, ismi başkadır aslında... "Vatan ve Namus Anıtı..." Oraya mı gitsek? Başlarında Yüzbaşı Şerafettin vardı. O caddenin şimdiki adı. Oraya mı gitsek? Fahrettin Altay Meydanı'na mı, yoksa Cumhuriyet Meydanı'na mı? "Ordular ilk hedefiniz Akdeniz'dir ileri" diyen heykele...
Cadde mi gezsek... Dumlupınar caddesi, Şehitler, Gaziler, Vatan, İstiklal, İnönü, Akıncılar, Şehit Fethi caddesi...
Yoksa bulvar mı gezsek... Gazi, Fevzipaşa. Mahalle desen... Egemenlik mahallesi, Kurtuluş, Mehmet Akif, Millet, Kubilay, Sakarya, Ülkü, İnönü, 19 Mayıs, Tınaztepe, Kocatepe, Duatepe, Zafertepe, Hürriyet mahallesi...
Semt mi gezsek... Çankaya da var, Bayraklı da... Hatay var kardeşim, Hatay.
Okul mu gezsek... Atatürk Lisesi, Cumhuriyet Lisesi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Hakimiyet-i Milliye, Misak-ı Milli, Gazi ilkokulu...
Atatürk Stadı'nda Altay'ı mı seyretsek, Alsancak Stadı'nda Altınordu'yu mu?

Sadece şehir değildir orası.
"Milli mücadele müzesi" dir.
Adım attığın her yerde gördüğün isimlerle.
Bahçedir...
Kanla sulanan, terle yeşeren.

İstanbul'daki gibi Birinci Ahmet Çeşmesi falan yoktur orada... Ankara'daki gibi Cinnah caddesi, Arjantin caddesi de bulamazsın pek...
Recep Tayyip Erdoğan Kavşağı'nı teklif etmez hiç kimse...

İşgal edildiği gün, bir ulusun kurtuluş savaşını başlatan... İşgali bittiği gün, o ulusun kurtuluş savaşını bitiren... Dünyadaki tek şehirdir.

Ve bugün, o gün...
9 Eylül.
Ne güzeldir bugün İzmir'de olmak.
Ve ne zordur bugün İzmir'de olamamak.
Kıymetini bilmek lazım.

Yılmaz ÖZDİL

http://www.sabah.com.tr/2006/09/09/ozdil.html

Heykeli bırak laflara bak...

2006-09-10T19:56:00.000+03:00

Başkanın heykeli indi, eşi duruyor

Torbalı Belediye Başkanı İsmail Uygur'un, Atatürk heykelinin yanına dikilen heykeli, meclis kararıyla söküldü. Heykelin yüzünün değiştirildikten sonra yerine konacağı belirtildi. Başkanın eşine tıpatıp benzeyen kadın heykeline ise dokunulmadı.

Başkan heykelini söktü, eşi duruyor

Kendisine benzeyen heykeli kaldırtan İsmail Uygur "Bu kez Başbakan'a benzeyecek. Ama Atatürk'ün yanında olmak ister mi?" dedi.

İzmir Torbalı Belediye Başkanı İsmail Uygur, Atatürk heykelinin yanına kendisinin ve eşinin heykellerini dikmesi nedeniyle başlayan tartışmalara nokta koydu. Torbalı Belediye Meclisi, önceki gün saat 17.00'de başladığı toplantıda, Başkan Uygur'a benzeyen heykelin kaldırılmasını, eşi Afet Uygur'a benzediği öne sürülen heykelin ise kalmasını kararlaştırdı. CHP'li Başkan İsmail Uygur düzenlediği basın toplantısında heykelle ilgili "lüzumsuz ve aptalca'' tartışmaların yapıldığını savunarak, "Heykel mutlaka bir insana benzemek zorundadır. Biz sayın Başbakanımızın gençliğine benzetmeyi düşünüyoruz. Başbakan Atatürk'ün yanında olmak ister mibilemiyoruz. Bunu kabul ederse Başbakan'ın gençlik yıllarına benzer bir figür kullanılabilir. Bence bu konuda en tartışmasız isim Başbakan olacaktır. Başbakanımız genç ve atletik bir vücuda sahip. İtiraz görmez diye düşünüyorum'' dedi. Uygur, Başbakan Erdoğan'ın konuya ilişkin görüşünü almadan böyle bir girişimde bulunmayacaklarını bildirdi. AKP'liler, heykelin indirilişini sonuna kadar izlerken, zaman zaman gerginlik yaşandı. CHP'liler ile belediye çalışanları gazetecilere saldırdı. Uygur'un meclis toplantısında da "İtin puştun değil, Atatürk'ün yanındayız." dediği öğrenildi.
Abdulvahap OLGUN / ANKARA

7/9/2006

SABAH

Yarına hazırlığım;)

2006-09-03T23:48:00.000+03:00

Dedim ya yeni bir yaşa giriyorum, bugün dedim bari 33 e bir hazırlık yapayım...
Ne yapsam diye düşündüm, sonra ayaklarımın üstünde dimdik durayım diye ayaklarıma bakım yapmaya karar verdim..

Valla pek bi işe yaradı gibi şimdilik... İşe yaradı, siz de yapın ;)

Ayak oyunları

Dans ederken üzerinde tepinip durduğunuz ayaklarınızın bakımını düzenli olarak yaparsanız, onlar da rahatlar, kuvvetlenir, sevinir.

1. Ayak banyosu

Banyo yaparken vücudunuz nasıl rahatlıyorsa, ayaklarınız da ona özel hazırladığınız bu banyoyla bakın nasıl da rahatlayacaklar. Yarım bardak sütü, ayaklarınızı kaplayacak kadar suyla dolu bir kaba ekleyin. 3 çorba kaşığı badem, banyo yağı yada zeytinyağını içine ilave edin ve ocağın altını yakın. Ilıyıncaya kadar bekleyin. Bu arada tırnaklarınızda iki hafta önceden kalan ojeleri temizlemeye koyulun.

2. Alet- edevatları hazırlayın

Tırnak makasını sterilize etmek için 20 dakika kadar alkolün içinde bekletin. Yada sıcak su içerisinde, anti bakteriyel bir sabunla ovarak mikroplardan arındırın. Şimdi tırnaklarınıza şekil verebilirsiniz artık. Batıkları engellemek için tırnaklarınızı çok kısa kesmemeli ve düz kesmeye dikkat etmelisiniz. Sonra da tırnaklarınızın kenarlarını törpüleyerek yuvarlayabilirsiniz.

3. Daldırın

Sütlü karışımı ocaktan alın. Çok sıcak olmamasına dikkat edin. Bunu genişçe bir kaba boşaltın ve ayaklarınızı da içine daldırın. Sütün içerisindeki laktik asit, ölü deri hücrelerinin çözünmesini ve erimesini sağlayacak, yağ ise nasırları yumuşatacak. 10 dakika bekledikten sonra, ayaklarınızı karışımın içinden çıkarın. Pedikür törpüsü ile ölü derileri ve yumuşayan nasırları temizleyin. Ardından ayaklarınızı yıkayın.

4. Şekerli peeling

1 bardağın dörtte birini kaplayacak şekeri, her zaman kullandığınız vücut losyonu yada yağına macun haline gelinceye kadar ekleyin ve karıştırın. Bu macunla ayaklarınızı bir güzel ovun ve peeling’inizin yaratacağı o mükemmel yumuşaklığı hissedin.

5. Yumuşacık

Bir bardak sütü ve bir iki tane salatalığı blender ’a atın ve karıştırın. Harika kokuyor, değil mi? Şimdi bu güzel kokulu karışımı bacaklarınıza ve ayaklarınıza sürün. Salatalık cildinizi nemlendirecek ve genişleyen kan damarlarının daralmasına yardımcı olacak. Süt ise ayaklarınıza ve bacaklarınıza parlaklık verecek. 5 dakika bekleyin ve yıkayın.

6. Maske

Ayaklarınıza bol miktarda yoğun bir nemlendirici sürün. Sonra da ayaklarınızı yemek saklar gibi, stretch film ile sarıp, sarmalayın. Kendinizi garip mi hissediyorsun? Temiz bir havluyu kaynar suya sokun ve çıkarın. Bir dakika kadar soğumasını bekleyin ve havluyu da ayaklarınıza güzelce sarın. Ayaklarınızın ter içinde kalmasına aldırmayın. Nemlendirici ve sıcaklık ayaklarınıza ilaç gibi gelecek.

7. Ojelenin

Ojenin etrafa bulaşmaması için parmaklarınızın arasına parmak arası süngeri yada elinle döndüreceğin selpakları yerleştirin. Şimdi ojenizi tırnaklarınıza sürmeye başlayabilirsiniz. Fırçada kalan ojeyi her seferinde şişenin ağzına sıyırarak temizleyin ki, üzerinde kalanlar diğer seferinde tırnağınızda minik baloncuklar oluşturmasın.

8. Ektiğinizi biçin

Artık açık ayakkabılarınızı gerine gerine giyebilir, gönül rahatlığınca dans edebilir ve ayaklarınızı herkesin gözünün içine soka soka tepinebilirsiniz.